Château Pichon-Longueville Comtesse de Lalande 1996

De 1996 Pichon-Lalande is net zo indrukwekkend uit de fles als tijdens meerdere vatproeverijen. Voor Pichon-Lalande is het percentage Cabernet Sauvignon ongebruikelijk hoog. Deze wijn bevat normaal gesproken 35–50% Merlot in de blend, maar de 1996 is een blend van 75% Cabernet Sauvignon, 15% Merlot, 5% Cabernet Franc en 5% Petit Verdot. Slechts 50% van de productie van het domein werd opgenomen in de grand vin. De kleur is diep robijn/paars. De neus doet denken aan zoete, bijna overrijpe Cabernet Sauvignon, met aroma’s van bosbes/braam/cassis, verweven met subtiel, hoogwaardig, geroosterd nieuw eiken. Diep en vol van smaak, met een fantastische concentratie en een zoete, weelderige textuur, zong deze wijn in volle harmonie toen ik hem in januari proefde. Gezien het abnormaal hoge aandeel Cabernet Sauvignon vermoed ik dat hij dicht zal gaan. Hij heeft plenty tannine, maar de overweldigende fruitrijkdom bepaalt zijn karakter. Verwachte rijpheid: 2004–2025.

Ik heb betere flessen van dit specifieke millésime van Pichon Comtesse gehad, en in deze line-up sprong Pichon Baron eruit, maar dit is nog steeds een briljante wijn die terecht tot de beste van het millésime wordt gerekend. Vol met geconcentreerde bramen- en zwartebessenvruchten, met tonen van zoete ceder en saffraankruiden naarmate hij opent, zachte zoethoutwortel en geschroeid eiken in de afdronk. Een hoger aandeel Cabernet Sauvignon in de fles dan in de meeste jaren (zeker destijds), wat heeft geholpen om hem verleidelijk stevig te houden. 50% van de productie ging in de grand vin.

75% Cabernet Sauvignon, 15% Merlot, 5% Cabernet Franc, 5% Petit Verdot – hoog percentage Cabernet Sauvignon omdat men dit jaar in de Cabernet-percelen het lichaam en de zijde vond die meestal door Merlot worden bijgedragen. Mijn favoriete wijn van deze proeverij. Zeer geurig – floraal, kruidig en cassis, maar ook wat donkere zoetheid en heel weinig tertiaire aroma’s. Aantrekkelijk. Complex en rijp. Droog, verfijnd en zeer vloeiend. Geurig middenpalet en een zeer goede lengte. Zeer recht en ‘in het midden van je mond’. Elegant, fris en levendig. Meer leven in het verschiet dan de 1998. ‘Zeer Pauillac en zeer Pichon’, zegt wijnmaker Thomas Dô Chi Nam. Mineralig. Eindigt fris en lang met fijne tanninewrijving. Lang, hoewel de afdronk delicaat is. Later: koffiearoma. Heerlijk. (JH)

De 1996 Pichon-Lalande is al lang een van mijn favoriete wijnen uit deze periode. Een blend van 75% Cabernet Sauvignon, 15% Merlot, 5% Cabernet Franc en 6% Petit Verdot, met een typisch Pauillac-neus: zeer intens, briljant en scherp omlijnd, met pure aroma’s van braam, grafiet en munt die uit het glas spatten. Het gehemelte lijkt de afgelopen jaren net iets te zijn verzacht, en de diepte is groot. Dichte zwarte vruchten, doortrokken van ceder, met hints van espresso en leer, waaieren uit naar de stevige finale, die net begint meer secundaire aroma’s van salie en specerijen in de nasmaak te tonen. In veel opzichten kondigt de ’96 de stijl aan die Nicolas Glumineau vandaag nastreeft. Briljant. Geproefd tijdens een verticale proeverij op het château.

Waarschijnlijk op volle rijpheid is dit een prachtige Pauillac. Rijk, soepel en geconcentreerd biedt de neus een overvloed aan donkere zwarte bes, tabaksblad, sigarendoos, specerijen, braam, peperige kruiden en leer. Het gehemelte is nog beter, met zijdezachte texturen, lengte en zachte, weelderige, aardse vruchten met een vleugje tabak die blijven hangen. Fles opengetrokken en ingeschonken, toonde hij zich vanaf het eerste moment geweldig.

