Château Lafite-Rothschild 1995

De 1995 Lafite-Rothschild (slechts een derde van de oogst haalde de uiteindelijke blend) is een blend van 75% Cabernet Sauvignon, 17% Merlot en 8% Cabernet Franc. De wijn presenteerde zich spectaculair toen ik hem in november 1997 proefde. Hij toont een donker robijnpaars kleur en een zoete, poederige minerale, rokerige, licht kruidige cassisneus. Een prachtige zoetheid van het fruit is aanwezig in deze medium-bodied, strak geweven maar heerlijk pure en scherp gedefinieerde Lafite. De 1995 is niet zo krachtig of massief als de 1996, maar hij is prachtig gemaakt, met uitmuntende referenties en opmerkelijke belofte. Verwachte rijpheid: 2008-2028.

Intense aroma’s van bramen, zwarte drop en aalbessen, met minerale ondertonen. Vol, met een solide kern van tannines en een lange, zijdezachte afdronk. Nog terughoudend, maar geconcentreerd en krachtig. Er wordt altijd over 1996 gesproken, maar ik denk dat deze superieur is en dat ook in de toekomst zal blijven. — ’95/’96 Bordeaux-retrospectief. Het best na 2010. 20.000 kisten gemaakt.

Ik haalde op het laatste moment deze ene fles uit mijn kelder om enkele Italiaanse wijnmakers te herinneren aan de grote kwaliteit van de Bordeaux-oogst 1995. Het lijkt erop dat ze eindelijk beginnen open te gaan! Wat een rode wijn met ongelooflijke diepte en finesse. Ceder, sigarendoos en tabak, met zwarte bessen en tonen van verse tabak. Hij is vol van body en toch strak en dicht. Precisie. Zo verfijnd en intens. Zoveel frisheid en schoonheid. Drinken of bewaren.

Zwartachtig robijn, nauwelijks een hint van rijping. In de neus die zeer verfijnde lift van Lafite – oesterschelpen? Zeer elegant – geen droge tannines. Compleet en met genoeg sap. Een zeer fijne Lafite. Mooie grafietafslag in de afdronk – pezig. Helemaal niet zwaar. En de tannines zijn zó goed beheerd! (JR)

Medium body met een strakke, tanninerijke rand; de neus is aanwezig, maar in de mond schiet de wijn tekort voor een First Growth in deze prijsklasse. Het fruit heeft een goede zuiverheid, maar de rustieke kant van de tannines komt duidelijk naar voren. Van dit jaargang zou ik eerder verkopen dan kopen.

Middelgranaat-paars, subtiel baksteenrode rand. Maltig bouquet, kermisamandelen, donker karamel, botertonen—zeer weids en verrassend toegankelijk. Bij een tweede indruk de fijnste kruidnuances; ondanks de volheid zijn er ook heel frisse componenten. In de mond als een elegante Rioja (niet denigrerend bedoeld!), maltige, smeltende tannines. In tegenstelling tot Mouton en Latour was dit de rijpste wijn. Het was ook de enige Premier die in een standaardfles kwam. Een geniale delicatesse die doet denken aan de delicate zoetheid van oude, grote Lafite-jaargangen. Een sublieme, dansende delicatesse. Laat geen vragen achter—maar één antwoord: dit is gegarandeerd een sensuele wijn van de eeuw.

