Château Margaux 2007

Al bij de eerste aromatische indruk word je er letterlijk door van je sokken geblazen. Er wenken ongelooflijk delicate tonen van sering, framboos, muskus en kriek; je wrijft je neus en denkt aan een luchtspiegeling—er moet wel een Clos du Tart of iets dergelijks in het glas zitten—maar nee, het is een Margaux, verzekert Paul Pontallier, zelf verbaasd en gecharmeerd door de betovering van zijn kind, dat ook in de mond buitengewoon delicaat, elegant en fijn gestructureerd overkomt, vol gratie, en tegelijk dicht, zeer lang en compleet; zelden zo evenwichtig in dit stadium en gebouwd om te blijven. Ofwel heel jong drinken (11/12) of zes jaar laten rijpen. (16/20)

De elegante 2007 Chateau Margaux maakt indruk door zijn zuiverheid, fruitsdiepte en algehele balans. Een diep robijn/paars kleur gaat vergezeld van tonen van lentebloemen, zwarte bessen en bramen, een zachte, weelderige mondstructuur met medium tot volle body, en een verfijning gekoppeld aan indrukwekkende diepte, textuur en lengte. Nu al drinkbaar en hij zal naar verwachting nog 15 jaar of langer uitzonderlijk genot bieden.

Alle Premiers van de linkeroever proeven uitstekend, maar Margaux springt eruit door de strakheid en helderheid van zijn zoete kersen- en cassisexpressie, de mentholgrip in de afdronk en het parfum dat door de mond heen loopt. Dit is een jaargang die met goed karafferen bijna drinkklaar zou kunnen zijn, maar de lagen grafiet en de finesse van de tannines suggereren dat hij ook langer kan meegaan. Een mooi voorbeeld van het subtiele vakmanschap dat in 2007 mogelijk was.

Helder, donkerrood. Verbluffende neus met rode bes, braam, specerijen, bloemen, tabak en verleidelijke tonen van zoete eik; complex en aristocratisch. Daarna zoet, zijdezacht en naadloos, met een prachtig mondparfum en opmerkelijke finesse in de smaken van braam, kers en bloemen. Lange, zoete afdronk, met nobele tannines voor het jaar. Geen krachtige wijn, maar wel een van de chicste van het oogstjaar.

Robijnrood van kleur, biedt de wijn tonen van truffel, sigarendoos en rood fruit. Het draait hier om de secundaire nuances en de zachte, zijdezachte, elegante texturen. Medium body, maar met een charmant roodfruitkarakter, en op volle rijpheid. Dit is geen Margaux om extreem lang te bewaren, maar in een blinde proeverij zal niemand denken dat hij uit 2007 komt. Hij is verrassend veel beter dan verwacht.

Middelmatig donker robijnpaars. Fijngeurig bouquet: frambozen, rode kersen, zure kersen, viooltjes en verdere bloemige, geparfumeerde tonen; gelaagd, maar tijdens de vatproef ook op een of andere manier discreet. Lange, verfijnde smaak: bij een relatief licht aandoend lichaam toont hij een prachtige aromatiek; stevige, ‘stoffige’ tannines, middel-fijn maar toch behoorlijk geconcentreerd, wat ook blijkt uit de aanhoudende adstringentie en de roodfruitige maar intense afdronk. Kracht en finesse verenigd. Dankzij een uitzonderlijk strenge selectie is er in Margaux, ondanks de bekende jaargangsomstandigheden, een relatief grote wijn ontstaan. In zijn eerste rijpingsfase rond 2018 is hij te vergelijken met de 1985! Paul Pontallier: «Eigenlijk hoort Petit Verdot altijd in de Margaux. Maar dit jaar liet hij in de fijne assemblage te ruwe componenten zien en zou hij de wijn zelfs met slechts één of twee procent negatief hebben beïnvloed; daarom hebben we er met pijn in het hart van afgezien!»

