Château Léoville Barton 2006

Mooie donkere kleur, met intense aroma’s van ceder, hout, nieuw leer en geplette braam. Vol van body, boordevol fruit en een stevige, krachtige smaak. Lang en mondsamentrekkend. Een gespierde baby. Het best na 2015. 18.750 kisten gemaakt.

Deze wijn is gedurende een groot deel van de afgelopen tien jaar gesloten geweest en begint zich nu net te openen, waarbij de greep van zijn tannines verslapt. Nu hij de volgende fase van zijn leven ingaat, waardeer ik het losser worden van deze voorheen strak geweven structuur en het donkere gewicht van cassis en bosbes. Het middenpalet is doelgericht, met een krachtige kick in de afdronk. Prachtig potentieel.

Blind geproefd. Donker karmozijn. Zeer dens en krachtig. Een Léoville? Echte intensiteit. (JR)

Tabak, sigarendoos, cederhout en kruidige rode vruchten vormen het bouquet. De kleur is nog steeds diep, al is aan de rand van het glas een lichte verkleuring zichtbaar. Streng van karakter toont de Cabernet Sauvignon zich fris, strak en tanninerijk. Hij heeft duidelijk nog enkele jaren nodig om echt toegankelijk te worden.

Van een van mijn favoriete domeinen in Saint-Julien is de 2006 Château Léoville Barton nu volledig op dronk (maar zeker nog jeugdig) en hij heeft een complex, gelaagd profiel met volop rood en zwart fruit, evenals geurige tonen van bladkruiden, cederpotlood, tabak en hints van geplet steen. Medium tot vol van body, mooi in balans en met textuur, staat de meer gefocuste, rechtlijnige, klassieke stijl van dit château duidelijk centraal, met geïntegreerde maar nog aanwezige tannines, een prachtige algehele balans en een geweldige afdronk. Een stijlvolle, gelaagde, complexe Bordeaux uit het boekje, die nog twee decennia lang heerlijk zal drinken, met daarna een geleidelijke terugval.

Zeer diep, donker violet-paars met zwarte reflecties in het midden. Prachtig, verfijnd bouquet met vele facetten: geparfumeerde cassis, fijne bramenoten, zoet edelhout, mokka, bijna teder streelend langs de neus. Zeer verfijnde smaak, romige tannines, fruit dat in het blauw- en zwartbessige register blijft, een vleugje kokos dat de finale van deze sensuele, mogelijk vroeg rijpende wijn afrondt.

Zeer diep, donker violet-paars met zwarte reflecties in het hart. Prachtig, verfijnd bouquet met vele facetten: geparfumeerde cassis, subtiele braamtoetsen, zoet edelhout, mokka—bijna een tedere aai voor de neus. Zeer fijne smaak, romige tannines, het fruit blijft in het blauw- en zwartbessige spectrum, een vleugje kokos rondt de finale van deze uitgesproken sensuele wijn af, mogelijk al vroeg benaderbaar. 08: Kort voor het bottelen. Geparfumeerde, uiterst geurig Cabernet in topvorm. Groot en verfijnd! 09: Diep, dicht purper-granaat. Donker edelhout, olijven, Valrhona-chocolade, een dense, volle neus, Harlan Napa-tinten. Uiterst dichte smaak, veel materie, vlees en fijne, afgeronde tannines, blackcurrant-noten, een tamelijk masculien monument, wellicht de grootste Barton van de moderne tijd, die echter pas over 10 jaar echt los zal komen. Staan hier ooit 20 punten? 10: Op dezelfde dag één keer uit magnum en één keer uit dubbelmagnum. Veel kracht, veel diepte en een enorm potentieel. Geniaal – maar veel te vroeg. (19/20). 12: Donker wijnrood, robijnrode rand. Volledig gesloten, vrijwel zonder communicatie, chocoladekoekjes, pumpernickelbrood, zwarte olijven, maar, zoals gezegd, zeer ingehouden. Vlezige smaak, de tannines tonen zich vrij fijn en geven een zekere zoetheid, zwarte peperkorrels, nobele wrangheid in de afdronk die eindigt met een hint van donkere Bounty (choco-kokos). Nog 10 jaar wachten. Minstens 19/20. 13: WORDT 2006 EEN 20-PUNTEN-BARTON? Al bij het karafferen tijdens de grote Barton-verticale geurde het van verre heerlijk naar zeer grote Bordeaux en het was de donkerste, bijna zwarte wijn van de verticale! Bij het proeven was hij even fantastisch. Na een uur in het glas dronk ik de laatste slok, niet zonder daarvoor nog eens die barokke geur in de neus op te nemen. Mineraliteit, ja, heel duidelijk. Mineraliteit in de vorm van truffel, terpentine en teer. Groot terroir-bioscoop voor de neus. In de mond nog maar een fractie van de maximale score verwijderd. Ik denk dat dit een van Bartons grootste kandidaten is, met 20/20 binnen handbereik. Hij was de dichtste bij het inschenken en had het meeste depot, verzadigd, bijna ondoordringbaar purper-zwart. Het bouquet toont vlezige, bloedige tonen zoals bij een grote Hermitage. En zo gaat het verder in de extreem geconcentreerde smaak: veel vlees aan het bot, veel korrelige tannine op de tong en veel spier in de wrangheid. Een nog strenge Barton met een markante tanninestempel, die doet denken aan zijn jongere broer Langoa. Hij had de meest aromatische finale van alle geproefde Bartons. De even geniale 2005 is qua aard een dame; 2006 een heer. (19/20). 17: Langzaam ronden de tannines zich af, maar van werkelijke drinkrijpheid is deze al bijna monumentaal ogende Barton nog ver verwijderd. (19/20). 21: Verzadigd, donker purper. Het bouquet heeft zich de afgelopen jaren weinig ontwikkeld. Er zijn nog veel rauwe Cabernet-sporen, vers hout en groene peper. Het fruit is vrijwel uitsluitend zwartbessig. Tenminste is hij in de neus niet meer zo nukkig als een paar jaar geleden. Hij gaat de diepte in, toont zich barok, en je moet bijna waarzegger zijn om hem in dit stadium te kunnen duiden. In de mond een echt brok van een wijn. Blind zou je eerder richting Pauillac gaan, zo vlezig, geconcentreerd en mannelijk is hij. Het potentieel is nog steeds enorm en een eerste echt drinkvenster wordt waarschijnlijk pas vanaf 2030 verwacht. En wie dan dat ‘juiste moment’ mag meemaken, kan erop rekenen de grootste Barton van deze periode in het glas te hebben. Dan liggen de 20/20 binnen handbereik. P.S. Na het proeven bleef de smaak van cassis en bosbes minutenlang op het gehemelte hangen. (19/20).

