Château Lynch-Bages 2000

Het begint zich prachtig te openen: de nog steeds diep paarsgekleurde 2000 onthult een ontluikend bouquet van braam, cassis, grafiet en inkt. Vol van body, met fluweelzachte tannines die zich in de afgelopen elf jaar prachtig hebben ontwikkeld, is deze wijn nog adolescent, maar hij toont bewonderenswaardige zuiverheid, textuur, mondgevoel en kracht, gekoppeld aan elegantie. Een van de allerbeste Lynch Bages ooit; de 2000 begint nu pas echt goed op dronk te komen en belooft nog 20–25+ jaar mee te gaan.

Een dicht maar helder gedefinieerd hart van smaken van zwartebessen- en vijgenpasta, gesteund door een prachtige grafiet-ruggengraat. Lang en autoritatief, met tonen van laurier, peper, leer en jeneverbes die langzaam in de afdronk naar voren komen. Geweldige structuur en integratie geven dit een gebeitelde indruk. Geen haast hier. -- Blinde Bordeaux-retrospectieve 2000 (december 2015). Drink nu tot 2033. 35.000 kisten gemaakt.

Weer een prachtige 2000 die ontwaakt uit zijn lange slaap. Mooie aroma’s van bessen, tabak, kruiden en specerijen die doorzetten naar een volle smaak met ronde, getextureerde tannines en veel fruit.

De 2000 Lynch-Bages heeft een helder gedefinieerde neus met braam, ceder, humidor en geplette rozenblaadjes, een van de meest elegante van dit tijdperk. Er is hier echte klasse, duidelijk afkomstig van een welwillend groeiseizoen. Het gehemelte is harmonieus en omlijst door fijngebouwde tannines, met een goed gedoseerde zuurgraad. Het is geen krachtige Lynch-Bages, maar het heeft een aantrekkelijk gevoel voor symmetrie en beheersing. Drinkt nu prachtig. Blind geproefd tijdens de Lynch-Bages-vertical op het château.

Opmerkelijk genoeg terughoudender dan de vorige fles die slechts een jaar geleden werd geproefd. Duidelijk is dit een zeer goed, klassiek oogstjaar voor Lynch Bages. Geconcentreerd, tanninerijk, gestructureerd, streng, vol, helder, fris en stevig, met royale lagen rijpe zwarte en rode bessen, aangevuld met tabaksblad, kruiden, bosblad en rook. Als u minder dan een volle kist heeft, geef hem dan minstens nog 6 jaar kelderrust voordat u de kurk trekt. Klassiek van stijl – het wachten zal de moeite waard zijn.

Prachtig optreden van de 2000 Château Lynch-Bages, die op basis van deze fles (jeugdiger dan een fles uit mijn kelder) precies in het midden van zijn optimale drinkvenster lijkt te zitten. Nog steeds robijn-/pruimkleurig, met een pure, intense neus van donkerdere zwarte bessen, bladtabak, vers geslepen potloden en wierook – klassieke Pauillac-klasse. In de mond een volle Lynch-Bages met een feilloze algehele balans, een naadloze, verrassend elegante textuur, mooie tannines en een geweldige afdronk. Enkele jaren na release en gedurende het daaropvolgende decennium (en langer) was hij gesloten en lastig te peilen, maar de laatste flessen die ik heb gehad, toonden zich opmerkelijk open en toegankelijk. Ik zou verbaasd zijn als hij de komende 20+ jaar niet briljant blijft drinken.

Elegant, fris, zijdezacht bouquet, cassis, ceder, munt. Elegante, frisse, dichte smaak met fijne fruitigheid, elegante structuur, frisse aromatiek, lange, volle afdronk. Kan nog verbeteren. 18/20 drinken - 2040

Diep robijn, met een lichtere rand; vol potloodslijpsel, sigarendoos, leisteen en muntblad; kauwbare tannines, hoge kwaliteit met aangeboren zelfvertrouwen. Heeft nog muren te beklimmen en veel leven voor zich; een uitzonderlijk genietbare jaargang 2000 die jeugdig blijft. 70% nieuw eikenhout.

