Pétrus 2004

Biedt aroma’s van geplette bessen, met chocolade en een subtiele toets van vanille. Vol van body, met een stevige fruitkern, zijdezachte tannines en een streelzachte textuur. Zeer harmonieus en elegant, met een evenwichtige smaak. Het best na 2008. 2.000 kisten geproduceerd.

Een klassieker. De jaargang 2004 heeft een prachtig rijpe Merlot opgeleverd, perfect in balans, maar ook met droogte en kracht. Enorm intens en gestructureerd, met bramensmaken, frisse zuren en complex hout; geparfumeerd en rijk, geconcentreerd. Rijpingspotentieel? Minstens 20 jaar.

Middelzwaar en qua fruit vrij toegankelijk, met naast veel duidelijk rood bessig fruit ook een fijne kruidige toets: citroenmelisse en cassisbloesem. In de mond met verfrissende, dragende zuren, een nuance van pruimschil; in de afdronk momenteel relatief veel karamel (barriques). De vraag is of de wijn, op drinkrijpheid, de hoge beoordeling kan waarmaken.

05: Diep, dicht purperrobijn. Zeer geurig bouquet, volledig op fruit gebouwd: moerbeien, rode bessen en rood cassis, daarachter breed uitwaaierend. In de mond is de wijn zeer fijn en delicaat, met een prachtige zoetheid die voortkomt uit het extract en de ragfijne tannines; het fruitspel ligt tussen rode en blauwe bessen. Pas in de afdronk merk je de klasse en de lengte van deze zeer delicate Pomerol-ster, die momenteel eerder middelzwaar aandoet. Ook vermeldenswaard: aan dit vatmonster was nog geen perswijn toegevoegd, waardoor het eindresultaat zeker nog wat krachtiger zal uitvallen. Huidige score: 18/20. 05: In de herfst opnieuw geproefd. Middeldiep, qua fruit relatief toegankelijk; naast de vele duidelijk rode bessen toont hij ook een fijne kruidige zweem: citroenmelisse, cassisbloesem. In de mond met verfrissende, ondersteunende zuren, een toets van pruimenschil; in de finale momenteel relatief veel karamel afkomstig van de barriques. Kan hij op drinkrijpheid de toch behoorlijk hoge 18/20 vasthouden? (18/20). 15: Lichter wordend, middelhoog wijnrood, dus niet bijzonder diep. Roodpruimig bouquet (het smaakt precies als de oude pruimenboom die vroeger voor Pétrus stond), daarna lichte koffie, grenadine, bast- en zoethout, roze peper, gember en rode rozen. In de mond dicht, prachtig zoet extract; blijft eerder in het rood-bessige spectrum en brengt een geweldige zoetheid zonder ook maar enige compote-achtige indruk; vanbinnen een fascinerend parfum; in de finale behoorlijk kernachtig en nog veel te jong. Op dit moment geen plezierwijn in zijn jeugd en hij vraagt van de proever een mix van begrip en tolerantie, ook al is de fascinatie duidelijk zichtbaar. Hij toont ook aan dat Cabernet Franc in 2004 boven de mogelijkheden van Merlot lag. Twee uur decanteren. (18/20). ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Lieve Pétrus 2004 Sinds de vatproef in april 2005 ben je nu voor de vierde keer in mijn glas. Qua kwaliteit laat je je probleemloos op 18 punten taxeren. Dat lijkt weliswaar te weinig voor zo’n dure Pétrus, want onder de 1.500 frank ben je op de markt niet meer te vinden. Het jaar 2004 was best groot, maar toch nog wat groter op de Linkeroever: in Pessac, Pauillac, Margaux enz. Zeg maar aan de ‘Cabernet-kant’! Sinds de botteling zijn inmiddels zo’n 15 jaar verstreken. Dan zou er langzaam toch ‘iets moeten gebeuren’. Na ongeveer 10 jaar komt het bij een grote Merlot in Bordeaux doorgaans pas echt op gang. Maar het lijkt erop dat je deze lange tijd (nog) niet hebt kunnen benutten voor je rijping. Is dat een teken dat er uiteindelijk toch meer in je zit dan wat je nu waarneemt? Vandaag ben je—zacht uitgedrukt—nog altijd taai. Al het fruit lijkt nog steeds verborgen te zitten in de schillen van de bessen. De zuren zijn nog aanwezig en lang niet in het extract geïntegreerd. En door je vele tannines lever je een adstringentie af waar zelfs een koppige Montrose bijna jaloers op zou kunnen worden. En toch, op de een of andere manier: ‘hard, maar hartelijk’. Omdat ik geen enkele fles in de kelder heb, blijven mij momenteel slechts twee hopen. Ten eerste dat je je verdere tijd kunt gebruiken voor een positieve ontwikkeling. En ten tweede: dat ik je dan nog eens ontmoet… 21: Diep purper. Naar de rand toe toont hij een minimaal rijpingsschijnsel. Binnenin oogt hij bijna nog robijn-granaat. Ik heb bewust eerst La Conseillante, dan Clinet en daarna Hosanna geproefd, zodat ik een mogelijke stijging kon waarnemen. En die kwam er ook daadwerkelijk. Het bouquet is complex; de lagen geven zich gaandeweg bloot. Hij oogt fris en speels, toont gekonfijt fruit, lichte chocolade en een sublieme volheid. Met lucht neemt die volheid langzaam maar gestaag toe. Je neemt donkere mout waar, donkere karamel, vervolgens nougat. Die nougat duidt erop dat hij aan zoetheid wint. In de mond schommelt hij in het rijke extract tussen rode en blauwe bessen. Ook hier oogt hij nog steeds fris en toont hij zijn jeugdigheid. Hij is precies en veel veeleisender dan zijn drie concurrenten in deze Pomerol-serie van 2004. Ooit zal hij al deze wijnen moeiteloos overtreffen. Momenteel moet je nog ‘in het koffiedik kijken’ om hem volop te kunnen prijzen. 19/20 in afwachting

Fluweelzacht, dicht, elegant, krachtig en complex bouquet met tonen van bosbessengelei, After Eight, vers mos en theebladeren. Fijn geconcentreerd, strak verweven, elegant en fris gehemelte met een veelzijdig, dicht en zoet aromatisch profiel, fijne tannines, een geconcentreerde, elegante structuur en een zeer lange, frisse afdronk met veel retronasale aroma’s. 19/20 drinken – 2038

Logo op de kurk: omgekeerde T (Trescases) Donkere kleur, middelmatige intensiteit en licht geëvolueerd. Zeer aromatische neus, met rijp en zonnig fruit. Door walsen toont hij zich echter frisser en romiger. Delicaat in de aanzet, zeer smaakvol in het midden, met een smeltende body, veel smaak en fijne tannines; de wijn rekt zich uit in de afdronk, aromatisch en sappig, met een bijzonder mooie lengte.

De donker pruimkleurige 2004 Petrus met robijnrode schakeringen heeft een hoge zuurgraad en overvloedige tonen van zoete kersen en zwarte bessen, verweven met hints van cola, aarde en truffel. De diepe, medium-bodied, geconcentreerde, rijpe smaken zijn uitzonderlijk stevig en tanninerijk. Deze nog gesloten, gestructureerde en gespierde Pomerol vraagt om een decennium kelderrust, maar heeft het potentieel om de langstlevende wijn van het jaar te zijn, met een levensduur van 30-40 jaar. Verwachte drinkrijpheid: 2017-2035.