De 2006 Léoville Barton heeft een diepe baksteenkleur. Hij springt het glas uit met vrolijke, zorgeloze tonen van zwarte kersencompote, rodebessengelei en cassis, gevolgd door zweempjes van gedroogde rozen, kaneeltoast en geplette stenen. De licht- tot mediumvolle smaak heeft een rotsvaste structuur van kauwbare tannines en net genoeg frisheid om het royale fruit te dragen, met een lange, aardse afdronk.

Dichte textuur, zeer rijpe druivensmaak met tonen van eucalyptus, vol lichaam voor het oogstjaar.

Het bouquet van 2006 toont vele facetten en verenigt paradoxen tussen rijpheid en jeugd, tussen bosgrond en grafiet, met nuances van dennennaalden en drop. Het onthult zich langzaam en maakt duidelijk dat het nog aan het begin van zijn levensloop staat. Net als de neus combineert de wijn frisheid, breedte en kracht. De tannines treden op in de afdronk en maken de beloofde bewaaramibities volledig waar. Wat een prachtige en grote prestatie.

De neus biedt aromatische kracht, een subtiel incisief karakter en fijne concentratie. We vinden tonen van wilde braam, rijpe wilde zwarte bes en, iets subtieler, vlezig aardbei, gecombineerd met fijne accenten van kleine bessen, een hint van viooltje, subtiele toetsen van vanillebloesem, toast, evenals een onmerkbare hint van korenbloem en peper op de achtergrond. De mond is fruitig en biedt sappigheid, een frisse zurenruggengraat, mooie precisie, souplesse, fijne structuur, dynamiek, een zeer fijne concentratie en een fraaie kwaliteit van sappig/rijp/vers en precies fruit. In de mond toont deze wijn tonen van vlezige aardbei, vlezige framboos en, iets lichter, geplette zwarte bes, met fijne toetsen van viooltje, Bourbonvanille, toast en een onmerkbare hint truffel op de achtergrond. Mooie tanninestructuur! Mooie aciditeit/versheid!

De score is hier opnieuw identiek aan die welke tijdens de en primeur-proeverijen werd toegekend. Ik blijf van mening dat deze wijn zelfs beter is dan de 2005: de tannines zijn rijper. Mooie, diepe kleur. Frisse, fijne, fruitige, complexe neus. Hij geurt naar kers, vanille en cacao. In de mond ontwikkelt de wijn zich vanaf de eerste aanzet vol en rijk. Zeer aromatisch, met tonen van drop en bloemen, ontwikkelt hij zich op fijne, steeds omhulde tannines. Zeer mooie afdronk met een genuanceerde korrel en florale aroma’s. Ik wacht erop hem op fles te zien om te weten wat hij zal worden. Ik zie veel potentieel.

Op het hoogtepunt van zijn vorm is deze 2006 een van de mooiste wijnen van de jaargang. De wijn is gestructureerd en compact, maar met zo’n warmhartig rijp fruit dat de tannines er bijna in wegvallen. Er is slechts een vleugje hout, terwijl sappige zwarte bes tot in de afdronk doorloopt. Over een jaar zal het fruit wat terugnemen en begint een lange rijpingsperiode.

De Léoville Barton 2006 heeft een open en sappige neus, met iets meer precisie dan de ’06 Langoa. Met wat lucht ontwikkelt zich een uitgesproken maritieme toets. In de mond is de aanzet soepel, met een fijne zuurgraad; behoorlijk intens voor de jaargang, met zwarte vruchten verweven met zoethout en aardse nuances. Net als bij de Langoa ontzegt het seizoen hem in de afdronk de complexiteit en elegantie van een absolute topjaargang. Toch is dit een prachtige Barton, met een lange, peperige nasmaak.