08: 87% Cabernet Sauvignon, 11% Merlot, 2% Cabernet Franc. 32% van de oogst ging naar de Grand Vin. Nog nooit werd er op Château Margaux zoveel gedeclasseerd. Naast Pavillon Rouge, geselecteerd uit 48% van de productie, werd nog eens 20% van het totale volume apart gehouden als eenvoudige appellatiewijn. Middeldonker robijn-paars. Fijn geurend bouquet, frambozen, rode kersen, morellen, viooltjes en andere florale, parfumachtige tonen, gelaagd maar tijdens de vatproef ook enigszins ingetogen. Lange, fijne afdronk; ondanks een relatief licht ogend lichaam toont de wijn een prachtige aromatiek. De tannines zijn stoffig van textuur, middelfijn maar toch behoorlijk geconcentreerd, wat tot uiting komt in de aanhoudende wrangheid en het rood-bessige maar intense narekaroma. Hier komen kracht en finesse samen. Er tekent zich een groot verschil af tussen de tweede wijn Pavillon en de Grand Vin, en alleen omdat een Premier Cru zich kan (of uit concurrentie-overwegingen moet) permitteren zo’n strenge selectie te documenteren, is hier — ondanks de bekende jaargangsomstandigheden — een relatief grote wijn ontstaan. In zijn eerste rijpheid, rond 2018, is hij te vergelijken met de 1985! Paul Pontallier: “Eigenlijk hoort Petit Verdot altijd in de Château Margaux. Maar dit jaar bracht hij in de verfijnde assemblage een te ruwe component mee en zou de wijn zelfs met één of twee procent negatief hebben beïnvloed, dus hebben we er met pijn in het hart van afgezien!” 08: In mei opnieuw geproefd: inktig en roodbessig, aan de buitenkant al een eerste, zachte barriquesluier tonend. (18/20). 09: Ongeveer drie maanden voor het bottelen, als vatmonster. Oplichtend purper-rood, met een vrij brede buitenrand. Zoet bouquet, Parisette-broodkorst, aangenaam zoet, rode kersenconfituur, vleugje grenadine en een hint van vanille. Fijne, zeer elegante smaak, dansend; de tannines zijn goed verdeeld maar blijven koninklijk op de achtergrond, bloemige wrangheid. Wordt fijn en vrouwelijk, zoals de 1993, en geruststellend tussen de eerder mannelijke jaargangen ’08 en ’06 — behalve in zijn prijs. (18/20). 17: Hij zat ingeklemd in een Palmer-serie (1998, 1999 en 2009). En hij was compleet anders. Lactisch met karamel en geroosterd eiken, op de een of andere manier zeer communicatief. In de mond sappig, lang, zij het eerder middelzwaar. Als de prijs het niet was, zou er — voor dit lastige jaar — heel veel kloppen.

Grote finesse, opmerkelijke florale en kruidige aroma’s, een wat strakke textuur door de recente botteling, minder mondvulling en romigheid dan de grote Pauillacs, toekomst verzekerd.

Open en zeer complexe neus. Een verfijnde wijn met genereus fruit en mooie intensiteit voor de jaargang. Château Margaux heeft een fraaie lengte, maar mist de diepgang van de 2008. Zeer zijdezacht en evenwichtig.

Logo op de capsule: omgekeerde T (Trescases) Kleur van middelmatige intensiteit, ontwikkeld, maar zoals vaak is de rand smaller dan bij Sassicaia. Neus met middelmatige intensiteit en rijp fruit. Vanaf de aanzet oogt de wijn compact, maar hij zet niet uit in het midden van de mond. Smaakvol, fruitig, hij blijft aanhouden met een iets ruwkorrelige tannine die voor de cru wat finesse mist. Tenzij het aan de fles ligt. Normale lengte.

Zijdezachte wijn, fris en licht, in balans met een hoge zuurgraad die door het donkere bessenfruit snijdt. De structuur heeft wat body, maar dit is een lichte, aromatische wijn die zich snel ontwikkelt, nu al heerlijk is en alleen bedoeld is voor een middellange bewaartijd.