Château Léoville Poyferré 2005

De neus is complex, met rijpe donkere vruchtnoten. Het gehemelte is genereus, volle lichaam, met een romige karakter en veel rondheid. Zeer verleidelijk en verfijnd.

De Château Léoville-Poyferré 2005 heeft een rijk en weelderig bouquet met uitbundige tonen van rijpe zwarte kersen en wilde aardbei, met slechts een vleugje zoethout dat hem nog extravaganter maakt. In de mond is hij vol en krachtig, met rijpe, ronde tannines, accenten van zoethout en glycerine in het middenpalet en hartige toetsen die naar de afdronk toe openbloeien. Dit is bijna een branieachtige, hooghartige Saint Julien, voor wie houdt van een meer opulente Bordeaux-stijl met behoud van complexiteit. Chapeau, Didier Cuvelier.

Donker robijnrood van kleur, met aroma’s van rode bes, braam, getoast eikenhout en een lichte toets cappuccino. Vol van smaak, met ultrafijne tannines en een prachtige, streelende afdronk. Bespeelt elk deel van het gehemelte. Uitstekend, maar na zo’n geweldige vatproef toch licht teleurstellend. Op zijn best na 2009. Twee keer geproefd, met consistente proefnotities. 18.915 kisten geproduceerd.

Enorm geconcentreerd en boordevol tannines toont deze wijn een aanzienlijke hoeveelheid donkere, sterk geëxtraheerde fruittonen. Hij overtuigt met indrukwekkende kracht, die het fruit door de tanninestructuur heen draagt en voor veel rijkdom zorgt.

Zeer levendig in de mond, echt opvallend fris, gedurfd en krachtig; stevige, kauwbare tannines vullen de mond, maar er is hier ook zoveel power en concentratie. Voelt levendiger en iets linearer dan de 2008, met nog altijd echte spanning; zo energiek dat die energie over het gehemelte schiet. Zoveel diepte en toch zo doordrinkbaar. De tannines zijn zonder twijfel mondvullend: ze bedekken de hele mond, maar zijn tegelijk zo expressief en elegant. Veel verfijning, maar ook veel kracht. Nog maar net aan het begin van zijn drinkvenster, maar een wijn om verder te laten rijpen. Eerste jaargang met Didier Thormann als keldermeester. 68% Cabernet Sauvignon, 26% Merlot, 6% Petit Verdot.

Zeer helder en transparant, met tonen van aalbessen, blauwe bessen en verse paddenstoelen. Vol van body, met fluweelzachte tannines die gelaagd en prachtig zijn. Mooi in balans en gepolijst, met weelderigheid en elegantie. Nu drinken of bewaren.

68% Cabernet Sauvignon, 26% Merlot, 6% Petit Verdot. 18–20 maanden op Franse eik, 80% nieuw. Malo op vat. pH 3,6. Dit jaar veel Cabernet Sauvignon en geen Cabernet Franc. Niet verrassend tot nu toe de meest geëvolueerde kleur van alle wijnen, met behoorlijk wat baksteen en wat wazig. Hedonistische, rijpe aroma’s van bosbodem en leer, met zoete specerijen. Fruit in de herfst van zijn leven, maar nog steeds boordevol prachtige aroma’s. Droge tanninefinesse, grote frisheid en nog altijd een rechtopstaande puurheid, evenals veel lengte. Rijp maar vol leven en met diepte van fruit. Korrelige maar afgeronde textuur. Groot, maar niet brutaal. (JH)

De Léoville-Poyferré 2005 is adembenemend in de neus, met pure aroma’s van rode kers, frambozenconfituur, rozenblaadjes en potpourri, die bij elke wals aan intensiteit winnen. In de mond is hij medium-bodied, met soepele tannines, een fijne zuurgraad, zijdezacht en glad, met een strak afgelijnde, klassieke afdronk met tabak en een rokerige toets, die lang in de mond blijft hangen. Een van de hoogtepunten van het decennium en met nog veel in het verschiet. Subliem. Geproefd tijdens de Léoville-Poyferré-verticale op het château met Sara Lecompte Cuvelier.

De bedwelmende neus opent met een uitbundige expressie van bloemen, rokerig rood fruit, versgezette espresso, rook, zoethout, braam en zwarte bessen. De tannines beginnen zachter te worden, maar hebben nog tijd nodig voordat je echt kunt genieten van de vele lagen die tegelijk zoet, fris, soepel, energiek en gul zijn. De wijn is geconcentreerd en fris, perfect in balans tussen zijn zoete, rijpe fruit, tannines en fluwelige textuur. Drinken van 2027 tot 2055.

De Château Léoville Poyferré 2005 is niet de krachtigste en meest weelderige jaargang van Poyferré en hoewel ik hem achter 2000, 2009 en 2010 plaats, is het niettemin een prachtige, klassieke Poyferré die meer leunt op finesse en elegantie dan op uitgesproken kracht. Dat wil niet zeggen dat hij licht is: deze geconcentreerde Saint-Julien, van medium tot vol van body, biedt een geweldige diepgang met aroma’s en smaken van rijpe bessen, kersenjam, grafiet, lentebloemen en tabak met een bladachtig, plantaardig accent. Ruim in zijn ideale drinkvenster heeft hij prachtig fruit, een fijne rode draad van zowel tannines als zuren en een uitstekende lengte. Hij zal nog twee decennia lang schitterend blijven drinken.

