Pétrus 2000

Een kern boordevol tonen van bramen-, pruimen- en boysenbessenconfituur, ingelegd met ruim aanwezige tannines met een houtskoolrandje en uitmondend in een robuuste, tabaksgetinte afdronk. Maar zelfs met die dichtheid en kracht is er een bijzonder verleidelijk decor van wierook- en zwarte-theesmaken dat wacht om zich verder te ontvouwen. Alles is aanwezig, maar dit lijkt net wat meer gesloten dan de rest, dus nog even geduld. -- Blindproeverij: Bordeaux 2000-retrospectief (december 2015). Op zijn best van 2018 tot 2035. 2.500 kisten gemaakt.

Hoewel bij Pétrus de eerste indruk hout is, is het het fruit dat zich gaandeweg toont. Het is buitengewoon, dat dichte fruit, dat er tegelijk in slaagt met elegantie te zweven. Laag na laag fruit, soms zwart, soms rokerig, soms kruidig. De wijn is nog niet volledig geïntegreerd, nog intens jeugdig, met decennia voor zich. Maar wat een ontwikkeling zal dat worden!

Geconcentreerde pruimkleur, medium tot vol van intensiteit en fonkelend helder. Aromatisch krachtig complex, met golven van donker bessenfruit – braam, zwarte kers en bosbes. In expressie nog vrij jong, al ontvouwt hij zich langzaam met tonen van kampvuurrook en zoethout. Met wat tijd in het glas verschijnt een meer animale toets, met een zoethoutknop-achtige nuance, en retronasaal komen golven van viooltjes op. Uitzonderlijk van kwaliteit en bijzonder genuanceerd, met een afdronk van zwarte peper en een tikje specerijen, naast schaafsel van pure chocolade. De tanninestructuur blijft gespierd en gesloten, wat erop wijst dat dit pas het begin is van zijn drinkvenster en dat hij nog vele decennia zal rijpen. Op basis van eerdere ervaring met deze wijn is deze fles volledig in lijn met een Petrus 2000 en een prachtig voorbeeld van deze jaargang en dit domein. Geproefd als onderdeel van het Space Cargo Unlimited-experiment: deze fles bleef op aarde, terwijl een ander monster werd geproefd dat vanuit de ruimte was teruggekeerd.

Donker robijnrood met een zwarte zweem. Rijk en mineraal, met een krachtige, prikkelende toets die me aan vuurwerk doet denken. Zeer rijk en explosief. Veel meer impact dan Le Pin. Zeer lang en prachtig. De meest opwindende wijn hier!! Zeer rijk en compleet. (JR)

Helder robijnrood. Verbluffende neus met moerbei, frambozenlikeur, toffee, ijzer en minerale tonen. Zijdezacht en vol bij de aanzet, vervolgens uiterst geconcentreerd en nog gesloten in het middenpalet, met overrijpe tonen van likeur, wild en truffel. Een opvallend indrukwekkende, eerder wilde Petrus in een bijna laat-oogststijl. Eindigt met grote, volledig rijpe tannines en wildachtige Merlot-smaken van geroosterd vlees, truffel en rode bessenlikeur. Net als de Trotanoy 2000 haalt deze wijn misschien niet de pure klasse van de 1998, maar het is een massieve, uitbundig rijke wijn met nog zeker 30 tot 40 jaar ontwikkeling voor de boeg.

Oh mijn God! (Als ik het kort wilde houden, had ik het daarbij kunnen laten, want dat zei werkelijk alles.) Dit was the real deal. De onophoudelijke geur- en parfumexplosie deed me denken aan hoe Hendrix klonk op Woodstock! Dit was opwindend! Chocolade, zwarte framboos, allerlei verse bloemen, kruiden, specerijen, truffel, aardse tonen, pruimen en zwarte kers — je kon het aan de andere kant van de kamer al genieten. Deze krachtige, geconcentreerde, diepe wijn vulde elk hoekje en gaatje van je smaakreceptoren met eindeloze golven weelderig, vlekkeloos rijp fruit. Zuiverheid, fluweel, zijde, balans en lengte zijn de kenmerken van deze wijn. Als ik hem nooit meer terugzie (zoals Bogart en Bergman, die altijd Parijs zullen hebben), zal ik me altijd herinneren dat ik die fles heb geproefd. 100 ptn

De oogst begint op 18 september. Weelderig aroma van rijp fruit, cassis.

