Château Pichon Baron 2002

Dit is een elegante, diep robijnkleurige wijn met tonen van zoete cassis, cederhout en tabak, met op de achtergrond een hint van chocolade. Het is een gelaagde wijn met een gemiddeld gewicht, fraaie, zelfs ingetogen fruitaroma’s, uitstekende concentratie en een lange afdronk met relatief rijpe tannines. Verwachte optimale drinkperiode: 2006-2016.

Dichte aroma’s van drop, tabak, ceder en bessen. Subtiel maar complex. Vol, met zijdeachtige tannines en een rijke, lange afdronk. Zeer fraai. Een van de beste uit Pauillac dit jaar, en duidelijk beter dan 2001. Een van de verrassingen van de jaargang. Het best na 2008. 20.000 kisten gemaakt.

Zwarte vruchten en kers, verweven met aangename tonen van munt, anijs en truffel. In de mond lijkt de fijne, precieze tanninestructuur behoorlijk delicaat, maar zorgt zij voor een uitstekende lengte in de afdronk. Dit is opnieuw een voorbeeld van een stilistische evolutie naar meer precisie, in de lijn van 2001, aangezien beide wijnen zowel levendigheid als gewichtloosheid in de afdronk bezitten. Ook al heeft deze fles haar hoogtepunt bereikt, ze blijft zeer elegant.

Afkomstig uit een koeler oogstjaar heeft hij een zekere soberheid die liefhebbers van Bordeaux in old-school stijl zal aanspreken. Het is een mooie wijn die nu goed op dronk begint te komen, maar hij zal niet het vuurwerk bieden van de rijpere jaren.

03, vatmonster: floraal, wat streng bouquet, cedertonen, korrelige aroma’s, aanvankelijk eerder roodbessig, vleugje pruim. Mond met middellijk gewicht en een goed ondersteunend tannine-zuurgeraamte, bosvruchten, heerlijke zoetheid uit het extract, nog terughoudend, maar het ontbreekt hem, althans voorlopig, aan aromatiek in de afdronk. Daardoor wat teleurstellend gezien zijn status (17/20). 04: Opmerkelijk donker granaat met lila en violette reflecties aan de rand. De neus is momenteel zeer reductief, zwarte kersen, palissandertoetsen, fenolisch, opmerkelijk diep. In de mond dicht, complex, vlezig, met veel “vet” in de tannines, eerder zachte zuren, rijpe bramen in de dikke finale. Een wijn met veel fruit in zich die daardoor wellicht al snel veel genoegen zal geven. (18/20). Nog steeds op een prachtig koers; het weelderige lichaam en de zoetheid doen bijna denken aan een grote Pomerol, wat voor het vrouwelijke jaar 2002 geen schande is. (18/20). 12: Middel-donker met robijnrode rand. Middelgranaat, robijnrode, oplichtende zoom. Prachtig bouquet, geparfumeerde cassis, exotisch hout, Dominicaanse tabak, een vleugje verfrissende citroenmelisse. Sappige mond met veel aromatiek, beweegt zich heerlijk in het blauwe-bessenregister, gebundelde finale, geweldige, betaalbare en bijna rijpe Pauillac-pret. (18/20). 14: Nebukadnezar-fles. Patrick Bopp (op de foto boven) decanteerde de wijn rechtstreeks in de karaffen. Granaat met robijnglans, buitenrand fijn oplichtend. Duidelijk geroosterd bouquet, houtkrullen, daarachter rode pruimenschillen en gekookte fruittonen die het neusbeeld goed ondersteunen. In de mond sappig met doordrinkbare charme, je merkt een zekere onderrijpheid van het druivenmateriaal en de wijn is logischerwijs veel roodbessiger dan de twee Pauillacs 1998 die bijna gelijktijdig werden geserveerd. Wie echter niet naar potentieel hunkert en meer gecharmeerd is van daadwerkelijke drinkrijpheid, zal veel plezier beleven aan deze wijn. Niet in het minst omdat 15 liter gedeeld door 60 personen een royale tweede ronde garandeerde. De normale flessen zullen waarschijnlijk een punt lager scoren. Met eerlijk afgestelde grootflesbonus: 18/20. 15: Op het château een fles die een dag eerder was gedecanteerd. Dat wist ik niet, dus gokte ik op een groot oogstjaar uit een droog jaar. Ik had echter alleen gelijk wat betreft het grote oogstjaar, wat voor veel domeinen in deze regio niet opgaat. De volgende keer dat ik hem wil drinken, zou ik hem helemaal niet karafferen. (18/20). 16: In een blinde proef tegenover Lagrange, Giscours en Talbot was hij de beste.

Fris, zoet bouquet, cassis, tabak, balsahout. Medium body, zoete smaak met zijdezachte structuur, zoete aromatiek, lange, zoete afdronk. 17/20

Inktachtig paars van kleur, behoudt zijn vorm tot in de kern van de wijn, met veel Pauillac-karakter in de door Cabernet Sauvignon gedomineerde neus. Een vleugje gerookte karamel, cassis en bosbes; het fruit is minder genuanceerd dan bij 2001 of 2000, maar dit zit vol met leisteentextuur-tannines en sappige mineraliteit in de afdronk. Houtrook en as kringelen uit het glas naarmate het opent. 70% nieuw eiken. Jean-Rene Matignon, technisch directeur.

Zeer Pauillac-typisch onderscheidt het bouquet zich met tonen van grafiet, tabak en ceder, gevolgd door aroma’s van cassis en braam. In de mond oogt hij onwankelbaar en sereen. Het onderstreept dat er in 2002 in Pauillac enkele pareltjes zijn voortgebracht. Een heerlijke wijn, die je absoluut moet ontdekken!