Château Palmer 1998

Een klassieke Margaux: Palmer 1998 heeft tijdens de élevage op vat aan gewicht gewonnen en is voller geworden. Hij toont een diepe paarse kleur en een weelderig bouquet van zwart fruit, zoethout, gesmolten asfalt, geroosterd brood en een vleugje acaciabloesem. Vol en met een schitterende precisie zal deze blend van gelijke delen Merlot en Cabernet Sauvignon, met een scheut Petit Verdot, prachtig rijpen gedurende 20 tot 30 jaar. Het is een van de beste wijnen van de jaargang in de Médoc én binnen de appellatie Margaux. Verwachte drinkrijpheid: 2005-2028.

In de neus tonen van paddenstoel, kruidigheid, aarde en bessen. Medium tot vol van body, met zachte tannines en vlezige smaken van bessen en cèpe. De tannines zijn nog wat hoekig. Geef hem nog wat tijd. -- '88/'98 Bordeaux blindproef-retrospectief (2008). Het best na 2010.

Aan de stevige, mannelijke kant van het stijlspectrum van Chateau Palmer biedt de wijn in de neus kruidige, aardse tonen van rood fruit en donkere bessen. Hij is medium-bodied en eindigt met kruidige kersen en cassis. Geef hem nog een paar jaar om zachter te worden en zich verder te ontwikkelen.

Zeer diep, donker purper met paarse reflecties. Duidelijk in een lastige fase: sporen van glutamaat, kippenbouillonpasta, gestoofde pruimen, wat zweterig, met animale basisnoten in de neus, bijna doet het denken aan een Côte-Rôtie. In de mond confituurachtige fruittonen, met een zacht snoepachtig accent door bepaalde Cabernet-partijen met een wat groen aandoend karakter. Bij eerdere proeverijen steeds op een beter niveau (licht onzuivere fles?). Potentieelbeoordeling:

