Château de Rayne Vigneau 2000

Middelgeel. In de neus een dof bouquet met gekookte indruk: gele pruimen, kamille, wat plomp in de aanzet. In de mond al verrassend rijp, eerder vlakke zuren die weinig bijdragen aan de charme van de wijn; in de finale melasse en minerale, zo niet zelfs medicinale tonen. Correct, geen erg goede Rayne Vigneau.

01: Vatmonster (14/20): lastig toegankelijk bouquet; natte wol, vers gesneden champignons, zweterige tonen, gekookt fruit. Ook in de mond geen helder fruitbeeld, met een minerale ondertoon, Alka-Seltzer en een kartonnerige, onharmonieuze finale. Is dit de definitieve assemblage? Zo ja, dan had men deze jaargang beter kunnen declasseren! 03: Middelgeel. Doffe, gekookt aandoende neus, gele pruimen, kamille; in de aanzet wat plomp. In de mond toont de wijn zich al verrassend rijp, maar ook hier draagt de eerder fletse zurenstructuur weinig bij aan de schoonheid van de wijn; in de finale melasse en minerale, zo niet zelfs medicinale tonen. Een behoorlijke wijn, maar helaas geen zeer goede Rayne-Vigneau. 15/20 drinken – 2015

Goudgele kleur; mist definitie en body voor zijn classificatieniveau en terroir, maar als geheel blijft hij uiteraard aangenaam om te proeven.

Lichte oxidatie en verdunning in de afdronk; het geheel mist body en lengte.

Zongele kleur. Helder. Groene reflecties. Neus met gemiddelde intensiteit. Fruitig. Tonen van warme boter, verse amandel en specerijen. Een veel geconcentreerder en massiever profiel dan Sigalas Rabaud en Guiraud. Rijk en bij het walsen bijna compact. De smaak is eenvoudiger dan de neus doet vermoeden. De wijn is rond, erg jong, maar mist de subtiliteit van Guiraud en de sapkracht van Sigalas Rabaud. Aanwezig in het midden van de mond, maar valt snel weg in de afdronk, terwijl hij toch goed blijft.