Château La Mission Haut-Brion 1996

Volledig op dronk, met een groot, geurig bouquet van vochtige aarde, ruig onderhout, asfalt, Aziatische sojasaus en rijpe pruimen en kersen, lijkt deze 1996 met medium body zich snel te ontwikkelen. Hij biedt volop heerlijk fruit, zachte tannines en genoeg zuren om hem definitie te geven. Ik was verrast door hoe toegankelijk en rijp deze wijn is geworden. Verwachte drinkrijpheid: nu–2020.

In de neus zoethout, braam, minerale tonen en ceder. Vol en krachtig, met een stevige, stroefkauwende textuur en veel tannines, maar eindigt wat kort en droog. Op dronk. — Bordeaux-retrospectief '95/'96. Nu drinken.

Veel 1996’s zijn op dit moment nog behoorlijk gesloten, omdat het een jaargang was met vrij stevige tannines, maar deze is perfect om nu te drinken mits je hem eerst goed karaffeert. Hij barst van het royale, golvende bessenfruit en heeft zachte toetsen van sigarenkistje en turf; eerder standvastig dan uitbundig, met een mentholachtige afdronk. In de eerste maanden van het jaar een perfecte match bij een zelfgemaakte Shepherd’s pie, en het stemt zeer optimistisch over hoe de Left Bank 1996’s zich de komende jaren zullen ontwikkelen.

61% Merlot, 39% Cabernet Sauvignon. Oogt duidelijk verder ontwikkeld dan Bahans 1996. Mooie spanning en evolutie. Wat oesterschelp – in elk geval iets scherps en maritiems in de neus. In de mond volledig geëvolueerd. Prachtige, soepelvloeiende textuur. Nu gewoon schitterend, met het fruit helemaal open en de tannines die zich terugtrekken. Een minerale toets. Niet bijzonder lang of krachtig, maar op zijn top. Zo zuiver en verkwikkend. (JR)

La Mission Haut-Brion 1996 is een verbetering ten opzichte van de vorige jaargang, al blijft hij nog een paar stappen achter bij het hoogtepunt van het decennium, dat twee jaar later kwam. Dit is Pessac 1996 in optima forma, met geuren van warme kiezel en verschroeide aarde in de neus—voor sommigen klassiek, maar voor anderen, met een voorkeur voor meer hedonistische wijnen, wat streng. Het is een gestructureerde 1996, droger en strenger dan de 1998, maar met goede grip en aflijning, al zit er richting de finale misschien een vleugje bladgroen. Door de jaren heen heb ik wat flesvariatie vastgesteld, en dit exemplaar zit tussen de beste en de minste. Al met al had ik, gezien de jaargang, meer verwacht. Geef hem een paar uur in de karaf. Geproefd tijdens de Vinous 1996-horizontal bij Berry Brothers & Rudd.

Brandend hout, gerookte kruiden, bladtabak en scherpe rode aalbessen met een peperige toets bepalen het bouquet. In de mond is hij fris en strak, met een neiging naar een zekere strengheid: een wijn in old-school-stijl die sommige proevers meer zullen waarderen dan ik. Drinken van 2023-2045.

Schrikbarend lichte kleur. Bouquet dat al openkomt, met geuren van compote en overrijpe bessen, vrij zoet in de neus, met een subtiele toets van hertenleer. In de mond middelzwaar tot slank, opnieuw een mooie extractzoetheid, nog licht stroef, maar met elegantie. Had er in zo’n groot jaar niet meer in moeten zitten? De prijsstijging ten opzichte van de ’95 is op geen enkele manier te rechtvaardigen.

Jean Bernard Delmas vertelde mij vóór het inschenken van het vatstaal: <div style="font-style:italic;color:#990033">De opbrengst lag aanzienlijk lager dan in jaargang 1995. We zullen dus ongeveer 25% minder La Mission op de markt brengen. De wijn heeft niet de warmte van het voorafgaande jaar, daarom komen de tannines op dit moment wat hard over. Maar ik geloof dat we de fijnste Mission hebben gemaakt sinds het Château in handen is van de Dillons (18/20).</div> Aards, kruidig bouquet, kersentonen, bijna wat mineraal, diepgaand, maar in de neus eerder slank. Stevige aanzet, zanderige textuur, veel bijna essence-achtig extract bij middelmatige concentratie; komt bourgeois over, bijna volgens een oud stramien, een klassieker gedragen door Cabernet. Helaas waren alle vatstalen veelbelovender dan de uiteindelijke gebottelde wijnen (?!). Bij de arrivage schrok ik echt toen ik de 96 La Mission in de herfst opnieuw proefde op het Château: sterk oplichtende kleur, slechts middelmatige diepte. Zoete, pruimige geur, met compote-achtige tonen, daarachter een tabakskruidigheid. In de mond een licht dominante, bijna uitdrogende zurenstructuur, waardoor hij eerder stroef overkomt. Hij is moe, maar vertoont toch duidelijke concentratietekorten. Ik ben zó teleurgesteld door dit staal dat ik er een punt afhaal en me in alle ernst afvraag of het geen brutaliteit was (vraag of geen vraag) om voor zo’n magere Mission zoveel geld te vragen? 00: Blindproefnotitie: schrikbarend lichte kleur. Bouquet dat al opent, ruikt naar compote en overrijpe bessen; in de neus behoorlijk zoet, met een subtiele hertenleer-toets. In de mond middelzwaar tot slank, opnieuw een mooie extractzoetheid, nog zachtjes opruwend, met elegantie. Was er in dit grote jaar niet meer uit te halen? De prijsopslag tegenover de 95 is bij lange na niet te rechtvaardigen (17/20). 04: Tamelijk licht granaat, duidelijke eerste rijpingsschakeringen. Intens, wild Cabernetbouquet, veel kruidige tonen, jodium, Iers mos, sporen van groene Cabernet en verse walnootschillen; wint voortdurend aan de lucht. Vlezige, gespierde structuur, stevig extract, nog astringerend, geweldige lengte. Een wijn die niet onderschat mag worden, nog zeker 10 jaar verwijderd van zijn werkelijke drinkrijpheid. Maar sinds het Primeurstaal wel vooruitgegaan. 06: Nog altijd veel te jong, maar nu op een veilige 18/20-koers. Komt veel dieper over dan vroeger en toont de klassieke tabaks- en walnootschiltoon. Twee uur decanteren. (18/20). 11: Middeldonker granaat, eerste oranje zweem aan de rand. Apothekersneus, etherisch, walnootschillen, rode pruimen, halfzoet, nog wat gesloten. Eerste verfijningen in de mond, ronde tannines, middelmatige vulling, neigt naar grootsheid en elegantie, al zou de diepte — voor dit terroir — iets nadrukkelijker mogen zijn.

Kruidig, fris en krachtig bouquet met pruim, tabak, edelhout, mokka en zwarte peper. Fluweelzachte, dichte, zoete en krachtige smaak met een fijn romige structuur, goede tannines, een krachtige kruidige aromatiek en een lange, volle afdronk. 18/20 drinken – 2032

Zenuwachtig en verfijnd, maar met te weinig lift en spanning voor een wijn met zo’n reputatie en met zo’n terroir- en prijsniveau. Vanaf 1998 hebben de eigenaars het roer omgegooid.

Logo op de kurk: omgekeerde T (Trescases) Slechte fles Donkere kleur, gemiddelde intensiteit, geëvolueerd. Intense neus met rijp fruit, vervolgens rokerig, animalisch, leer en teer. In de mond eerst streelend, fruitig in het midden, maar evolueert snel naar tannines die net iets te stroef zijn voor het domein. Gemiddelde lengte.