99: Vatstaal (18/20): kruidig, door Cabernet gedomineerd bouquet, sering, blauwe bessen, een vleugje munt; zeer compact en met een diepgaand aromatisch potentieel. Stoffige, dichte aanzet, zoethoutkruidigheid in een uitgesproken blauwbesachtig spel; niet zo verfijnd als Château Margaux, maar straalt evenveel kracht en extractie uit. Mooie ruggengraat en een bijna bourgeois textuur, veel aroma in de afdronk, groot potentieel. Sinds 1989 eindelijk weer eens een echte grote Palmer! 00: Dicht bouquet met aroma’s van vlier, Black Currant en veel bramen. In de mond stevig, compacte textuur, kastanjetoets in de intense finale (18/20). 04: Momenteel in een duidelijk moeilijke fase: glutamaat en kippenbouillonpasta, gekookte pruimen; wat zweterig, met dierlijke basisnoten in de neus, bijna als een Côte-Rôtie. In de mond jammy fruittonen; door bepaalde Cabernet-lots zacht snoepachtig en wat groen aandoend. Was in eerdere proeverijen altijd beter, dus het kan om een licht onzuivere fles gegaan zijn. 07: De ontwikkeling is positief. Ik ervoer hem als een Palmer die zeker nog kan winnen en een mooie, truffelige diepte toont; het potentieel is aanzienlijk, en daarom loont het de moeite om naar deze wijn uit te kijken, die nog vrij gunstig verhandeld wordt. Eerste echte drinkrijpheid pas over ongeveer 5 jaar. Kan dan nog een punt winnen! 08: Rijpend granaat-purper, lichte rijpglans aan de rand. Aards bouquet, subtiel wat onzuiver, of gewoon artisanale stijl—afhankelijk van de interpretatie: zwetende dierenhuid, wat vulgaire Cabernettoon, Brettanomyces. In de mond is die onzuivere, aan oud vat herinnerende toon opnieuw vast te stellen; de tannines zouden eigenlijk prachtig zijn en ook de bouw klopt, maar qua basisaroma’s laat deze wijn uiteindelijk toch eerder een dubbelzinnige indruk achter. Potentieelwaardering: 18/20. 09: Donker, helder granaat met paarse schijn. Gebald, kruidig en verrassend geconcentreerd bouquet, put zijn moerbei-achtige en aan donkere edelhoutsoorten herinnerende aroma’s uit een indrukwekkende diepte; komt slechts langzaam los aan de lucht en toont zo zijn jeugd. In de mond elegant en krachtig tegelijk, zeer evenwichtige adstringentie; het aroma blijft zwartfruitig en in de finale verschijnen fijne rooktonen, wat opnieuw zijn diepte bewijst. Kan nog een punt winnen op drinkrijpheid. (18/20). 10: Opvallend donker en praktisch nog geen rijpingstonen. Machtig roodpruimenbouquet met een dromerige melkchocoladezoetheid, net op de rand van compote. Bourgondische mond, met een verleidelijk parfum binnenin; wat gereserveerd, wat ook op een onderschat potentieel kan duiden. Staat nog maar in de startblokken en wie nog 10 jaar wacht, wordt beloond. 11: In juni opnieuw geproefd. Diep purper-granaat. Begint kruidig met veel moerbei en fijne rooktonen, zoethout; zeer aromatisch met een delicate zoetheid die meespeelt. In de mond toont hij nog veeleisende stof, maar wordt dan fijner; charme en elegantie met veel aroma in de afdronk. Heeft de laatste jaren constant gewonnen en kan een opvolger worden van de geniale 1985. 11: Ik ging bijna door het dak tijdens een Wine&Dine in het Belvoir in Zürich. Als ik bedenk hoe de volgende 5 jaargangen van Palmer zijn, dan zou je er nu nog zoveel mogelijk van moeten kopen. (19/20). 13: Weer een geweldige fles bij het kaarten bij Martin Merz. Hij klopte de totaal gesloten Haut-Brion 2001 op lengte. (19/20). 16: Magnum. Zeer donker granaat en nog heel jong, volle dichte kern. Het bouquet is geniaal: zwartfruitig, diepgaand met veel kruidigheid en nog behoorlijk wat primaire aroma’s; florale tonen en veel blauwe bessen. Zeer aromatische mond, mooie Cabernet-tendens in de basisaromatiek, heel fijn een licht onrijpe tendens tonend. Een geruststellende en onderschatte Palmer. Dat was een “surprisig schöne” magnum! Deze wijn loont het om te zoeken; hij wordt (nog) onder zijn waarde verkocht. (19/20). 17: Blind op tafel en ik herkende hem niet als Palmer; ik vermoedde eerder dat het een Saint Emilion kon zijn. Zoet, gelaagd bouquet, heerlijke pruimentonen; daaronder vind je groen-kruidige Cabernetsporen passend bij het jaar, aangevuld met zoethout. In de mond elegant, sappig en prachtig lang. Lijkt in zijn grondkarakter sterk op de 1985. (19/20). 