Open boeket van goed rijpe druiven, met geroosterde tonen uit warme jaren, veel mondvolume en een aangename persistentie.

Hij weerspiegelt perfect het profiel dat hij en primeur liet zien. Kruidige tonen, mokka en ceder domineren in de neus en in de mond. Het geheel is zeer harmonieus en heeft veel vlees. In de afdronk toont hij een frisse expressie met mentholtoetsen, wat zijn complexiteit versterkt. Veel diepte en structuur. Hij moet nog verder rijpen.

Donkere, intense kleur met lichte ontwikkeling. Fruitige neus met een vleugje bladigheid. In de mond sappig bij de aanzet, zeer fruitig, smakelijk en vol. De wijn ontwikkelt zich sappig en aromatisch, met wat hoekige tannines in de afdronk, maar het aroma blijft aanwezig. Goede lengte. Assemblage: 71% Cabernet Sauvignon, 16% Merlot, 11% Cabernet Franc, 2% Petit Verdot. Rijping in 70% nieuw eiken.

Zeer donker, dicht granaat, nog zonder rijpingsschijn. Diepe, geconcentreerde neus met op de achtergrond truffel en gedroogde pruimen, donkere edelhoutsoorten en koffie; in de bovenlaag zijn nog verfrissende munttonen en restjes cassis merkbaar. Enorm dicht en tegelijkertijd weelderig gelaagd. In de mond beginnen de tannines af te ronden, waardoor een heerlijke Cabernet-terroirzoetheid vrijkomt; vlezig, met een uitgebalanceerde adstringentie die extra reserves geeft. De wijn heeft zijn primeurbelofte waargemaakt en bevindt zich op zo’n kwaliteitsniveau dat men zich kan afvragen of hij over enkele jaren zelfs de maximale score kan behalen.