97: Vatmonster (18/20): krachtig, expansief Pauillac Cabernet-bouquet, veel cassis, bosbessen, zachte florale kruidigheid. Mondvullend, zacht palet, veel aromatiek, betoverende rijpheid in de knuffelige tannines. Een vroegrijpe charmeur. In mei 1997 opnieuw geproefd op het Château: heb ik hem ondergewaardeerd? Andere wijnjournalisten prijzen hem de hemel in. Mij ontbreekt het op de een of andere manier aan kracht en diepte. De neus heeft veel drive, waarschijnlijk afkomstig van zeer oude Merlot-stokken, maar in de mond mocht hij iets geconcentreerder zijn om al die (te?) hoge beoordelingen te verdienen. Ik blijf (voorlopig) op 18/20. 00: Bij twee gelegenheden geproefd. Beide keren kurk! Doemt hier een vergelijkbaar probleem op als destijds bij Pichon-Lalande 1986? 03: Ook in het bouquet verrassend jong, nog reductief, behoorlijk geconcentreerd. In de mond voor een Pi-Co-La verrassend krachtig, bijna gespierd, toont nog steeds goede reserves en wacht zo op effectieve drinkrijpheid. (18/20). 05: Delicaat, groots bouquet, mahoniehouttonen, kandijsuiker, zwarte thee, zeer nobel, diepe terroir- en rokerige tonen; in de tweede neus komen fijne kruiden en zelfs sporen van verse eucalyptus, korinten, gedroogde bananen naar voren. Vlezige, langgerekte mond, zijdezachte en toch gespierde tannines, moerbeien, enorme concentratie, draagt nog een enorm potentieel in zich en zal zeker ooit tot de grote 1996’s in de Médoc behoren. Sinds de eerste vatproeven eerder gewonnen. (06: Kruidig bouquet, groene paprika, drop, zacht grassig, drop; wint aan lucht en toont veel finesse in het neusbeeld. Sappige, zeer fijn geweven mond, zijdezachte tannines, zwartbessig fruit en opnieuw een licht onderrijpe Cabernet-toon; daarachter veel reserves; krachtige, zeer lang naklinkende finale. Zal ondanks zijn grootsheid altijd een licht koele uitstraling houden. (19/20). 07: Gemiddeld granaat, weinig rijpetoetsen. Diep kruidig bouquet, rokerige tonen, korinten, teer, Havana-tabak, gedroogde pruimen, grafiet, ceder, ongekend intens. Sappige, langgerekte mond, de tannines zijn bijna geïntegreerd en de adstringentie ondersteunt fijn en geeft vlees aan de spierbundel, donker karamel in de finale. Hier paren finesse, kracht, terroir en een verbluffende vinificatie! 09: In eerste rijpheid, zelden was een Pichon-Lalande zo dicht en toonde hij zoveel drive in de finale. 09: Een Impériale: wat te vroeg en toch geen zonde. Zo gedronken toonde hij nog mollige reserves, maar zodra we er iets bij aten, paste de wijn zich prachtig aan! Dus beslist eerste drinkplezier. (19/20). 11: Gemiddeld granaat. Geniaal, uitbundig zoet bouquet, cassisnoten en een hint kruidig geraniol, kandijsuiker, toont zich open en spontaan. Sappige mond, een dans tussen rode en blauwe bessen, soepel en met een homogene, dromerig gebalanceerde flow. Je moet oppassen dat je het glas niet in één teug gedachteloos leegt. (19/20). 12: Een gigantische Impériale-fles in Zürich in het Zunfthaus zur Waage. Een zoete sensualiteit uitstralend, karamel. Delicate tannines, geparfumeerd, kandijsuikertonen in de bedwelmende finale. De wijn drinkt zichzelf bijna. (19/20). 14: Magnum. Donker wijnrood, nog geen rijpheidssignalen. Het bouquet geurt naar bramen en is voorzien van een verfrissende melissetoets, drop en zwarte peper. In de mond vlezig, geconcentreerd, toont nog reserves. Waarschijnlijk in een eerste en daarna zeer lange drinkvenster. Toont in het geheel veel typisch Pauillac-karakter. (19/20). 