Voor het eerst in vijftien jaar werd 7% Cabernet Franc gebruikt in de Grand Vin. Ook Merlot kwam sinds vorig jaar weer aan bod met een aandeel van 23%, de rest is Cabernet Sauvignon. 96: Vatmonster (18/20): subtiel, verfijnd bouquet, edelhout, veel Merlot- en Cabernet-parfum. In de mond een ware delicatesse, te vrouwelijk voor een Pauillac, te krachtig voor een Libournais, goed in balans; het hout oogt vanille-dominant en drukt de wijn momenteel als het ware een poststempel op. Opnieuw rijst de vraag: kan slanke finesse de Pauillac-power compenseren? Je zou bijna “ja” zeggen – maar net niet helemaal. Opnieuw geproefd in september 1996: hij was zeer vol, met een geconcentreerde, bijna complexe zoetheid, pruimenzweem, sandelhout en een hint amarena-kers. Hoewel de barriques slechts licht getoast zijn, was er een sterke indruk van vers gebrande koffie en vele nuances van edelhout. De mond toonde aan de buitenkant charme, maar in het extract had hij een vrij intens, tanninerijk karakter dat hem momenteel nog een wat ruwe structuur geeft. Toch zal hij steeds meer naar finesse neigen en zowel zeer krachtig als elegant worden, met een stijgende puntentrend. 97: Discreet, licht mineraal bouquet, rijp fruit, bijna geparfumeerd, zeer delicaat. In de mond sappig, zijdezachte textuur, bijna Margaux-achtig, veel souplesse. Een zeer delicate Lafite met een lange, zoete, bijna sandelhoutachtige nasmaak. 00: Delicaat, fijn bouquet, rode kersen en moerbeien, geparfumeerd en bijna een tikkeltje peperig. Blijft ook in de mond eerder roodfruitig, met in het extract een zoet-zure kriekentoets, subtiel bloemige nuances; oogt nog wat agressief, doordat een kernachtige, licht tandplakkende toon zich via de intense wrangheid manifesteert; frambozenpitten, veel ras, volledig ontoegankelijk en met zijn gecomprimeerde tannine-zuurstructuur bijna wat arrogant; vergt nog veel geduld. 02: Tussen geniaal en twijfelachtig: één fles was sterk gekurkt, één dof, en één weer totaal gek en zó goed dat je bijna het gevoel had heel dicht (niet alleen als je de laatste twee cijfers omdraait) bij de legendarische ’59 te zitten: dicht granaat-paars. Geconcentreerd, verleidelijk zoet bouquet, citroentijm als een Rayas-Rhônewijn, zeer delicaat, bijna geparfumeerd, nu al bedwelmend. Weelderige, enorm geconcentreerde mond, heldere edelhouttonen, vanille, ceder, wierook, Heitz- en eucalyptuscontouren, fijn-zanderige tannines; pas bij het slurpen merk je het genie van deze grote wijn, die mij vandaag voor het eerst echt op 19/20-niveau overtuigt. 03: Een dramatische wijn, die nu steeds meer die cake- en fruittoon en ook muskus toont. Kan nog heel, heel groot worden en zit nu al dicht bij de eeuwgrens. Elke fles die nu al wordt gedronken is een klein misdrijf. 05: Diep, donker paars-granaat met violette reflecties. Magnifiek, wijds Bordeauxbouquet, bramen, palissandertonen, truffel en gefermenteerde thee, voortdurend toenemend. In de mond romig, met een bijna Pomerol-achtige volheid, kandijsuikertonen, zwarte bes; de wijn heeft nu al veel charme en heeft zijn harmonie gevonden. Een grootse, finesse-rijke Lafite. 07: Lucien Schmidlin decanteerde hem 3 uur. Blijkbaar precies de juiste maat. We waren van onze sokken geblazen en hoefden niet al te veel op te letten bij het verdelen van de wijn over de 5 personen aan tafel in het vakantiehuis in Ste. Maxime. Want in de iets grotere karaf sluimerden twee flessen. 08: Een zoete, delicate, dansende Lafite met een bedwelmend innerlijk parfum. Je moet alleen lang slurpen om het te vinden. Net onder de maximumscore. 09: Na de Palmer 1981 was hij bijna wat discreet – maar de zoetheid in de mond toont zijn grootsheid. Gewoon lang slurpen en dan dromen. 