01: Vatmonster (18/20): Diep violet-paars, dicht in het hart. Compact, zwartbessig bouquet, veel braam, cassis en teertoetsen, diepgaand met een zoet-rokerige Cabernet-noot, edel hout. Stevige smaak met rijpe tannines, gebalanceerde adstringentie, veel vlees, fijn-zanderige mondstructuur met een aanhoudende, krachtige finale; behoort tot de topklasse van dit jaar. Is hij wat minder charmant dan andere, lichter ogende super seconds, of is het juist het karakter dat zijn grootheid uitmaakt? Hoe dan ook, de Lynch 2000 is een volstrekt grote Pauillac. Een die misschien zelfs kan aansluiten bij Grand-Puy-Lacoste en Pichon-Baron! Vlak voor botteling: hij heeft er nog een enorme schep bovenop gedaan; de kleur is bijna zwart. Het bouquet is bedwelmend, een ware Cabernet-explosie; enerzijds truffeltonen, tabak en krenten zoals bij de bijna steelige ’66, anderzijds die tomeloze power van de ’89, en ten slotte het exorbitante fruit van cassis, bramen, munt, rokerige tonen, teer en God weet wat nog meer. Stevige smaak, vlezig, vol; de tannines zijn perfect gearticuleerd; sappig en tegelijk mollig. Terwijl andere 2000’s zich gedeisd houden, is dit een bijna vulgaire Pauillac-ervaring van jonge wijn. Heeft hij verwantschap met een Harlan Cabernet? Of doe je hem onrecht door hem überhaupt te vergelijken met een van de allerbeste Napa Cabernets? Hoe dan ook, deze Lynch was een van de machtigste wijnen die ik ooit vlak voor botteling proefde. Misschien een wijn van de eeuw, en ik zal huilen dat ik er niet (nog) meer van heb gekocht. (19/20). In Emmen bij de verticale kwam de wijn bijna op het eind en sloeg in als een bom. Kaneel, Havana-rook en zwarte bessen. In de mond stevig, met indrukwekkende kracht en intensiteit. 07: In december op Marguns in St. Moritz gedronken. Veel te jong, maar zo’n Cabernet-Pauillac-pakket dat het toch niet zonde was. Voor 135 frank op de wijnkaart een echte sensatie. (19/20). 08: Zeer donker, dicht granaat, nog geen spoortje rijping. Diep, compact bouquet; onderin proef je truffel en pruimen, donker edel hout en koffie; bovenin nog verfrissende munttonen en restjes cassis; enorm dicht en tegelijk weelderig gelaagd. In de mond merk je de eerste afronding van de tannines die een droomachtige Cabernet-terroirzoetheid vrijgeven; vlezig met gebalanceerde adstringentie die hem extra reserve geeft. De wijn heeft niet alleen zijn primeur-belofte gehouden, hij staat op zo’n kwaliteitsniveau dat je je kunt afvragen of hij over een paar jaar niet de maximumscore verdient. 09: Na de ’88 en ’70 Lynch koel uit de kelder gehaald, ontkurkt en direct in het glas. Het was gewoon zo gaaf. Je kunt van deze wijn momenteel ongeremd genieten zonder je af te vragen welke dag het morgen is. 10: Een fles op de boot om 10.30 ’s ochtends. Niet dat er geen witte wijn in de koelkast stond, maar iedereen staarde naar deze Lynch Bages en het was een impulsieve daad. Het is een van de weinige 2000’s met een sterke verwantschap met het jaar 1982. (19/20). 10: Romige neusaanzet, cassis, bramen, vol, met veel “wijnvet” in het rijke bouquet. Geweldige smaak, rijpe tannines, veel contouren van blauw tot zwart fruit, nog steunend met veel drive; een verslavende wijnbom. Blijft heel lang nahangen. 11: We hadden een soort mannen-lunchpauze en stonden voor de kantoren van Thorsten Krauss. Gelukkig heeft hij beneden zijn privékelder en mocht ik een flesje graaien. Met de gouden Gabriel-glazen in de kou warmden we onze wijnziel aan dit knotsgekke spul. 11: Iemand nam de fles mee naar het Sempacherhof voor een potje kaarten. Je moet hem zo vaak mogelijk drinken. Alleen niet uit je eigen kelder. (19/20). 13: Eigenlijk is een aambeeld een blok staal waar je op slaat. Met de opmerking dat deze Pauillac een “Amboss-Lynch” is, bedoel ik dat hij andere wijnen moeiteloos verslaat. Of beter: kan meekomen met veel duurdere Grands Crus. Zelden heb ik zoveel power ervaren zonder dat warmte of alcohol te veel ruimte innemen. Wie deze met charme verpakte bolide vandaag nog wil kopen, moet 200 frank neertellen. En wie deze wijn nog nooit heeft gedronken, die moet zijn mond houden als er over de allermooiste Bordeaux wordt gekletst. Diep, zeer dicht granaat, bijna zwart in het midden. Toont een waanzinnig powerbouquet, compact, intens, met veel warme, zeer rijpe Cabernet-expressie. In de mond complex, perfecte, rijpe adstringentie; hier klopt alles, en deze wijn is vandaag nog een koopje omdat hij veel minder dan de