17: Oplichtend granaat, relatief brede rand. Geniaal bouquet: florale tonen, moerbei, rode kersen. In tweede aanzet toont hij ook ongelooflijk frisse, geparfumeerde contouren. In de mond sappig, elegant, lang en absoluut harmonieus, aromatisch en lang eindigend met blauwe fruittonen. Zoals altijd is bij zulke grote Palmers de smaakafstand tot een grote Bourgogne niet ver. Deze doet me denken aan een Nuits-Cailles. Zo moet Bordeaux zijn! Niet dik en verpletterend, maar zachtmoedig en edel. Het zou waarschijnlijk niet moeilijk zijn om van deze geweldige Margaux in je eentje een hele fles te drinken! Je hoeft hem niet te decanteren; eenmaal geopend gaat hij meteen los. Viel ook in de “männrige” tafelronde erg in de smaak. (19/20). 18: Diep purper, oogt nog behoorlijk jeugdig van kleur. Het bouquet werkt ongelooflijk jeugdig: moerbei, Cassis, bosframbozen, lichte edelhouttonen en een vleugje ceder; gelaagd en geparfumeerd. De mond is elegant, zacht en toont een fluweelachtige textuur, prachtig in balans en van A tot Z harmonieus. Een echte 1998-delicatesse. Maar dat wist Gabriel al lang, want bij mij zit hij al jaren op een solide “19-puntenkoers”. Serieus, maar lang niet onbenaderbaar. (19/20). 19: Magnum. Verrassend donkere kleur, diep granaat met bijna zwarte reflecties in het midden. Al bij het decanteren geurde de ruimte intens naar bosframbozen. Het bouquet is ronduit geniaal. Nog steeds veel bramen en Cassis, zwarte peperkorrels, zoethout, vanillestokje en pure chocolade. In tweede aanzet: pruimen en gedroogd hertenvlees. Al nasaal zit deze ongelooflijke Palmer ver boven de jaargangverwachtingen. In de mond extreem fijn, de tannines zijn zijdezacht. De wijn is zeer aromatisch, bijna geparfumeerd, en toont zijn legendarische moerbeitouch. Documentair lang met een gebundelde finale. Dit is een van de fijnste, coolste Palmers uit zijn recentere geschiedenis. Een wijn vol rustige emotie! Je een fles helemaal alleen voorstellen heeft niets met alcoholisme te maken, maar met een uitgesproken verlangen naar genot. Drinken, dromen, tollen! (19/20). 20: Gedronken bij Martin Merz. Een prachtige Palmer-beauty!!! (19/20). 21: Middelmatig wijnrood, relatief transparant, oplichtende, weinig gerijpte rand. Kruidig, behaaglijk, geruststellend, donkerbessenachtig, gelaagd bouquet. Toont veel aromatiek met pruimen, viooltjes en ook Cassis. In de mond met veel lengte onderweg, prachtig in balans, met een genuanceerde Cabernetnoot. De finale lijkt langer dan je op basis van de neus zou vermoeden. Hier toont Palmer zijn verrassende kwaliteit in niet al te gemakkelijke jaren. Dit is echt plezier op behoorlijk hoog niveau. Nu en vermoedelijk nog 20 jaar. Voor mij behoort hij tot de beste wijnen van het jaar op de linkeroever. (19/20). 21: Oplichtend wijnrood met transparante rand. Geniaal, Bourgogne-achtig bouquet, subtiel dierlijke en minerale trekken, verbonden met veel rood tot blauw fruit, richting moerbei en zwarte bes. In tweede aanzet: bast-hout, ceder en Dominicaanse tabak. In de mond dansend en galant. Als je hem slurpt, kun je het fascinerende, typische Palmer-parfum losmaken. In de finale smaakt hij dan weer ergens naar Bourgogne. De grote jaargangen van deze edele super-Troisième doen soms denken aan een Musigny op volle rijpheid; hier word je aan een Chambertin herinnerd. In totaal eerder licht tot middelzwaar. Geen kritiek, maar een eigenschap—te vergelijken met een dansende Margaux-primaballerina. Ik heb onlangs een volle kist van 12 voor 225 frank uit een privékelder gehaald. Dat was een echte koop. Nu zijn het nog maar elf flessen. Toch! (19/20).

Een luchtig, kruidig, mineraal, Bourgondisch bouquet: aardbeien, damsonpruimen, kruiden, fijne pralines, vuursteen. Een elegante, verfijnde smaak met mooie tannines, een complexe aromatiek, een zijdezachte structuur en een lange, frisse afdronk. 18/20 om te drinken.

Logo op de kurk: een omgekeerde T (Trescases) Slechte fles Kerrie in de neus. In de mond erg stroef en eenvoudig. Slechte fles.