Château Beychevelle 1982

Ik heb bij deze wijn duidelijke flesvariatie opgemerkt, maar recent scoort hij consequent in de 94–96 punten range. Prachtig zoete, licht kruidige tonen van zwarte bes, drop en aardsheid komen naar voren uit deze bijna ondoorzichtige 1982 met donker robijn/paarse tint. Vergeleken met de elegantere, meer vrouwelijke stijl die hier vaak wordt gemaakt, is dit een beest. Dicht, vol, rijk, geconcentreerd en indrukwekkend; hij kan nu en de komende twee decennia worden gedronken. Uitreleaseprijs: (130,00 $/kist)

Maak je klaar om de kurk te trekken. Donker robijn-granaat van kleur, met volop rozen en rijp fruit in de neus. Medium tot vol van body, met veel zijdezachte tannines. Bijna droog in de afdronk, maar fijn van textuur. — 1982 Bordeaux horizontaal. Nu drinken.

Een expressieve neus – nog steeds bedwelmend en evocatief – een kenmerk van de rijpe, weelderige en krachtige ’82s bij hun geboorte. Floraal en geurig met rood en zwart fruit, wat gebakken kersen en zachte karameltonen naast leer en sigarendoos. Vastberaden en pezig in de mond; de tannines zijn scherp, vol en gefocust. Een mooi raamwerk en gevoel voor stijl; hij heeft beet en spanning met toetsen van natte steen, grafiet, leisteen en potloodslijpsel, samen met zoethout. Hier zit nog veel leven in. Stijlvol en zelfverzekerd, nog altijd levendig en energiek met uitstekend gewicht. Uitzonderlijk genietbaar, op zijn hoogtepunt maar geenszins moe – nog volop leven.

De Beychevelle 1982 is een jaargang die ik al jaren niet meer ben tegengekomen. In de neus oogt hij behoorlijk ingetogen; donker bessenfruit gaat samen met zwarte thee, herfstbladeren en op de achtergrond een geur van kelp. In de mond middelzwaar, met een zachte, kussenzachte aanzet, een iets lagere zuurgraad dan zijn peers, met laurierblad en bruine specerijen richting de milde afdronk. Lineair, maar er is onmiskenbaar veel concentratie; misschien een Beychevelle die het einde van zijn drinkplateau nadert? Zeer verfijnd, zeer innemend. Single-blind geproefd tijdens het 1982-diner bij Cornus in Londen.

De beste fles van deze wijn die ik ooit heb geproefd, raakte me echt. Blind geserveerd op het château – dus u weet dat de wijn een perfecte herkomst heeft – was hij al bij de eerste geur van sigarendoos, ceder, zout, steen, kers en cassis opwindend. Vol, soepel en fris, met lengte en zuiverheid. Uiterst goed bewaarde flessen hebben hier een mooie toekomst, net als grotere formaten. Anders is het tijd om de kurk te trekken.

Voor het eerst geproefd in 1987 op oudejaarsavond: kwam gesloten over en toonde slechts middelmaat. Het eigenaardige zijn de basale aroma’s van deze wijn. Aantekeningen uit 1991: open neus, warm terroir, rook, couscous, kruiden (dragon); in het bouquet doet het bovendien vreemd genoeg denken aan een mix van Gewürztraminer en Riesling – vanwege de leisteen. In de mond volledig rijp met rijpe tannines, opnieuw aroma’s van couscous en goulash, gekookte paprika, komt bijna zoet over. In de jaren erna noteerde ik van alles tussen Gewürztraminer en leisteenachtige Riesling, maar geen roodwijnaroma’s. 99: kruidig, koel en in de neus al ver gevorderd. Droogt letterlijk uit in het glas. (15/20). 12: rijp granaat, baksteenrode rand. Vegetaal bouquet; hoe kan een ’82 zo grassig-groen in de neus zijn? Daarachter verzoenende zoettonen van de barriques. In de mond nog goed bewaard; ook hier tonen zich pepers en pezig resttannine. Viel beter bij het publiek.

Zijdeachtig, geurig, zoet bouquet, rood fruit, balsahout, groen hout. Lichte tot middelzware smaak met verfijnde structuur, droge tannines, lichte onzuiverheid, bittere afdronk. 16/20 om te drinken

Niet gedecanteerd. Ontwikkelde, middelintense kleur. Fijne, fruitige neus, tamelijk complex met aangename koffietonen. Zijdezachte, sappige mond, meer op aroma dan op structuur, en behoorlijk smaakvol. Normale lengte, met een licht levendige toets die wijst op matig rijpe oogsten. Voorbij zijn hoogtepunt, maar blijft in deze staat tot 2018.