Clos l'Eglise 2003

Veel violet- en bloemig karakter met pruim en bessen. Vol, rond en sappig, met pruimen-, vanille- en chocolade-karakter. Heerlijke wijn. Het beste na 2008. 1.090 dozen gemaakt.

Ongelofelijk florale neus met viooltjes en paddenstoelen. Medium body, superfijne tannines en een lineaire afdronk. Toont focus en finesse. Prachtige balans. Niets te maken met de zeer hete jaargang.

Dof middelrood. Volle aroma’s van rode bes, karamel en mokka, met een minerale toets die wat lift geeft. In de mond vervolgens rijk en soepel, met beperkte smaakdefinitie en een duidelijk warm-jaar karakter. Noten van pruim, koffie en geroosterde noten. Biedt middelgrote diepte en eindigt met substantiële, stoffige tannines.

De 2003 Clos L'Eglise toont de moeilijkheden van dit extreme oogstjaar met Merlot (en in het bijzonder in Pomerol), met overrijpe pruim- en vijgenvruchten, chocolade- en kruidige aroma’s en smaken, een middelzware tot volle rijkdom en een vleugje droge tannines. Desondanks heeft hij een goede dichtheid in het midden van het gehemelte en een solide concentratie, evenals een indrukwekkende lengte in de afdronk. Hij wordt niet beter, maar heeft nog steeds charme. Nu drinken.

Middelmatige robijn-granaat kleur. Delicaat boeket met gearomatiseerde rode kersennoten. Middelmatig gehemelte, rijp rood fruit, soepel extract, goed evenwicht, eerder lichte structuur maar gespierd.

Middeldonker granaatrood. Gebundelde maar fijne bouquet; bosbes, exotische houtsoorten en lichte koffie. Droomachtige, zijdeachtige textuur met een mooie zoetheit in de geurstroom – bijna geparfumeerd. Een delicate, bijna dansende Pomerol met frambozenpitnoten in de finale. 17/20 2008 – 2016 De kleur is in het midden dicht, aan de rand sterk ophelderend. Open, licht alcoholisch ogende bouquet, rubijnportvlam, gedroogde vijgen, duidelijke honigtonen van gerosijnde Merlot. In de mond aan de buitenkant vet, binnenin een broze droogheid vertoonend, wederom veel vijgentonen, de tannines zien er tannineus, kernachtig en onrijp binnenin uit. Als hij deze gerbstoffen verwerkt, zal hij uitzonderlijk veel kracht bezitten, maar er is ook het risico dat hij als tannineprop eindigt.

De 2003 Clos L'Eglise heeft een diepe granaatkleur met een vleugje baksteentint. Hij barst van indrukken van gebakken bramen, morellokersen en pruimenconfituur, overgaand in nuances van viooltjes, drop en bosgrond. Medium tot vol van body, explodeert het gehemelte met langzaam ontwikkelende smaken van zwarte en rode bessenconfituren, omlijst door rijpe, afgeronde tannines en precies genoeg frisheid, met een lange, geurige afdronk.

Zonnige accenten van de jaargang, met volume en precies de juiste dichtheid. Nu drinken.

Zeer aangename wijn, met aroma’s van rijp fruit en drop. Het lichaam mist wat rijpheid in de smaak, maar het geheel is mooi geïntegreerd, vooral na karafferen.

Pomerol was een van de zwakste appellations van de oogst 2003, en Clos l’Eglise vertoont gekaramelliseerde tonen, een oppervlakkig mondgevoel, rode bessen en kersen. Snel drinken.