15: Magnum. Donker met eerste, fijne rijptonen aan de rand. Ongelooflijk zoet, pruimig bouquet, sandelhout, donkere pralines, schommelend tussen eindfruit en opkomend terroir. In de mond romig, fluweelzacht, vette flow met veel ronde tannines, in de finale gaat het weelderig verder, extreem aanhoudend. Behoort tot de grote Pichon-Lalande’s en presenteert zich eerder klassiek, dus leunend op Médoc-terroir. (19/20). 16: Magnum. Donker, licht mat purper-granaat, volle kern. Extreem cederbouquet, grafiettoets, biermout en drop. Dus zeer donkerkruidig, zacht droog maar een opmerkelijke diepte tonend. In de tweede benadering prachtige roostertonen en door zijn cereale noot aan grahambrood herinnerend, onthult voortdurend nieuwe aromalagen. In de mond zeer stoffig, zeer dicht en nog licht broos, met eisend extract. Toont een geniale maar nog gereserveerde Cabernet-aromatiek. Met eten zal hij zeker een eerste groot genot bieden. De wijn werd uit magnums geschonken en ik vraag me af of hij momenteel uit standaardflessen niet beter zou smaken. Dit wordt een klassieke Pichon-Lalande, met minder sexappeal dan andere grote jaargangen. Langzaam ontkurken en een paar flessen opzij leggen. (19/20). 16: Diep, donker wijnrood. Kruidig, geconcentreerd bouquet, veel ceder, zwarte peper, eerste openstelling en een grote Pauillac tonend. Hij oogt opener dan de magnums die we de dag ervoor proefden. In de mond stoffig, fijn-vlezig en strak geledigd met zeer elegante tannines, goed in balans en sensationele aanleg voor de komende jaren tonend. De eerste rijpheid valt te vermoeden en is nabij; het algemene potentieel reikt een goede 30 jaar. (19/20). 16: Mout, karamel en donkere bessen. Dat levert eindeloos plezier! (19/20). 21: Gemiddeld purper-granaat. Compact, diep bouquet met pruimen, braamgelei, Arabica-koffie en donker edelhout. Intens in het begin, maar dan gestaag verder toenemend. In de mond vlezig, stevig extract, geconcentreerd, evenwichtige, rijpe adstringentie, aanhoudende finale. Hij bevindt zich in de eerste rijpheid en garandeert nog minstens 30 jaar genot. Aanbeveling: twee uur karafferen. (19/20). 21: De kleur is al behoorlijk aan het oplichten, binnenin nog wijnrood, buiten relatief transparant. Geniaal bouquet, zwarte bessen, veel cedergeur, peperpoeder, broodkorst, fijne kruiden- maar ook terroirtonen. Presenteert zich zeer gelaagd en weet nasaal ongelooflijk te bekoren. In de mond middelzwaar, goed gebalanceerd en met sappige flow. Je vindt drop maar ook een fijne, minimaal groen aandoende toets, hoog aromatische finale. Dit is een wijn die je nu ongeremd kunt genieten. En toch is/zal het geen probleem zijn hem nog tien jaar te bewaren. Genieten zonder te karafferen. (19/20).

De 1996 Pichon Lalande heeft een diepe granaat-baksteenrode kleur. Hij komt aanvankelijk wat gesloten over en onthult langzaam tonen van warme cassis, gestoofde pruimen, ongerookte sigaren en verbrijzelde rotsen, gevolgd door nuances van gerookt vlees en zwarte truffels. Het middelzware gehemelte is puur, precies en energiek, met elegante, fijnkorrelige tannines en volop frisheid, en eindigt lang met een minerale toets. Nog zeer jeugdig; deze wijn kan gemakkelijk nog 15–20 jaar verder rijpen.

Atypisch, met een ongebruikelijk aandeel cabernet-sauvignon, toont deze 1996 een structuur van duidelijke klasse.

Donkere, ontwikkelde kleur. Intense, aromatische neus met een dominantie van rijp fruit. Bij de evolutie in het glas verschijnt echter een minder rijpe toets die aan een vervlogen verleden doet denken. Smaak met een langgerekt lichaam, een gepatineerde textuur en her en der een terugkeer van tonen van rode paprika en specerijen. Zeer goed bij varkenskarbonade, omdat het een klein gebrek aan rijpheid compenseert. Gemiddelde lengte. Snel drinken.