Als Grand Cru Classé van Saint-Émilion sinds 1955 vindt Château Ripeau zijn oorsprong in de 13e eeuw, toen de heerlijkheid Corbin werd opgesplitst tijdens de Franse Revolutie. Château Ripeau was toen eigendom van Victorin Pailhas, een koopman, bankier en gemeenteraadslid van Libourne en werd in 1868 genoemd in het naslagwerk "Bordeaux et ses vins" van Edouard Féret.
Het landgoed werd vervolgens in 1874 gekocht door twee broers, Denis en Eugène Bühler, landschapsarchitecten die bekend stonden om hun aanleg van meer dan honderd tuinen en parken, waaronder het Parc Bordelais. In 1908 kwam het landgoed in handen van Raoul Gunsbourg, directeur van de Opera van Monaco, die het in 1917 verkocht aan Marcel Loubat, broer van Edmonde de Wilde, toenmalig eigenaar van Pétrus, die het landgoed zijn adelsbrieven gaf.
Sinds 2015 is Château Ripeau eigendom van de familie Grégoire, die de wijngaarden en de infrastructuur ingrijpend heeft gerenoveerd om dit uitzonderlijke terroir nieuw leven in te blazen.
Château Ripeau, dat grenst aan prestigieuze châteaux zoals Cheval Blanc, Figeac, La Dominique en Corbin, heerst over een enkele wijngaard van 16,1 hectare. Met een gemiddelde leeftijd van 35 jaar staan de wijnstokken aangeplant op een hoog punt op het noordwestelijke plateau van Saint-Émilion, op een terroir dat bestaat uit licht kiezelzand aan de oppervlakte en klei-ijzeraders in de ondergrond. De druivenrassen zijn merlot, cabernet franc en cabernet sauvignon.
