Château Durfort-Vivens vindt zijn oorsprong in de 14e eeuw na de vestiging van de familie Durfort de Duras in de appellatie Margaux. Dit jachthuis werd in de 17e eeuw een wijndomein. In 1824 werd burggraaf Robert Labat de Vivens door erfenis eigenaar van het landgoed waaraan hij zijn naam verbond. Château Durfort-Vivens werd in 1937 overgenomen door de eigenaren van Château Margaux, waarvan de toenmalige familie Lurton een van de belangrijkste aandeelhouders was. Château Durfort-Vivens werd in 1961 eigendom van Lucien Lurton en vervolgens in 1992 van zijn zoon, Gonzague Lurton.
De kwaliteit van de wijnen van Château Durfort-Vivens werd voor het eerst erkend in 1787 door Thomas Jefferson, de derde president van de Verenigde Staten, die tijdens zijn verblijf binnen de appellatie de laatstgenoemde plaatste vlak na Châteaux Lafite, Latour en Margaux. Aan de andere kant werd Château Durfort-Vivens tijdens de classificatie van 1855 gepromoveerd tot Second Grand Cru Classé.
In 2016 behaalde Château Durfort-Vivens als eerste van de Margaux Classified Growths de certificaten voor biologische en biodynamische landbouw. Als de wijnen sinds 2014 het label "zero residu" hebben, is het pand sinds 2019 ook HVE- en EMS-gecertificeerd. Met een oppervlakte van 62 hectare produceert de wijngaard Château Durfort-Vivens elegante wijnen van grote precisie. De druivensoort bestaat uit Cabernet Sauvignon en Merlot. Sinds 2018 vindt een deel van de rijping plaats in amforen om de versheid te behouden en een authentieke expressie van het fruit te bevorderen. Het pand heeft nu de grootste kelder qua volume van amforen ter wereld.