Château Pichon-Longueville Comtesse de Lalande 1991

De 1991 van Pichon-Lalande behoort tot de weinige 1991’s die het predicaat ‘wijn van het oogstjaar’ verdienen. Slechts 30% van de oogst ging in de uiteindelijke wijn, wat resulteerde in een dieper gekleurde, rijkere, meer geconcentreerde en complexere wijn dan de 1990, die atypisch licht was—zelfs voor de elegante stijl van Pichon-Lalande. De 1991, die over ruim tannine beschikt, toont een ondoorzichtige, diep robijn-/paarse kleur en een zoete neus van chocolade, ceder en rijpe, pruimige zwarte bes. Rond, middel- tot vollichamelijk en weelderig (atypisch voor 1991) eindigt deze wijn met aanzienlijke lengte en autoriteit. Drink hem in de komende 10–15 jaar. De 1991 Pichon-Lalande is een van de sterren van het oogstjaar!

De 1991 Pichon-Lalande heeft een herfstig bouquet: geroosterde kastanje, rook, leem en rottend blad komen naar voren. Niet overdonderend, maar wel elegant en vol charme. In de mond middelzwaar met een soepele aanzet; hier worden de tekortkomingen van het groeiseizoen misschien duidelijker, want dit is vrij eendimensionaal. Toch is er aanwezigheid en nauwelijks tekenen van groenheid. Tegen de afdronk valt het geheel juist mooi samen, met een vleugje peper in de nasmaak. Prima. Geproefd tijdens de ‘Moeilijk Jaar’ vertical op het château.

92: vatmonster (14/20): 65% Merlot, 35% Cabernet, 50% nieuw hout, 3 g zuren, 60 g tannines, opbrengst 14 hl/ha. De oogst begon op 1 oktober. Binnen acht dagen was alles geplukt: warme neus met geroosterde houttoetsen, kandijsuiker. In de mond zeer vleierig, vol, met een peperig spel van zuren (chili), daarna een begeleidende geranioltoets, aanwezigheid van onrijpe tannines, aroma van groene schillen. Ondanks veel vet is het qua type eigenlijk meer een ’84. Na dit weinig plezierige oordeel stemde Monsieur Lopez ermee in mij rechtstreeks uit het vat te laten proeven, omdat ik het monster moe en bijna geoxideerd vond. Bij de basisaroma’s kwamen nog bosbessen en een fijne rokerige toets. De wijn is echter veel te Merlot-gedreven, omdat het oude Merlot-perceel, direct naast Latour gelegen, door de vorst gespaard bleef. 03: Dit is de eerste keer in mijn leven dat een ’91 wordt opgewaardeerd! In een serie van zes schitterden 6 verschillende jaargangen Pichon-Lalande. Nooit had ik gedacht dat de donkerste juist de lang verguisde ’91 zou zijn. De wijn mist zeker warmte, maar toont toch verrassend veel vlees en biedt nog enkele tannines die voor levensduur zorgen. 16/20 nu drinken

Pichon Comtesse en Palmer. We hoopten op de klasse van Palmer, maar Pichon Comtesse won op neus en gehemelte. We dachten natuurlijk aan een fles Palmer die niet in zijn gebruikelijke vorm was. De frisheid van Pichon Comtesse is zeer verrassend. De wijn is aan het opengaan. In zijn jeugd had hij deze klasse niet. Sinds twee jaar is hij in topvorm. Ik herinner eraan dat deze jaargang in de verticale de ’89 of ’90 had overtroffen! Heerlijk.