Château de Rayne Vigneau 2001

Deze Sauternes, licht tot middengoud van kleur, krachtig en vol van body, is klef zoet en monolithisch. Hopelijk komen er nog meer complexiteit en finesse bij. Desondanks is hij groot, kauwbaar en honingachtig, maar zingt hij nog niet. Verwachte rijpheid: 2008–2020.

Veel appel, honing en karamel in de neus. Medium body, wat zoet, met frisse zuren en een middellange afdronk. Citroenachtige nasmaak. In balans en toegankelijk. Nu drinken.

Breed en prachtig – duidelijk vooruitserend ten opzichte van de Lafaurie Peyraguey die net daarvoor werd geserveerd. Toch heeft hij genoeg vulling voor een lang leven. (JR)

Klaar om te drinken. De wijn heeft een medium body, is fris en draait om een tropisch karakter met ananas, abrikoos, mandarijn, honing en kruidigheid. Hoewel hij niet het gewicht heeft van de topwijnen van het oogstjaar, is de zuurgraad goed, waardoor de wijn precies de juiste frisheid en zoetheid heeft om nu al plezierig te proeven. Het is echter geen wijn waarbij ik wonderen in de fles zou verwachten.

Helder geel. Droomachtig, zacht geroosterd bouquet, fijne vanilletoets, boshoning, gekonfijte citroenschillen. Fluweelzachte, soepele smaak, ongelooflijke noblesse gebundeld in de finale, met een lange afdronk.

02: Vatmonster (19/20): Helder, middelgeel. Fijn geroosterd bouquet; amandelen, munt en perziken. In de mond zacht, met rollend extract, opnieuw gestoofd fruit, veel mirabellen in de lange afdronk, sensationele balans. Een lichte maar toch legendarisch grote Sauternes; bijna speels. De Château-eigenaars zullen blij zijn dat zij, na zo’n catastrofaal resultaat als in het jaar 2000, een van de allerbeste jaargangen van Rayne-Vigneau hebben geproduceerd. Eerste proef na botteling: Helder geel. Droomachtig, zacht geroosterd bouquet; fijne vanilletoets van het barrique, boshoning, gekonfijte citroenschillen. Fluweelzachte, soepele smaak met een ongelooflijke noblesse, in de finale gefocust en lang nahangend. Momenteel wat gesloten. 19/20 2006–2040

Zijdezacht, zoet, fijn opulent bouquet: honing, amandelcrème, lindebloesem, vanille, biscuitdeeg. Zijdezachte, romige, weelderige smaak met uitgesproken zoetheid, royale structuur, lichte zuren, veelzijdige aromatiek en een lange, weelderige afdronk. 18/20 drinken - 2040

Best rijk, maar niet zo verfijnd of complex als zijn Premier Cru-peers en bovenal minder zuiver. Dit terroir verdient beter.

De kleur is donkerder dan die van 2002, maar blijft in dezelfde gouden, zonnige, kristallijne tinten met groene reflecties. De neus heeft een gemiddelde intensiteit en bevat die wat bloemige, bedwelmende toets die me doorgaans minder bevalt in 2001. Met beluchting blijft de wijn hetzelfde, zonder extra nuances te winnen. De aanzet is zacht. De wijn trekt recht door de mond, bouwt op in het midden en wordt heel langzaam tanninerijk op de tong, waardoor hij sappig wordt. In het midden van de mond doet hij denken aan gekonfijt fruit, zonder de schittering van 2002. Zijn hele persoonlijkheid verlegt zich naar de lengte. Dan biedt hij smaken van gentiaan, zoethout en wit fruit, met een goede persistentie. De lengte is normaal. Ter oriëntatie zou ik zeggen dat deze wijn is opgebouwd als een Cabernet: aanvankelijk vrij ingetogen en meer aanwezig in de afdronk, zonder daarna erg expressief te zijn. De 2002 daarentegen is opgebouwd als een Merlot: hij valt rond aan, smeltend, met aromatische schittering, en geeft een charme waarvan ik niet zeker ben dat 2001 die ooit zal bereiken, zo tegengesteld zijn deze twee structuren stijlmatig. De 2001 is klassieker en de 2002 heeft iets totaal anders, waarschijnlijk te danken aan de kwaliteit van de élevage; en wat blijft die 2002 lang hangen in de mond.