Château Gruaud Larose 1995

Met meer grip en tannine sinds de botteling toont de 1995 Gruaud-Larose een donker robijnrode kleur en aroma’s van zoete zwarte kersen, drop, aarde en specerijen. Rijk, met een medium tot volle body, hoge tannines en subtiele eik op de achtergrond, is de 1995 bijna even gestructureerd en tanninerijk als de 1996. De twee jaargangen lijken meer op elkaar dan dat ze verschillen. Geschatte drinkrijpheid: 2005–2020. Gruaud-Larose werd in 1997 gekocht door Jacques Merlaut, de bekende eigenaar van vele andere châteaux, waaronder Chasse-Spleen. Merlaut was niet verantwoordelijk voor de vinificatie van 1996 of 1995, maar wel voor hun élevage en botteling.

Intense aroma’s van geplette bramen, drop en Spaans cederhout. Vol, geconcentreerd en gestructureerd. Geef hem wat tijd. — ’95/’96 Bordeaux-retrospectief. Het best na 2008.

Licht, met rustieke tannines en een vleugje zurigheid in het fruit. De neus, met aroma’s van tabak, aarde, cassis en stal, is prettig. Maar op het gehemelte en in de afdronk verliest het fruit de strijd tegen de tannines. Tijd zal deze wijn waarschijnlijk niet verbeteren. Op 19-jarige leeftijd is hij wat hij is.

Diep, verzadigd granaat-paars. Prachtig terroirgedreven boeket, fijne specerijen, ceder, Dominicaanse tabak, animale tonen, een vleugje gedroogde oregano. Fijne, delicate smaak, zijdezachte tannines, zeer nobele adstringentie, medium body, zeer lange afdronk, betoverend door zijn finesse.

96: Vatstaal (18/20): fijn bouquet, getekend door rijp fruit, zeer dicht en complex, met een focus op elegantie. In de mond zeer fijn geschakeerd, opnieuw zeer dicht, veel kruidigheid, fijne korinthennoot, nog wat stevigheid in het zanderige extract, dat veel potentieel toont. Doet wat denken aan de grandioze ’66 van Gruaud! 99: Momenteel terughoudend en zijn genialiteit pas op het gehemelte tonend, zal een zeer vrouwelijke Grand Cru worden, met cassis, pruimen en krenten in de finale (18/20). 02: De vrouwelijke fase van drie jaar geleden is voorbij. Nu is hij weer “zoals vroeger”! Krachtige, bijna zanderige tannines, puur karakter en het typische, grote Gruaud-aroma. Lijkt sterk op de 1982 en toont zich momenteel even onbehouwen. 03: Rudimentair, stalachtig Cabernet-bouquet, explosief en licht groen, heeft veel lucht nodig omdat hij een ambachtelijk basischaracter toont. In de mond beter te plaatsen, vlezig, goede adstringentie, spel van rode en blauwe bessen, zwarte peper, toont klauwen en veel potentieel. Momenteel is hij tegenover zijn rivalen eerder teleurstellend en mist het hem aan klasse. (17/20). 05: Een dubbele magnum op Mäggi Hallers verjaardag. Weinig geschreven – veel gedronken. 06: Diepdonker, verzadigd granaat-paars. Prachtig terroirbouquet, fijne kruidigheid, cedertoets, Dominicaanse tabak, animale trekjes, een vleugje gedroogde oregano. Fijne, delicate mond, zijdezachte tannines en een zeer nobele adstringentie, middelzwaar maar zeer lang. Overtuigt eerder door zijn verfijning. (18/20). 14: Magnum: donker, verzadigd wijnrood. De neus toont zich in eerste instantie nog reductief, fijne sporen van mercaptaan en teer, daaronder zwarte pruimen, een nuance van zoethout en melkachtige zoetheid. In de mond eveneens een zachte zuurte, wat de wijn zowel vulling als charme geeft, gebald, lange finale. Hij heeft zijn harmonie al gevonden. (18/20). 18: Magnum. Nog steeds krachtig wijnrood met relatief weinig rijpetoetsen. Het bouquet is open en kruidig. Daarbij vindt men nog verrassend veel fruittonen, half in het rode en half in het blauwe bessenspectrum. Alles is vermengd met een prachtige, bijna geparfumeerde Saint-Julien-typische cedertoets. In de middelzware mond met verrassend fijne tannines voor deze Gruaud-periode. De adstringentie is gerijpt en in balans, overall oogt hij vrij vrouwelijk. Nu op dronk en dat nog voor zeker 20 jaar. (18/20).

Diepe, kruidige, aromatische neus: cassis, rook, pruim, tabak, leer. Gebalanceerd, dicht, elegant en aromatisch palet met goede tannines, krachtige en gevarieerde aromatiek, lange, licht bittere afdronk. 18/20 drinken - 2030

De aroma’s van deze statige, 26 jaar oude wijn zijn simpelweg verwelkomend. Herfstblad, delicate, fijngetekende tannines, hartige zwarte vruchten; het voelt alsof je alleen maar in St Julien kunt zijn, met een streelende, zij het minder aanhoudende structuur dan de 1996. Wat je hier krijgt is een wijn met sap, finesse en balans, uiterst doordrinkbaar, al zijn de charmes subtiel. Oogst van 15 september tot 4 oktober. Philippe Carmaigac, keldermeester, 35% nieuw eiken.

Logo op de kurk: JL (Lafitte Liège) Slechte fles Niet gedecanteerd. Ontwikkelde kleur. Gemiddelde intensiteit. Fruitige neus. Teerachtige toets. In de mond begint hij rond en sappig, maar eindigt wat droog in de afdronk. Weer een fles waarvan de evolutie door de kurk is aangetast.