Château La Lagune 1996

Dit is een tanninerijke, sobere 1996, maar wel ruim bedeeld. In het matig intense bouquet zijn overvloedige aroma’s van kruidige nieuw eik aanwezig, evenals kersen tonen verweven met gedroogde kruiden. De wijn heeft een medium body en is goed gemaakt, met fijne kruidigheid, een lichte strengheid en gematigde tannine in de lange afdronk. In veel jaargangen kan La Lagune jong worden gedronken, maar deze wijn vergt 5–6 jaar geduld. Verwachte rijpheid: 2006–2018.

Aantrekkelijke aroma’s van bessen en vanille, met een vleugje mineraliteit. Medium body, met kauwbare tannines maar een licht kruidige toets in de nasmaak. Iets eendimensionaal voor La Lagune, maar toch een goede fles. Het best na 2000. Tweemaal geproefd, met consistente notities. 25.000 kisten gemaakt.

Midden karmozijn. Licht zwakke rand. Volledig ontwikkeld, geen uitgesproken gelaagde neus. Tamelijk droge tannines in de afdronk. Waarschijnlijk zo drinkklaar als het ooit zal zijn, aangezien het fruit niet bijzonder intens is. (JR)

De 1996 La Lagune heeft een strak en aards bouquet dat naar meer fruit doet verlangen, al biedt hij iets meer definitie dan de 1995 La Lagune. De smaak is medium-bodied met lichte, korrelige tannines. Zeker, er is iets meer body dan bij de 1995, maar hij blijft zeer lineair en correct, met een gebrek aan de complexiteit van moderne jaargangen. Hij mist iets interessants te vertellen. Geproefd tijdens de La Lagune-verticale in het château.

97: Oplichtend granaat, waterige rand. Kruidig bouquet, edelhout, met een florale toets. In de mond middelzwaar, inzet op elegantie, krieken en een aangename zoetheid uit het extract, mooi lang, maar qua statuur te weinig geconcentreerd. 16/20 2002–2017

Luchtig bouquet met rood fruit. Harde, droge smaak met veel tannine. Lange afdronk. 15/20

Het toont een klassiek profiel, gedomineerd door zijn cabernets, met een smaak die wat strak is, maar met mooie diepte en een goede structuur. Mooie rechtlijnigheid.

Het bouquet is vrij klassiek, met nuances van kreupelhout en frambozen, gevolgd door vetiver. Je merkt duidelijk dat hier is ingezet op elegantie, vooral in de smakelijke, sappige aanzet. Hij heeft echter niet meer veel vlees. De spieren zijn er wel, maar de wijn lijdt eronder, vooral wat betreft de balans.