10: In het lawaaierige restaurant Brandenberg ging deze half-zachte Lafite bijna ten onder. Prachtig elegant met mildzoete tannines en een overtuigende balans. Zo smaken Pauillac-dromen! 11: Middeldonker granaat. Opent zich slechts schoorvoetend, toont gekonfijt fruit, geroosterde noten en gekaramelliseerde amandelen, broodkorst, een beetje melk-koffie, delicaat en gelaagd. In de geconcentreerde mond zeer materierijk en zo op een bepaalde manier herinnerend aan een grote Margaux, veel vrouwelijke trekken, nog veel totaalfruit, geweldige kruidnuances met een Ricola-toets, subtiel droog, maar dat ligt aan de jeugd; bij het slurpen komt het volle Lafite-aroma naar voren. Twee uur decanteren. (19/20). 14: De absolute perfectie. Donker granaat. Compact bouquet maar niet zó compact dat niet al heel veel geweldige aroma’s doorsijpelen; de typische Lafite-zoetheid mengt zich met zeer diepgaande Pauillac-aroma’s. De uiterst fijne, geniale tannines zijn absolute buitencategorie. Dit was de eerste, echt geconcentreerde Lafite van de nieuwere periode, nadat deze Premier eerder decennialang had uitgeblonken met lichte kleuren en “delicate oppervlakkigheid”. Een ontroerende slok op de verjaardag van Viktor Jans. En dan meteen nog een! (20/20). 15: Middel granaat-paars, licht bakstenen rand. Moutig bouquet, kermisamandelen, donker caramel, botertoetsen, wijds en verbazend toegankelijk. In de tweede benadering de fijnste kruidtonen; ondanks de rijkdom zijn er ook heel frisse componenten. In de mond als een elegante Rioja (niet denigrerend bedoeld!) moutige, smeltende tannines. In tegenstelling tot Mouton en Latour was dit de rijpste wijn. Het was ook de enige Premier die in de “normale” fles kwam. Een geniale delicatesse die herinnert aan de vroegere delicate zoetheid van oude, grote Lafite-jaargangen. Een superieure, dansende delicatesse. Hij laat geen vragen – slechts één antwoord; dit is gegarandeerd een sensuele wijn van de eeuw. (20/20). 17: Magnum. Tamelijk donker granaat, met robijnreflexen aan de rand. Geparfumeerd, zeer gelaagd bouquet. Duidelijk minerale sporen; terpentine, grafiet, aardolie; maar in een diepgravende, zeer aantrekkelijke vorm. Het neusbeeld is bedwelmend, diep en toont de Pauillac-klasse. In de mond extreem materierijk, hoogfijn, fijn geweven tanninekantwerk, alles perfect in evenwicht, een evenwichtsoefening op hoog niveau. In een eerste, uitermate fascinerende rijpheid. Behoort tot de reuzen-Lafites! Een waanzinnige slok. En dat was een flinke slok, want we hadden deze wijn in magnum. Dank aan Lucien. (20/20). 20: Donkere kleur, volle kern, aan de buitenrand een fijne rijpheid tonend. De neus toont geroosterde tonen, minimale glutamaatsporen, zoete pruimen, hints van gedroogd fruit, koffie, pumpernickelbrood. Hij presenteert zich zeer intens, bedwelmend en behoorlijk open. Materierijk, vlezig, in het zeer volle extract een nobele bitterheid (reserves). Hij lijkt op weg naar een eerste piek, maar belooft ook nog een paar decennia genot. Was de fijnste wijn van de Premier Pauillac-blindserie. Bleef constant winnen! (20/20).

Diep, gesloten, complex en mineraal bouquet, zwarte cassis, krenten, subtiel eucalyptus, mahonie. Geconcentreerde, gelaagde, jeugdige smaak met dichte, donkere aroma’s, veel fijne tannines, elegante structuur, zeer lange, hechte afdronk. 19/20 drinken – 2040

Logo op de kurk: probleem Donkere kleur. Normale, licht geëvolueerde intensiteit. Fruitige maar discrete neus. Streelzachte, sappige smaak met een cederachtergrond en verfijnde aroma’s. Tannines zonder harde kanten, maar deze wijn mist diepte. Momenteel aangenaam.