In 2000 begon Andrea Franchetti, een Toscaanse wijnbouwer, op de hellingen van de Etna, op Sicilië, in het zuidelijke puntje van Italië, aan een waanzinnig project: een oude boerderij op hoogte restaureren om de oude wijnstokken opnieuw te kunnen verbouwen. Het landgoed Passopisciaro werd geboren in 2000 op de Contrada Guardiola boven het dorp Passopisciaro. De 26 hectare grote wijngaard, badend in het zonlicht op 1000 meter hoogte, ligt op een terroir dat niet erg gunstig is voor wijnstokken. De dorre vulkanische bodem en de duidelijke verschillen in bodemsoorten, afhankelijk van de ouderdom van de lavastromen van Europa's meest actieve vulkaan, zijn de redenen voor deze gecompliceerde maar uitzonderlijke wijnbouw.
Dankzij het microklimaat van de vulkaan overleefden sommige wijnstokken de druifluisepidemie die eind 1800 de Europese wijngaarden teisterde. Sommige wijnstokken, die zich in terrassen langs de noordelijke hellingen van de Etna uitstrekken, zijn 130 jaar oud. Vanwege deze leeftijd, de jongste is 30 jaar, en de omgeving van de wijngaarden, wordt er geen andere behandeling uitgevoerd dan zwavelstof (sinds de oudheid gebruikt als fungicide) en sinaasappelschillen om schimmel en ziekten te voorkomen.
Andrea Franchetti is een pionier in de heropleving van de Etna en zet in op de oude druivensoort van het eiland: Nerello Mascalese. Terwijl Nerello Mascalese de wijngaard domineert, floreren petit verdot, chardonnay en Cesaneso d'Affile ook op de steile hellingen van het landgoed Passopisciaro.
De wijnen van Passopiciaro zijn geclassificeerd als IGP Terre Siciliane, omdat ze niet in aanmerking komen voor DOC Etna vanwege de hoogte van de wijngaarden. De atypische omstandigheden van deze zanderige lavagronden maken het mogelijk om witte, rode en roséwijnen van grote elegantie te produceren, waarin alle typiciteit van dit uitzonderlijke terroir tot uiting komt.
