Clos l'Eglise 2003

Veel viooltjes en florale tonen, met pruim en bessen. Vol, rond en sappig, met pruimige vanille- en chocoladetonen. Een heerlijke wijn. Op zijn best na 2008. 1.090 kisten geproduceerd.

Ongelofelijk florale neus met viooltjes en paddenstoelen. Medium body, superfijne tannines en een lineaire afdronk. Toont focus en finesse. Prachtige balans. Niets te maken met de zeer hete jaargang.

Dof middelrood. Volle aroma’s van rode bes, karamel en mokka, met een minerale toets die wat lift geeft. In de mond vervolgens rijk en soepel, met beperkte smaakdefinitie en een duidelijk warm-jaar karakter. Noten van pruim, koffie en geroosterde noten. Biedt middelgrote diepte en eindigt met substantiële, stoffige tannines.

De 2003 Clos L'Eglise toont de moeilijkheden van dit extreme oogstjaar met Merlot (en in het bijzonder in Pomerol), met overrijpe pruim- en vijgenvruchten, chocolade- en kruidige aroma’s en smaken, een middelzware tot volle rijkdom en een vleugje droge tannines. Desondanks heeft hij een goede dichtheid in het midden van het gehemelte en een solide concentratie, evenals een indrukwekkende lengte in de afdronk. Hij wordt niet beter, maar heeft nog steeds charme. Nu drinken.

In het midden een dichte kleur, met een sterke verheldering aan de rand. Open bouquet met een licht alcoholische indruk: een ruby-portachtige glans, gedroogde vijgen en duidelijke honingtonen met een rozijnachtig Merlot-karakter. In de mond is hij aan de buitenkant vol en vet, maar in de kern toont hij een brokkelige droogheid; opnieuw veel vijgtonen, tannines met een uitgesproken stroefheid, met een stevige maar nog onaffe kern. Als de wijn zijn tannines weet te verteren, wordt het een powerwijn; zo niet, dan eindigt hij als een echte tanninebom.

04: Middeldonkere granaat-robijnkleur. Geconcentreerde maar verfijnde neus; bosbessen, exotische houttonen en lichte koffie. Dromerige, zijdezachte textuur met een prachtige zoetheid in het mondverloop—bijna geparfumeerd. Een delicate, bijna dansende Pomerol met frambozenpitjes in de finale. 17/20 2008–2016 De kleur is in het midden dicht, met een sterk oplichtende rand. Open neus met een licht alcoholische indruk, een Ruby-Port-achtige glans, gedroogde vijgen en duidelijke honingtonen van een rozijnige Merlot. In de mond aan de buitenkant vet, vanbinnen een brokkelige droogte tonend; opnieuw veel vijgtonen. De tannines komen ruw, stevig en onafgewerkt over in het hart. Als hij deze tannines weet te verteren, zal hij ongewoon veel power hebben, maar er bestaat ook het risico dat hij eindigt als een tannineblok.

De 2003 Clos L'Eglise heeft een diepe granaatkleur met een vleugje baksteentint. Hij barst van indrukken van gebakken bramen, morellokersen en pruimenconfituur, overgaand in nuances van viooltjes, drop en bosgrond. Medium tot vol van body, explodeert het gehemelte met langzaam ontwikkelende smaken van zwarte en rode bessenconfituren, omlijst door rijpe, afgeronde tannines en precies genoeg frisheid, met een lange, geurige afdronk.

Zonnige accenten van de jaargang, met volume en precies de juiste dichtheid. Nu drinken.

Zeer aangename wijn, met aroma’s van rijp fruit en drop. Het lichaam mist wat rijpheid in de smaak, maar het geheel is mooi geïntegreerd, vooral na karafferen.

Pomerol was een van de zwakste appellations van de oogst 2003, en Clos l’Eglise vertoont gekaramelliseerde tonen, een oppervlakkig mondgevoel, rode bessen en kersen. Snel drinken.