helft kost van veel vergelijkbare Grands Crus. Het scheelt nog maar een paar decimalen tot de maximale beoordeling. Misschien lukt het de volgende keer. 15: Rijpend, donker granaat, volle kern. Het bouquet is vol, met kaneelachtige terroirkruiden, veel leer, krenten. Door zijn aardse nuances herinnert hij aan bepaalde Lynch-Bages van vroeger. Bij elk nieuw contact treden nieuwe aroma’s op; pas tegen het einde komen de zwarte bessen in de vorm van wat cassis door. In de mond veeleisend, barok en dus gekenmerkt door een stevig tannineframe. De finale vlezig, arrogant en geniaal, volgeladen met karamel, donker mout en veel gedroogd fruit. Van alle grote jaargangen die ik die ochtend bij Lynch-Bages proefde, raakte deze buitenaardse 2000 me het meest. (20/20). 15: Een magnum. Eerder koel en zonder te karafferen. Het was een feest. Maar helaas was hij pas echt volledig daar toen we de laatste, grote slok namen. (20/20). 16: Zeer donker wijnrood, volle kern, nog steeds robijnrode rand. Toont een compact, donkerbessig bouquet dat meteen de diepte in gaat en rook en donker edel hout laat zien; veel reukpower. In de mond intens, rijk en met een bijna mondvullend lichaam; de adstringentie toont nog reserve, maar tegelijk bevindt deze fenomenale Lynch-Bages zich in een eerste rijpheid; powerfinale van cassis en bramen. Dus nog heel “fruitjong”. Deze 2000 behoort beslist tot zijn allerbeste jaargangen. 16: Een ongelooflijke wijn met een dramatisch midden. En dat is voorzien van concentratie en kruiden. Hier zit de smaak van een aanstaande wijnlegende in. En ik ben er nu zeker van dat hij de 20 punten eerlijk verdient. Onder de allermooiste Bordeaux die nog op de markt te vinden zijn, is dit mogelijk de grootste must! (20/20). 16: Op de Gabriel-Mövenpick-slotavond waren helaas veel magnums kurk. 16: Een gigantische fles op Decadance Day in Feusisberg. Ik nam een hele grote slok! (20/20). 17: Op de Frutt was dit een van de mooie en – onder de grote 2000’ers – momenteel een van de toegankelijkste. Gewoon als een Pauillac-drug. (20/20). 17: Tamelijk donker wijnrood, nog steeds met tere violette reflecties. Het bouquet is zacht boterig, toont een minieme hint eucalyptus en vervolgens veel braam, prachtig wijds. In de mond aan de buitenkant sappig, binnenin peperig, toont een geweldige lengte. Eerste rijpheid en ergens een mix van grootsheid en plezier documenterend. Hier mag je de komende 20 jaar constante genieting op hoog niveau verwachten. In deze Pauillac-blindproef: 19/20. 18: In het Sempacherhof met vrienden. Zij brachten ook wijnen mee, maar mijn Lynch 2000 was met afstand de beste fles! (20/20). 20: De diepste kleur van alle geproefde Lynch-Bages! Binnenin bijna zwart. Vanaf de allereerste seconde verklaarde deze ongelooflijke Lynch de ziel van zijn grootheid. Diep, barok, in de aarde verankerd, truffel, pumpernickelbrood, zwarte olijven, rook en pruimen. Simpelweg perfect en alle verwachtingen vervullend. De smaak is volmaakt, alles op zijn plek; opgeruimd en toch wild opstuivend, moutige contouren, kandijsuiker, met een adembenemende door Cabernet gedreven zoetheid. Voor mij de beste, rijpe Lynch-Bages die nog op de markt te vinden is. Je moet er misschien wat te veel voor betalen, maar hij is nog steeds meer waard dan hij kost. (20/20). 21: Nog steeds zeer donkere kleur met volle granaatkern, aan de rand slechts weinig lichter. Een droombouquet. Hij ruikt tegelijk naar groot Bordeaux, groot Pauillac en groot Lynch. Zeer kruidig, veel gedroogd fruit, prachtige leerfacetten, mout, kruiden en eerste Périgord-truffelcontouren. Bij elke nieuwe neus legt hij er nog een laag bovenop. Alleen al aan deze wijn mogen ruiken lijkt een voorrecht. In de mond machtig en elegant in één adem, zachte tannines, rijke tannines, koninklijke tannines. Richting finale bouwt hij druk op en schiet hij echt de lengte in. De laatste jaren is hij helaas veel duurder geworden. Maar ook (nog) veel beter. Wat, gezien zijn al vroeg aftekenende grootsheid, bijna onmogelijk leek. Ik hield hem minutenlang in de mond, greep reflexmatig naar de spuugbak en slikte toen zonder spijt. Inademen gaat boven studeren! (20/20).

Typisch voor Lynch-Bages in zijn weelderige, rijke stijl is dit een klinkend succes voor het team van Jean-Michel Cazes. Met zijn zoete fruit, weelderig maar evenwichtig hout en aroma’s van rood en zwart fruit is dit een wijn die zich relatief snel zal ontwikkelen, maar zeker ook mooi zal ouderen.