Château Léoville Barton 1999

Droge tannines en een gesloten, strenge, gespierde, broeierige persoonlijkheid kenmerken de Léoville Barton 1999. Toch zit hij boordevol structuur, body en diepte. Geef hem 5 à 6 jaar kelderrijping en hoop dat de tannines voldoende versmelten zodat het fruit meer naar voren komt. Hij zou twee decennia mee moeten kunnen, maar zal hij ooit echt in balans zijn?

Een krachtige neus met zoete tabak en sultana, die doorloopt naar een volle body, met ultrafijne tannines en een zeer, zeer lange afdronk, evenals een prachtige textuur. Dit heeft meer tijd nodig. Nog strak en gestructureerd. -- '89/'99 Bordeaux blindproef-retrospectief (2009). Best na 2011. 19.165 kisten geproduceerd.

Middelzwaar van body; in de neus gebeurt meer dan in de mond, met tabaksachtige tonen, bosgrond en een licht kruidig/bladachtig karakter. In de mond is hij helder en strak, behoorlijk fris, vol rood fruit en bessen. Nu te drinken. Langer laten rijpen zal waarschijnlijk niet ten goede veranderen.

Zeer donker granaat met een paarse zweem. Mineralig bouquet met tonen van gebruikte schoonmaakdraden, terpentine en eucalyptus, met daaronder ook truffelnuances en gedroogde pruimen. In de mond vol, compact en vlezig, nog met veel adstringentie; aromatisch eindigt het als een Heitz Trailside; in de finale tonen van Malaga en mout. Een bijzondere, moeilijk te plaatsen wijn met ongebreidelde aromatiek, die qua basissmaak niet typisch Bordeaux is.

00: Vatmonster (17/20): nobel bouquet van kersen en bosbessen/wild fruit, een toets van ceder, palissander en viooltjes. In de mond veel cassis, maar toch in het geheel meer aan de roodfruitige kant; fijnzandige flow met aan de buitenkant romige contouren. Een vrouwelijke Barton met elegantie en gratie, die op drinkrijpheid nog kan winnen. Vlak voor botteling: het bouquet lijkt eerst slank, maar wordt dan steeds breder en toont veel facetten tussen kruidige tonen die aan kruidnagel doen denken, edele houtsoorten, tabak en cassis. In de mond opnieuw een intense fruitexpressie, gekoppeld aan fijne, gepolijste tannines; koninklijke finale. Gewoonweg een zeer elegante topwijn (18/20). 03: Extreem diepe kleur; purper met bijna zwarte reflecties. Koninklijk, nobel bouquet, met een heerlijke fruitzoetheid: cassis, edele houttonen, perfect gevinifieerd. In de mond veel ruggengraat, gezonde tannines, haast een zekere Sangiovese-affiniteit (zoals bij sommige Cos…) vermengd met een Napa-Cabernet-toets; vlezig, markant, groots. Behoort tot de allerbeste Médoc-wijnen en toont de genialiteit van dit Château in de afgelopen tien jaar! In de herfst van 04 presenteerde ik deze wijn in een trio tijdens een diner op de Uto-Kulm in Zürich. De soepele, lichte Batailley 99 had geen schijn van kans tegen deze geniale Barton, en vanzelfsprekend ook niet tegen de 99 Pape-Clément die links ervan stond. De Barton 1999 toont een zeer diepe kleur. En nog veel dieper is het bouquet: naast ceder toont de wijn ook veel truffel en zwarte bessen. Een vleziger maar verfijnde mond; de grootsheid van deze elegante wijn blijkt uit zijn dramatische aromatiek die tot het einde aanhoudt. Als ik naar de handel- en veilinglijsten kijk, dan is dit momenteel waarschijnlijk een van de allerbeste waarden onder de grote, nog verkrijgbare St. Juliens (18/20). 05: In de herfst, tijdens een Académie du Vin-reis, kregen we deze wijn op het Château geserveerd. Een waanzinnig pakket van aromatische power én finesse tegelijk. Laat iemand nog beweren dat 1999 een eerder klein oogstjaar was! 18/20. 06: Een klein flesje, gedeeld met Peter Reimer in het Caveau. We proostten, praatten wat en toen we wilden bijschenken, was het flesje helaas al leeg. Enkele weken later een veel grotere fles, opnieuw in het Caveau, dit keer boven, uit de Impériale: ik was daar als spreker, maar (omdat ik met de trein in Zürich was…) voelde ik me eerder deelnemer. De wijn smaakte zo goed dat ik telkens weer wat bijschonk. En terwijl de gasten van de Rieussec slurpten, gunde ik mezelf nog een “Bettmümpfeli” Barton. In de trein wekte de conducteur me. Hij wilde absoluut niet weten wat ik had gedronken, maar alleen mijn ticket zien. Hoe onaangenaam dat ook was, hij bezorgde me wel een “upgrade”: ik mocht in de eerste klas gaan zitten. Langzaam drong het tot me door. Want ik had weliswaar een eersteklasticket, maar ik was onbezorgd (en waarschijnlijk ook een beetje tipsy) in de allereerste wagon gaan zitten. Net als in het wijnleven: Barton is officieel een Deuxième, maar voor mij een Premier. 07: Zeer donker granaat met purperen schijn. Mineraal bouquet, ruikt licht naar gebruikte schoonmaakdoeken, terpentine, eucalyptus; daaronder ook truffeltonen en gedroogde pruimen. In de mond vol, dicht, vlezig, nog veel adstringentie; eindigt aromatisch als een Heitz Trailside, met in de finale Malaga-tonen en mout. Een bijzondere, moeilijk te plaatsen wijn met een ongebreidelde aromatiek, maar waarvan de basissmaak hem niet als Bordeaux laat classificeren. Was dit een lastige fles? 09: Rijp en toch nog behoorlijk fruitig bouquet, verrassend veel blauwbessige tonen. In de mond nog licht meelig, mooi vlezig, goede structuur; een geslaagde ’99 met mooie rijpheid en nog reserve. (17/20). 13: Dicht purper met nog jeugdige rode reflecties. Rode pruimen, vossenbessen, Dominicaanse tabak; toont nog een mooie fruitzoetheid, aromatisch. In de mond opnieuw veel fruit; de ondersteunende zuren lijken onderhuids geconserveerd. Een gastronomisch genot en door de jaren heen prachtig gerijpt. Bewijst de algemene schoonheid van dit onderschatte oogstjaar. (17/20). 14: Lichter wordend, rijpend wijnrood. Nootachtig bouquet, koffiebrander-tonen, prachtige cederkruidigheid, discreet droog in de aanzet. Wat een geweldige neus! In de mond sappig, met een mooie middelmatige concentratie; nu prachtig gerijpt en zorgt voor groot, zorgeloos plezier. Fles open en gaan!