Extreem donkere kleur, geen rijpingstonen, paars en zwart in het midden. Een onweerstaanbaar volle neus: rode cassis, gekonfijt fruit, gember, citroentijm, vloeibare chocolade. In de mond subliem, met een weelderige flow; alles is perfect geïntegreerd, veel Bounty-achtige tonen van kokos en pralines in de lange afdronk. Voorlopig meer een Merlot van wereldklasse dan een Pétrus. Masseto laat zich groeten!

01: Vatproef op 2 april om 10.00 uur ’s ochtends bij ETS Moueix in Libourne. Waarom ik de datum zo expliciet vermeld? De Primeurproeverijen zijn altijd eind maart/begin april, wat helaas betekent dat mijn kleine dochter Melanie Margaux sinds haar geboorte haar papa’s persoonlijke verjaardagsfelicitatie moet missen. Ik weet dat Melanie veel begrip heeft voor mijn werk, maar soms vraag ik me wel af hoeveel wijn mijn leven nu echt nodig heeft. Ook al bel ik haar telkens tussen de hectische proeverijen door op haar mobiel om een heel oprecht “Happy Birthday” te zingen, dan is mijn kleine meisje dolblij en zegt ze altijd, wanneer ik me excuseer dat ik alweer in Bordeaux ben: <div style="font-style:italic;color:#990033">Is goed, papa!</div> Sorry Melanie en dank je wel Melanie! Proefnotitie van Pétrus 2000 (19/20): diep, vol paars met lila en robijnrode reflecties; op het eerste gezicht lijkt de kleurintensiteit slechts gemiddeld, wat ook door het gebruik van barriques kan komen. Dichte, verleidelijk zoete, bijna romige neus; veel vossenbessen en moerbeien; de typische blauwe-bessen, zelfs zwarte-bessen tonen staan deze keer sterk op de achtergrond; daarvoor in de plaats geroosterde frambozenpitjes, met accenten van karamel en amandel. Sappig, fluweelachtig en homogeen in de mond; het fruit is rijp, de houtcontouren tonen een fijne kokos- en piña colada-toets, gianduja en verleidelijk zoet sandelhout. Een Pétrus van het vrouwelijke, sappige type met een finesse als een Chambertin; toch blijft natuurlijk de perfectie aanwezig van een rijpe, rechtlijnige Merlot, precies op het juiste moment geoogst. Pas in de afdronk komen de dragende, volle maar ook gespierde tannines naar voren. Moet je hem — qua vet en vlees — beoordelen als een Pétrus die wat te licht of te weinig geconcentreerd is uitgevallen? De som van de aromatiek en de prachtige stijl wijzen desondanks op een heel, heel groot Pétrus-jaar. 02: Enkele dagen voor de botteling eind juni proefde ik op Château Pétrus de uiteindelijke assemblage uit de roestvrijstalen tank: een volstrekt waanzinnige, uitbundige neus; een soort mix tussen de zachte 1997 (finesse en elegantie) en de bombastische 1970 (volume en arrogantie), met veel vlier, cassis, gekonfijt fruit, kokos en boterige karamel. In de mond pure ras en lengte; de rijpe Merlot-contouren balanceren op de rand van jammy en geven het geheel een ongeëvenaarde weelderigheid. Wie deze wijn over tien jaar mag genieten, zal heen en weer schommelen tussen wat klasse is en wat erotiek is. Ik vermoed dat deze Pétrus in bijna elke fase van zijn verdere leven zijn fans stuk voor stuk zal betoveren (19/20). Tijdens de grote Merlot-blindproeverij in februari 2004: extreem donker, diep granaat met robijnrode reflecties. Zoete, bedwelmende neus; moerbeien, gekookte bosbessen, een vleugje sukade, engelwortel, rode