René Gabriel
64% Cabernet Sauvignon, 29% Merlot, 6% Cabernet Franc, 1% Petit Verdot. Zeer donker granaat. Intens bouquet, de aanzet is floraal met mooie, frisse Cabernet-kruiderij, daarachter vol en ondersteunend, cassis, bramen, zwarte kersen; een fijne, homogene vettige sluier ligt over het neusbeeld; een hint van koffie en donkere geroosterde tonen. Complexe smaak, fijn geweven, romig en dus nu al voorzien van een ontembare charme. In tegenstelling tot de andere Pauillac-rivalen zet deze wijn in op elegantie en finesse. P.S. Na de 2005 proefden we ook de 2004 (19/20), die een week later werd gebotteld. Een geniale, grote Pichon-Lalande, vol, met aromatische Cabernet-zoetheid. Daarna stapten we in de auto en reden van Pauillac richting Bordeaux. De nasmaak bleef aangenaam hangen bijna tot aan Margaux, 10 minuten, oftewel 17 kilometer rijden, met een droomachtige cassis-chocoladezoetheid die aan het gehemelte kleefde. Terug naar de 2005. Het rendement wordt opgegeven als 47 hl/ha. Dat is veel in verhouding tot alle andere Pauillac-rivalen. Het kan zijn dat hij daardoor de «meest elegante» is en dat we pas bij de tweede proeverij naar boven hebben afgerond. 07: Geproefd na de 06. Een prachtige, zoete, volle wijn met kracht en sex-appeal. In de herfst opnieuw in Genève geproefd. Sexy, weelderig, zoet en erotisch. 08: Van hoerachtige schoonheid. Niet oneerbiedig bedoeld. Mooie vrouwen moet je veroveren. Mooie hoeren kun je kopen. Net als deze Pichon-Lalande. (19/20). 12: Diep purper, volle kern, granaatglans aan de rand. Momenteel wat terughoudend, fijne geranioltonen in het zwartbessige bouquet, een vleugje kruidnagel en donkere edelhoutsoorten. In de mond stevig, compact, vlezig met nog verlangende reserves. Zal waarschijnlijk pas over zo’n vijf jaar beginnen. Op dit moment kan hij zijn eerdere waardering niet helemaal handhaven. (18/20). 15: Romig bouquet, dus verrassend open, chocolade-Bountytonen, cassis en gedroogde zoethout. Romige smaak, de tannines zijn vol en rond, het fruit is aan het wegebben en de eerste aardse trekjes mengen zich in het basisaroma. Geen grote Pichon-Lalande, maar wel een bijzonder sexy Pauillac. (18/20). 16: Zeer donkere, volle kleur, nog geen rijpheidstekenen. In de neus donker brood, een vleugje karamel, kandijsuiker en sandelhout, koffietoets, een prachtige zwarte peperkruiding, tijm en rozemarijn. In de tweede neus: prachtig cassisparfum. In de mond dicht, royaal extract, zowel stoffig als vlezig, met een prachtige balans en een droomachtige lengte. De tannines hebben een aantrekkelijke rijpheid, zodat hij, ondanks te jonge aanzet, nu al plezier geeft. Ik schat zijn beste drinkvenster vanaf 2023. Een precisie-Pichon-Lalande. (19/20). 16: Donker violet-granaat. Precies, fris, floraal en donkerfruitig bouquet, veel cassis en donkere edelhoutsoorten. Hij presenteert zich rechtlijnig en je voelt duidelijk zijn grote aanleg. In de mond geeft hij een stoïcijnse rust, lang in het midden, alles zit op de juiste plaats en de wijn gaat in de marsrichting van een zeer homogene beauty-Pauillac. De eerste rijpheid is er, maar hij zal de komende jaren zeker nog veel aan aromatiek winnen. (19/20). 21: Donker granaat, in het midden bijna zwarte reflecties. Spontaan bouquet, rechtlijnig en direct, fijne florale trekken van het kruidige Cabernet-aandeel, bosbessen, vanillezaad en zoethout. In de mond zeer present, de tannines zijn afgerond en tonen behoorlijk wat charme, gebundelde finale met de typische, licht groene Pichon-touch. Kost helaas op de markt twee keer zoveel als de 2004, bij gelijke prestatie. (19/20).