Kruidige, medium-bodied neus met cassis, mokka en houttonen. Lichte, rustieke smaak met fijne, licht korrelige tannines, gemiddelde aromatische intensiteit, gespierde structuur en een strenge afdronk. 17/20 Drinken tot 2028.

Rokerige aarde, tabak, drogende tannines, hartig zwart fruit: een claret met klassiek evenwicht, ingetogen en sappig, met moeiteloze grip. Volledig in zijn drinkvenster, maar je hoeft je niet te haasten; vrijwel zeker een jaargang die zal verrassen met zijn hardnekkige vermogen om de komende decennia precies op dit drinkbare, deelbare punt te blijven. 50% nieuw eikenhout.

De Leoville Barton 1999 heeft een diepe baksteenrode kleur. Hij opent met een prachtig parfum van kirsch, gedroogde rozen, ijzererts en geurige aarde, gevolgd door toetsen van sigarenkistje, kaneelstokje en grafiet. Het lichtvoetige smaakpalet is gevuld met een indrukwekkende hoeveelheid rijp donker fruit en hartige accenten, ondersteund door stevige, korrelige tannines en naadloze frisheid, met een lange, minerale afdronk.

De neus is elegant en aromatisch en biedt zowel finesse als kracht (maar perfect beheerst). Hij onthult tonen van rijpe wilde braam en zeer rijpe aardbei, met subtielere florale nuances, toetsen van zeer rijpe kleine bessen en zeer discrete accenten van cubebpeper, nootmuskaat en zoete specerijen, aangevuld met een subtiele toets van onderhout en een bijna onmerkbare hint van zoethout. In de mond is de wijn fruitig, sappig, elegant en precies, met mooie definitie, een mineraal/friszurige structuur, fraîcheur, complexiteit en mooi rijp/friszurig fruit. In de mond drukt deze wijn tonen uit van zeer rijpe zwarte bes en zeer rijpe framboos, en subtieler zeer rijpe kleine bessen, gecombineerd met een fijne toets van zeer rijpe blauwe bes, tabak en onderhout, evenals een zeer discrete hint van ceder en gedroogde amandel en een bijna onmerkbare toets van koffie op de achtergrond. De tannines zijn elegant en zeer fijn stevig. De afdronk is heel licht strak. Mooie, soepele en smakelijke afdronk. Goede lengte en fraaie persistentie.

Logo op de kurk: LBG In de 7 proefnotities in de geschiedenis zijn de beoordelingen van deze wijn sinds 2004 zeer constant. Donkere kleur, gemiddelde intensiteit en licht geëvolueerd. Neus matig aromatisch, fruitig en vrij eenvoudig. Fruitig en smakelijk in de mond, die in het midden wat strak wordt en eindigt met een aromatischer afdronk. Normale lengte.