Château Lafite-Rothschild 1999

De Lafite Rothschild 1999 draagt een gegraveerde “1999” op de fles, samen met een eclips, als herinnering aan die belangrijke historische gebeurtenis van augustus 1999. Het is een schoolvoorbeeld van Lafite Rothschild. Deze indrukwekkende wijn is tegelijk elegant en intens van smaak, en bijna doorschijnend in zijn lagen die zich zonder enige zwaarte ontvouwen. Een ondoorzichtige robijn-/paarse kleur gaat gepaard met een complex bouquet van potloodstift, grafiet, cederhout, crème de cassis, toast en vanille. Hij is medium-bodied, met uitbundige lagen rijkdom en toch nauwelijks gewicht, en een afdronk die volledig draait om zoetheid, rijpheid en harmonie. Deze uitzonderlijke Lafite lijkt steeds meer een moderne kloon van de majestueuze 1953. Slechts een derde van de oogst belandde in de grand vin! Verwachte drinkrijpheid: 2007-2030.

Geeft heerlijke tonen van pure chocolade, met nuances van framboos en aalbes. Vol van body, met zachte, zijdeachtige tannines en een lange afdronk. Nog zeer gesloten. Heeft tijd nodig. Zeer gelaagd en nog terughoudend. -- Bordeaux '89/'99 blinde retrospectieve (2009). Best na 2012. 22.500 kisten geproduceerd.

In dit stadium biedt de neus zoet fruit en kruiden, met een textuur die aanvankelijk zijdeachtig, soepel en zacht aandoet, maar in de afdronk een stevige tanninegreep laat voelen. Hij drinkt nu al goed en zou zich op middellange termijn mooi moeten houden. Een fraaie wijn uit een minder veelbelovend jaar. Het weer was in het begin vochtig en bewolkt en vanaf half augustus zeer heet, maar eind van de maand kwam de regen, waardoor de plukdatum werd uitgesteld. 40% van het fruit ging in de grand vin, een blend van 74% Cabernet Sauvignon, 18,5% Merlot, 6% Cabernet Franc en 1,5% Petit Verdot – een van de weinige jaargangen met vier druivenrassen.

‘Een fraai oogstjaar aan het einde van het millennium, nauwelijks verstoord door enkele regendruppels tijdens de oogst. De voorafgaande winter was zacht, zoals in het grootste deel van het decennium, gevolgd door een prachtige lente en vroege bloei. In juli en tot half augustus: natte dagen met weinig zon, maar gelukkig volgde vanaf 15 augustus en tot aan de regenachtige oogst een hittegolf. Toen sprak men al over opwarming van de aarde, omdat de gemiddelde data voor bloei en oogst in de jaren 1990 ongeveer tien dagen vroeger lagen dan in de jaren 1970.’ Ongebruikelijk genoeg bevatte dit vaak over het hoofd geziene oogstjaar (in het algemeen in Bordeaux) alle vier de druivenrassen die bij Lafite zijn aangeplant: Cabernet Sauvignon, Merlot, Cabernet Franc en Petit Verdot. Eric Kohler vertelde ons dat dit slechts voor vier van de 24 jaargangen geldt waarbij hij betrokken is geweest. Midden karmijn/ granaat. Wat een parfum en Lafite-aroma! Geen duidelijke zoetheid, maar echte lift en verfijning. In de mond een rank, nerveus Lafite-karakter; dit danst. Echte klasse, met een fluweelzachte textuur en een kurkdroge afdronk. Zeer schoon en puur. Het blijft nazinderen aan het einde – dankzij de nazomer, zo werd ons verteld. Kennelijk werd deze wijn gekozen voor de proeverij ter gelegenheid van het 150-jarig jubileum omdat hij sinds 2016 echt is beginnen openbloeien. (JR)

Helder, diep robijnrood. Rijpe, diepe aroma’s van aalbes, bloemen, kokos en munt. Stevig en strak, met uitstekende scherpte en precisie; levendige smaken van zure kers, bessenvel en mineralen. Een middelzware wijn met een licht droog randje, die vandaag het best tot zijn recht komt, met een lange, langzaam opbouwende afdronk. Laat een intrigerende late toets van verwelkte roos zien.

Nog vrij jong, maar nu al prima om te drinken als u houdt van een wijn midden in zijn primaire fase, die net begint over te gaan naar het secundaire. Deze elegante wijn met medium body zit aan de heldere, frisse, knapperige kant van het spectrum, met nadruk op rood fruit. U vindt hier tonen van bosblad, tabak, cederhout, cassis, kers en specerijen. Zacht van textuur, met in de afdronk frisse, kruidige rode vruchten, tabak en kruiden.

Magnum. Zeer donkere kleur. Bakeliettonen, truffel, verrassend veel diepgang, een mokkatoets, groen-kruidige Cabernet-sporen en bovendien veel tonen van zwarte peper. Krachtige body met nog wat veeleisende, licht korrelige adstringentie; hij komt bijna onlogisch geconcentreerd over voor deze jaargang. Een geniale, extreem jonge magnum. Deze Lafite-jaargang heeft vaak gemengde indrukken gegeven. Dit was tot nu toe een van de beste.