cassis, kokosnuances, met daarachter iets stoffigs. Rijke mond, fijn verdeeld maar intense astringentie; heerlijk spel tussen rode en blauwe bessen, veel zoetheid in de elegant uitstralende tannines; pas in de nasmaak wordt de dramatische astringentie voelbaar, met in de finale een enorm gebundelde fruitdruk. Helaas gaat het mondspel ook gepaard met een doffe toon. Op basis van die indruk openden we een tweede fles, die nog onzuiverder was. De helft van de aanwezige proevers dacht duidelijk aan kurk; de anderen aan een zekere onzuiverheid die in de wijn zelf zit. Hoeveel flessen Pétrus 2000 moet je openen om weer te beleven wat hij tot kort voor de botteling liet zien? Een wijnvriend uit Duitsland die ik ken opende onlangs ook “een paar Pomerols uit 2000”: ook daar presenteerde Pétrus 2000 zich met een “zekere sluier” in de neus???. Potentieelbeoordeling: 19/20. 2009 – 2035 Donker, vol granaat, fijne rand aan de buitenkant. Rijpe neus: gekonfijt fruit, engelwortel, gehakte sukade, munt, kokos, met daaronder truffeltonen die diepte aangeven. Vette, ronde mond, aan de buitenkant flatterend, vanbinnen nog veel tannine tonend; rood fruit met ook een vleugje cassis; krachtige finale met een chocoladige kokos-Bountytoon die je vroeger bij de 1970 in de jeugdfase kon tegenkomen. Merlot-power met sex appeal en groot potentieel. Kan in zijn volle drinkfase de maximale score halen. (19/20). 11: Extreem donkere kleur, geen rijpingstonen, violet en zwart in het midden. Verbluffende neus: rode cassis, gekonfijt fruit, gember, citroentijm, vloeibare chocolade—een enorme volheid in de neus. In de mond pure, nobele wijncrème, subliem met een weelderige flow; alles is perfect geïntegreerd. Wie op zoek is naar een eenvoudig te doorgronden Merlot-perfectie, die moet zo’n slok zoeken; veel Bounty-noten met kokos en pralines in de lange finale. Eigenlijk (tenminste voorlopig!) meer een Merlot van wereldklasse dan een Pétrus. Masseto laat groeten! (20/20). 15: De donkerste kleur van alle drie de Pomerols, maar eerder in het robijnrode spectrum. Toont een volle, fijn krachtige fruittoon: niet alleen heerlijk cassis, maar ook rijpe moerbeien en kokosnuances, plus een toets verleidelijk vanille; erotisch en ontroerend vanaf het eerste moment. In de mond bijna snoepachtig, met een ongebreidelde, erotische zoetheid. De Merlot is zijdezacht, delicaat romig en toont een ongeëvenaarde balans. In tegenstelling tot de schier overgrote jaargangen 1998 en 1989 is dit een Pétrus die de charme en sappigheid van 1990 heeft geërfd. Hier hoef je nergens meer op te wachten. Behalve op de volgende gelegenheid. Dat was een super-superdelicatesse!!! 15: Ongelooflijk dichte kleur, vol paars met haast zwarte reflecties. De neus is extreem geconcentreerd en laat in het begin maar weinig aroma’s door. Na ongeveer 10 minuten explodeert het bouquet echt en brengt het een uitbundige bessen-cocktail: gember, gekonfijt fruit, kokos, karamel, pralines. In de mond een essentie van dicht gecoate stof—dus strak geweven, met een alomvattende astringentie. Eigenlijk was hij nog veel te jong, maar met deze Merlot-zoetheid voelde je geen seconde spijt bij het drinken. Deze belevenis was mij veel meer waard dan het geld dat deze magnum op een veiling had kunnen opbrengen. 20/20

