Château Léoville Poyferré 2001

Zoete toetsen van pruimen, zwarte bessen, karamel en kruidige eik zijn prikkelend en verleidelijk. Subtiel maar toch vol, gelaagd en met veel textuur: een wijn met een medium body, sensuele, direct toegankelijke smaken, een lage zuurgraad en rijpe tannines. Deze schoonheid behoort tot de meest ontwikkelde en flamboyante van de appellatie. Toch zou hij goed moeten ouderen. Verwachte drinkrijpheid: nu–2016.

Rokerig en rijk, met veel kruidigheid en bessenfruit. Medium tot vol van body, met zeer mooie tannines met een zachte, zijdezachte textuur en een middellange afdronk. In de fles minder indrukwekkend dan uit het vat, maar uitstekend. Op z’n best na 2008. 20.000 kisten geproduceerd.

De volledigheid van 2001, met zijn wonderbaarlijke balans, is in deze wijn aanwezig. De zuren en rijpe cassistoetsen liggen comfortabel boven op droge tannines, waarbij de vlezigheid van het fruit de scherpe randjes van de tannines verzacht. Hij lijkt de structuur, het fruit en de verfrissende zuren van een grote Cabernet naar voren te brengen.

De finesse van St-Julien komt in het glas duidelijk naar voren, versterkt door zowel flesrijping als door het eigen karakter van het oogstjaar 2001. Reken op tonen van gelooid leer, gebakken aarde en kruidigheid van sigarenkistje, met verzachte bramen- en bosbessenfruit. Volledig verslavend lekker. 80% nieuw eikenhout.

De Léoville Poyferré 2001, die ik al tien jaar niet meer had geproefd, is in de neus zeer harmonieus en toont iets donkerder fruit dan de 2000, met aroma’s van braam, ceder, verse tabak en rook. In de mond is hij medium-bodied, met ronde, soepele tannines, frisser dan de 2000 en nog wat gesloten. Hij heeft een ontwapenend fluweelzachte textuur en wordt kruidiger richting de afdronk. Hintjes van kruidnagel en laurierblad blijven hangen in de nasmaak. Uitstekend.

Aroma’s van tabak, sigarenkist, aarde, mokka, espresso en braam zijn meteen aanwezig zodra je ze zoekt. In de mond is de wijn zacht, weelderig, zijdezacht, expressief en zuiver, en bovendien nu al mooi op dronk.

Diep, compact purper met paarse schakeringen. Krachtig, vlezig bouquet met een intense Cabernet-expressie, subtiele glutamaattoetsen en veel concentratie. Stevig, vlezig gehemelte met een corpulente bouw, opnieuw een prachtige aromatiek, een spel van rood fruit en blauwe bessen, fijn stroefmakende tannines, nog wat houtig, wat op een groot potentieel wijst.