00: Diep, dicht paars met lila en violette reflecties. Intens intens Cabernet-bouquet, nog wat terughoudend maar edel in zijn breed uitwaaierende aromatiek, met een fijne koffietoets. Stevige aanzet, krachtige, volle astringentie, een duidelijk getekend extract met zoethout en black currant, een subtiele kandijtoets. Voor een ’99 toont deze wijn een verbazingwekkende concentratie, al brengt die hem op dit moment nog niet helemaal de finesse die een Lafite eigenlijk zou moeten hebben. 02: Hardy had er meer dan plezier in om deze jonge wijn in een reeks met oude Lafite (1928, 1929, 1949 uit magnums) op te nemen: zeer fruitig bouquet, doorspekt met koffie en gebakken toast. Moutige zoetheid, zacht extract, cacaobonen en cassis in de finale. Een zeer vrouwelijke, mooi gebalanceerde Premier die binnenkort veel plezier zal geven. In deze fruitfase: 18/20 punten. Notitie uit 2003: middelgranaat met een duidelijke maar heel fijne waterige rand. In de neus zweterig, glutamaat, kippenbouillonpasta, gekookte pruimen, onderbouwd met zoethout; een zacht dominerende maar verleidelijke toasttoon, sandelhout, gebrande amandelen en een Tempranillo-achtige zoetheid—dit alles naast een sluimerende onzuiverheid. In de mond sappig, fluweelachtig; opnieuw die licht ontsporende wildtonen (faisandé of wilde haas?). Meer extractconcentratie dan mondastringentie; extreem aanhoudend, allesoverheersend tannine dat een zeer lange levensduur laat zien; eindigt opnieuw met die Ribera- of Rioja-achtige, zoethouttoon—extreem lang en heeft minstens tien jaar nodig voor de eerste rijpheid. Ook hier moet gezegd worden dat meerdere flessen zijn geopend en dat sommige proevers bij allemaal terecht onzuivere tonen vaststelden. Daardoor blijft de smaak, zelfs in de juiste drinkfase, twijfelachtig! Bij een volgende arrivage-proef in de Staatskeller Zürich waren alle vier geopende flessen eveneens op de een of andere manier licht kurkachtig (???). Bij een blinde proef in het voorjaar van 2003 op Château Reignac werden twee flessen geopend: beide afschuwelijk onzuiver. Verkopen of weggeven zijn waarschijnlijk de beste tips voor deze wijn. Er zijn wel eens goede 18/20-puntenflessen, maar ik gok liever in het casino—daar zijn de kansen tenminste nog enigszins intact. En opnieuw absoluut miserabele flessen (drie geopend in Berlijn) bij de blinde proef van Chili (Chadwick) tegen de Bordeaux-Premiers. 03: In de herfst schonken we deze wijn in Oostenrijk op vier verschillende boekpremières in Wenen, Linz, Salzburg en Graz. Meer dan 2/3 van de flessen presenteerde zich onzuiver. Omdat ik de wijn zelf uitschonk, “mocht” ik tientallen keren stelling nemen over het latente probleem. 04: Daarna opnieuw twee geweldige flessen bij de Mondavi-tegen-de-Bordeaux-Premiers-proef in Zürich. Zo had ik de afgelopen twee jaar een 50:50-verdeling tussen flessen die rond 13/20 zitten en flessen die rond 18/20 scoren. 07: Diepdonker granaat. Delicaat kruidig bouquet, veel ceder, een vleugje zwarte bessen, pruimen, edele houttonen, vrij toegankelijk. Lange, fijne mond, blauw- tot roodfruitige noten; de tannines fijn maar nog aanwezig, gespierd; in de finale een rijpe bananentoets. Proeft heerlijk naar zeer goede Bordeaux! 09: In de Gupf in Rehetobel. Ik fluisterde de sommelier toe dat hij een Latour ’99 moest decanteren. Maar op de een of andere manier verstond hij er niets van—of Lafite. Zo kwam het dat we eerst deze wijn dronken. Ik zou hem nooit besteld hebben, er waren te veel negatieve ervaringen aan voorafgegaan. Toch was de wijn verfijnd en zoet en ook zacht, met een prachtige eerste drinkrijpheid. (18/20). 11: Magnum. Zeer donkere kleur. Bakeliettonen, truffel, verrassend diepgaand, een mokkatoets, groen-kruidige Cabernetsporen en ook veel zwarte peper. Krachtige bouw met nog veeleisende, licht korrelige astringentie; oogt op een of andere manier onlogisch geconcentreerd voor dit jaar. Een geniale, extreem jonge magnum. Van dit Lafite-jaar waren er steeds weer dubbelzinnige indrukken. Dit was tot nu toe een van de beste. (18/20). 14: Een fabelachtige fles bij Lucien Schmidlin met uitzicht op zee. Edele houttonen, kaneel, kandijsuiker, karamel, fijne peperkruidigheid in het midden, en nog altijd primaire aroma’s die van binnenuit naar buiten komen. Dit was mijn beste fles tot nu toe van deze per fles zo wisselvallige wijn. Deze fles: 19/20!

Geparfumeerde, fruitige, fluweelzachte neus met zwarte kersen, donkere bessen, gedroogd fruit, geroosterde toetsen, mokka en vanille. In de mond fluweelzacht, fruitig, dicht, romig en krachtig, met een rijke, zoet aandoende aromatiek, mooie tannines, een weelderige structuur en een zeer lange, fruitige afdronk met fraaie terugkerende aroma’s. Kan nog winnen aan complexiteit. 18/20 2014 - 2030

Logo op de kurk: de kroon Slechte fles Gevorderde kleur. Fruitige neus, weinig aromatisch, met toasttonen. In de mond geëvolueerd en flets. Een wijn die al vermoeid is en in deze staat had moeten worden gedronken. Dit profiel wijst op een slechte fles.