Romig, dicht, fris, krachtig en fruitig bouquet: Linzer torte, munt, pralines, After Eight. Geconcentreerde, romige en volle smaak met zoet fruit, veel fijne tannines, een subtiel weelderige structuur en een veelzijdig, geconcentreerd aromaprofiel. Zeer lange, frisse afdronk met veel zoete terugkerende aroma’s. 20/20 drinken tot 2050.

Hoe kan dit níét op mijn lijst met Wijnen van het Jaar staan? Geproefd in maart, toen ik de enige journalist was op wat wel het winevent van het jaar móét zijn: de onthulling van een fles Petrus die 438 dagen aan boord van het International Space Station had doorgebracht. We vergeleken die met dezelfde fles die op aarde was gebleven en, om daadwerkelijk wijnen aan te bevelen die je ook echt kunt bemachtigen, is deze proefnotitie gebaseerd op de ‘aardse’ versie. Het is een wijn die op zichzelf al als een gelegenheid voelt: zo genuanceerd en moeiteloos indrukwekkend. Zelfs op 21-jarige leeftijd nog jong, al laat hij nu die golven van rozenblad-, viooltjes- en pioenroosaroma’s zien die bij Petrus pas echt tevoorschijn komen na serieuze flesrijping. In de mond puur fluweel: bramen, zwarte kers en bosbes, ingekaderd door gespierde maar gastvrije tannines, met een finale van zwarte peper en een hint van gekruide chocoladeschaafsel. 50% nieuw hout.

Zeer complex, verfijnd en fluweelzacht: 2000 behoort tot de grootste petrus uit de recente geschiedenis. Zijn intensiteit en structuur komen veel krachtiger naar voren dan in de voorgaande jaargangen, met uitzondering van de opmerkelijke 1998.

Deze wijn is ongelooflijk jeugdig, met zeer uitgesproken fruit, met tonen van rijpe Merlot en een vleugje menthol. Weelderige structuur en vol van body, met een frisheid in de afdronk die hem perfect in balans brengt. Nog ver van zijn hoogtepunt: laten rijpen in de kelder.

Logo op de kurk: een omgekeerde T (Trescases) Donkere, licht geëvolueerde kleur. Fijne neus: fruitig, fris, met tonen van zoethout en een romige toets. Nuances van teer, bloemen en Merlot op klei. Zeer mooie, brede aanzet in de mond; vervolgens ontwikkelt de wijn zich complex op een strakke structuur, bijzonder smaakvol, aromatisch en nobel. Hij smelt in het midden en eindigt tegelijk delicaat en krachtig, met een indrukwekkende lengte en verfijnde tannines. Wauw!

Een weergaloze Petrus: deze wijn heeft dat extra niveau van intensiteit en complexiteit dat ronduit monumentaal is. De magie is duidelijk Petrus, en de 2000 zal altijd een interessante jaargang blijven om te vergelijken met een andere legende in wording, de 1998, of recenter natuurlijk met de 2005, 2008 en 2009. Uiterst vol van body, met een grote fruitzuiverheid, een onmiskenbare toets van kreupelhout, zwarte truffel, intense zwarte kersen, zoethout en moerbei, lijkt de wijn totaal geen spoor van hout te vertonen. Hij heeft een weelderige, fluwelige textuur, volop tannine, maar ook levendigheid en helderheid. Dit is een opmerkelijke wijn die iets gestructureerder en massiever lijkt dan de 1998, die wat naadlozer overkomt, alsof het haute couture was. Deze wijn heeft minstens nog 5-10 jaar kelderrust nodig en zou meer dan 50 jaar kunnen rijpen.