02: Diep, dicht purper met violette reflecties. Krachtig, vlezig bouquet met intense Cabernet-toets, subtiele glutamaatsporen; komt zeer geconcentreerd over. Stevige, vlezige aanzet, fors van bouw, opnieuw een geweldige aromatiek, spel van rood en blauw fruit. Fijn ruwende tannines die nog wat houtig aanvoelen, met veel potentieel (17/20). 05: Gedronken op Bora Bora met Lucien Schmidlin. De neus is verrassend open, veel rooktonen, zwarte peperkorrels, leer en kaneel. In de mond mannelijk, arrogant, met veel power. Niets voor finessezoekers – maar wel voor alle anderen! Kan de komende 5 jaar nog een punt winnen. (17/20). 08: Helder robijn met een lila zweem. Veel rijpe rode kersen en lichte koffietonen, rozengeur en een aanzet van peperige tonen. Veel materie en een zuurgraad die nog licht nadrukkelijk is en zich nog niet helemaal in het vrij korrelige extract nestelt; toont veel power en bewijst zijn constant hoge kwaliteitsniveau. Voor liefhebbers van kracht. 09: Hij komt wat dof en kelderig over en heeft veel lucht nodig. Zou het kunnen dat deze op zich grote wijn licht besmet is? 11: Een stralende magnum. Donker bessenfruit vermengd met hertenleer, de eerste heel fijne terroirtonen op de achtergrond. In de mond krachtig en vlezig. Een echt geweldige Bordeaux, zonder mitsen en maren. (18/20). 11: Diep, dicht granaat met een licht troebele glans. De compacte neus is vrij droog en start wat zweterig met dierlijke huid, suède, een vleugje Malagaroziijnen en koffie; oogt eerder reductief en momenteel wat ontoegankelijk. In de mond met een zeer vlezig lichaam, karaktervol, met korrelige, veeleisende tannines. Zoals altijd veel rustieker dan zijn buren. Een soort steak grand cru! (18/20). 15: Fonkelend granaat, gemiddelde dichtheid. Floraal bouquet, een licht koele Cabernet-indicatie in de aanzet, Madagaskarpiper. Nog zeer jong en ontwikkelt zich slechts langzaam aan de lucht. In de mond verfijnd, veel ceder; ook hier een subtiel koele uitstraling, tannines markant, balans perfect, lange aromatische afdronk. Een grote, verheven, bijna fluisterzachte Bordeaux. 16: Middelgranaat. Peperig bouquet; in eerste instantie een soort Napa-touch met fijne eucalyptus- en zwartepepertonen, daarachter bramen en kersen, dus nog behoorlijk fruitgedreven. In de mond krachtig, met lengte en ras. Geen finesse-Saint-Julien, maar dat is hij sowieso nooit geweest. Voor powerdrinkers! (18/20). 16: Middelgranaat. Peperig bouquet; in eerste instantie een soort Napa-touch met fijne eucalyptus- en zwartepepertonen, daarachter bramen en kersen, dus nog behoorlijk fruitgedreven. In de mond krachtig, met lengte en ras. Geen finesse-Saint-Julien, maar dat is hij sowieso nooit geweest. Voor powerdrinkers! (18/20). 17: Middeldonker granaat, met fijne rijpingstonen aan de rand. Zacht aardse neus, vleesafsnijdsels, kookchocoladetonen van rijpende Merlot; wel diepgaand, maar er ontbreekt wat duidelijke richting in de neus. In de mond zeer vlezig; in combinatie met de tannines wordt de adstringentie niet alleen aan de zijkant van de keel gevoeld, maar ook op de wat korrelig aandoende tong. Komt onstuimig en eerder hard over, zeker vergeleken met de veel delicatere Barton 2001. Heeft me niet van mijn sokken geblazen. De eerste score was 17/20. Lucht deed hem echter goed en na een half uur kon hij er nog een punt bij krijgen. (18/20). 18: Nog altijd krachtig, de spieren spelend. (17/20). 20: Middelpurper, weinig rijpingstonen. Intens, wild Cabernet-bouquet. Draait een beetje richting Napa. Medicinaal, petrolig en kruidig. In de neus nog altijd erg jong. Bij de tweede aanzet donkerder bessenfruit en meer diepte. In de mond krachtig; de tannines – na bijna 20 jaar – ogen nog steeds behoorlijk arrogant. Geen Saint-Julien-vleier, maar een veeleisende foodwijn. De ruige kracht zal blijven, wat blijvende finesse in de weg zal staan. Decanteren doet hem in elk geval erg goed! (18/20). 21: Middel wijnrood met oplichtende rand, met een minimale rijpingsschijn. Open bouquet, eerder rood fruit: gedroogde gojibessen, pruimen, ceder, zaagsel en lichte pepertypen; gelaagd en vrij elegant in de aanzet. In de mond komt hij middelzwaar over, waardoor de licht pezig aandoende textuur naar voren komt. Er zijn nog wat tanninereserves. De finale is gevuld met klassieke Bordeaux-aroma’s en de laatste tonen doen denken aan potloodstift. Deze uitzonderlijk elegante Poyferré kan, eens voor de verandering, als rijp worden beschouwd. Dat mag ook, na 20 jaar evolutie. (18/20).

Geparfumeerd, zoet en krachtig bouquet met tonen van cassis, kers, ceder, tabak en leer. Een dichte, elegante, frisse aanzet met fijne tannines, een compacte, romige structuur, mooi donker fruit, krachtige aroma’s en een lange, frisse afdronk. 18/20 drinken – 2035

Zacht en soepel leer, aarde en kruiden: dit is prachtig en mooi in balans, met gegrilde ceder, een toets roet en verzachte tonen van braam en bosbes — een geweldige weerspiegeling van de finesse van St Julien. Ik heb bij de flessen die ik de afgelopen jaren heb geproefd wat flesvariatie gemerkt, maar als ze goed zijn, zijn ze groots. Zangerig, sappig, een lange trage gloed, volledig verslavend lekker. 80% nieuw eiken.

Een blend van 75% Cabernet Sauvignon, 20% Merlot en 5% Petit Verdot: de 2001 Leoville Poyferre heeft een diepe granaatkleur met baksteenrode schakeringen. Hij start met indrukken van zweterig leer en jodium, om vervolgens open te bloeien naar onderliggende hints van kirsch, pruimen en stoffige aarde, met een toets gedroogde mediterrane kruiden. Licht tot medium van body is het gehemelte stevig en hartig, met net genoeg zuren en een rustiek karakter in de afdronk.

De wijn is zeer elegant, gekenmerkt door noten van potloodmijn, tabak en gedistilleerde vruchten. Het gehemelte is verfijnd en langdurig.

De neus is aromatisch en biedt een mooie finesse in de tanninestructuur, kracht (maar met veel finesse) en precisie, met een fijne korrel. We vinden tonen van braam, geplette kleine zwarte vruchten en, subtieler, zwarte peper en blauwe bes, met accenten van geplette framboos, kleine blauwe vruchten, evenals delicate toetsen van sering, gravelachtige/minerale nuances, witte peper en een subtiele hint van truffel. De smaak is elegant en verfijnd, met beheerste kracht, mineraliteit, concentratie en een mooie structuur. In de mond drukt deze wijn tonen uit van sappige framboos, sappige fris-zure braam en, subtieler, sappige fris-zure kers en frisse pruim, gecombineerd met toetsen van blauwe bes, vlezig klein fruit, evenals fijne hints van nootmuskaat, geroosterde amandel, een subtiele toets van vanille en een zeer discrete truffeltoets op de achtergrond.

Zeer mooi, diep donkerrood. Intense neus. Rijp. Fijn. Romig. Bij walsen intens. Fijn. Complex. In de mond bijna romig, rond en vanaf het midden steeds sappiger. Mooie afdronk, rijp, fris en sappig, met een andere opbouw dan 2002. Meer vlezigheid en kracht.