Uiterst dichte purper-granaatkleur. Warm, delicaat bouquet van amarena-kersen, rode gedroogde pruimen, een vleugje vijg en cacaotonen, kokos; complex, bijna boterig en absoluut fascinerend. In de mond enorm veel charme en souplesse, romig, afgeronde tannines, bijna met Bourgondische charme; een sprankelend genot, en dat meer dan 20 jaar lang.

Diep, dicht purper-violet met een robijnachtige glans. Een waanzinnig fruitpakket in de neus: zwarte kersen, bramen, cassis; daaronder veel diepgang met zoethout en een spoor van truffel—doet in de neus sterk aan de 90 denken! In de mond op zijn top: dik, vol, rijk, met rijpe, machtige tannines die toch veel zoetheid en al veel smeuïgheid uitstralen; in de finale enorm veel druk. Een power-St-Julien die zich kan meten met de allerbeste wijnen van de Médoc. 07: Een overweldigend indrukwekkende, klassieke Poyferré. Wie niets kan met de té verfijnde, meest aristocratische Grand Crus van de Médoc, houdt zich beter aan deze stoere, atypische St. Julien. Ook wat voor Napa-Cabernet-fans… (19/20). 08: Extreem dicht purper-granaat. Warm, delicaat bouquet: Amarena-kersen, rode gedroogde pruimen, een vleugje vijgen en cacaotonen, kokos; complex, bijna boterig en absoluut fascinerend. In de mond met enorm veel charme en souplesse, romig; de tannines zijn afgerond en de wijn toont bijna een Bourgondische charme. Zal snel al plezier geven, en dat meer dan 20 jaar lang. (19/20). En nogmaals in hetzelfde jaar in Bordeaux geproefd: qua kracht en arrogantie de meest gigantische St. Julien die er ooit is geweest. Zelfs vóór de 90, uit hetzelfde huis. 11: Didier Cuvellier nam een Magnum mee naar restaurant Julien. Nog steeds veel fruit, praktisch niet dichtgegaan; koffie. Een 2005 die minder uitbundig is en een goede kans heeft om richting klassiek te gaan. In elk geval groots! (19/20). 21: Ongelooflijk dicht purper, in het midden ondoordringbaar. Het bouquet is voor een jonge wijn al ongelooflijk intens: veel rode en nog veel meer zwarte kersen, donker edelhout, nog een spoor van vanilline, cassis, black currant, alles gekruid met een snufje vers gekneusde zwarte peperkorrels. Rechte aanzet, met een absoluut heldere focus. Een lichaam dat de mond vult; alles staat op de juiste plek, en de aanwezige adstringentie voor verdere rijping is perfect. Naar de finale toe bundelt de wijn zich en schiet hij aanhoudende aroma’s de retronasaal in. Pas in de afdronk merk je dat deze wijn eigenlijk niets ontbreekt—behalve tien jaar extra flesrijping. Met één voet staat deze geniale Saint-Julien ergens in Pauillac. En dat op eliteniveau. (19/20).

Een dicht, fluweelzacht, complex en diepgaand bouquet met cassis, fijne toastaroma’s, tabak, cederhout, toetsen van pinda, truffel, nougat en verfijnd gedroogd fruit. Het gehemelte is dicht, krachtig, elegant en gelaagd, met intense donkere fruittonen, veel fijne tannines, een romige structuur, geconcentreerde, donkere en compacte aroma’s en een zeer lange, dichte en volle afdronk. 19/20 drinken – 2055

Robijnrood, verleidelijke neus van getoast eikenhout. Hij houdt strak koers en is heerlijk, gul, aantrekkelijk, om je lippen bij af te likken. Vol zelfvertrouwen en energie, met pruim (damson) en braam, verdiept door gourmand toetsen van gegrilde vanillestok en een romige cappuccinotoets. De kwaliteit en diepte van het fruit zijn verbluffend – je kunt hem nu al beginnen te drinken (hij is zelfs nog net iets verder opengegaan sinds ik hem 12 maanden geleden proefde), maar hij gaat nog lang mee. Prachtig spul, een van de wijnen van het oogstjaar. 80% nieuw hout.

Met een middelmatige baksteenrode kleur komt de 2005 Leoville Poyferre het glas uit met geurige tonen van crème de cassis, Morello-kersen en fruitcake, met hints van gedroogde rozen, steranijs, sigarenkistje en gedroogde munt, plus een vleugje gietijzeren pan. Middelvol van body biedt het gehemelte een fantastische ruggengraat van stevige, fijnkorrelige tannines en een pittige zuurgraad die laag na laag geparfumeerd zwart fruit ondersteunen, met een lange afdronk met een minerale toets.

Grote elegantie in aroma en textuur, een imposante body die eigen is aan de jaargang, een grote bewaarwijn. Een van de toekomstige klassiekers van de jaargang.

Diep robijnrood. Compacte, geconcentreerde neus. Het terroir komt in de eerste neus al mooi naar voren. Het fruit ontvouwt zich langzaam met tonen van kersen en frambozen. Ik proef ook een vleugje roet en zelfs wat gedroogde bonenkruid (dank je, Jérôme Aké). De aanzet is breed en heeft krachtige tannines, in symbiose met de structuur. Een wijn die zich begint te tonen en een uitzonderlijk potentieel heeft. Wie hem nu wil drinken, decanteert hem bij voorkeur minstens 1 uur. Aromatische, aanhoudende afdronk.

Logo op de kurk: LBG De wijn is nogal gesloten, zowel gedecanteerd als niet gedecanteerd. Een fles die weinig van de eerder beschreven subtiliteiten bood.