Château Ausone 1990

Na aan de rand wat amber te hebben getoond, samen met overvloedige aroma’s van fruitcake, verbrijzeld gesteente, wierook en een wat kruidige, onkruidachtige toets, presenteert de 1990 Ausone zoete, jamachtige fruittonen en een stevige afdronk met de kenmerkende mineraliteit van verbrijzeld gesteente die dit domein vaak weet te bereiken. De geuren doen denken aan een volledig rijpe wijn, maar in de mond wijzen de stevige structuur en de dichtheid erop dat deze wijn meer tijd nodig heeft. Deze wijn geeft gemengde signalen af, en ik vermoed dat hij veel langer zal meegaan dan hij doet vermoeden, maar alleen de tijd zal het uitwijzen. Er is hier veel om van te houden, maar de 1990 behoort niet tot de meest diepgaande Ausone, zoals die sinds 1998 zijn gemaakt. Eigenaars zouden een fles moeten proberen en zelf hun oordeel vormen, maar ik denk dat hij nog een venster van 10 tot 15 jaar met maximaal drinkplezier heeft. Introductieprijs: ($ 3.500,00/kist)

Een kauwbare, monolithische wijn. Aroma’s van gedroogde kruiden en bessen. Vol van body, met fluweelzachte tannines en een afdronk van teer en tabak. De tannines doen je mond samentrekken. Zal met de jaren verbeteren. --Bordeaux-retrospectief 1990. Het best na 2005. 2.150 kisten geproduceerd.

Middelmatig karmozijnrood met robijnrode rand. Toasty, appetijtelijke neus met wat pit. Zeer elegante wijn met een zekere noblesse en zeker tannines voor de toekomst. Maar niet van een allesomvattende klasse. Vrij strakke tannines voor de hoeveelheid fruit. (JR)

Aan de strakke, heldere kant van het stijlspectrum met rood fruit, met tonen van gekneusd gesteente, tijm en een randje bosblad, is de wijn medium-bodied, fris en klaar om nu te drinken. In de afdronk domineert een strakke, halfzoete toets van rood fruit.

Diep granaat, kernachtig in het midden. In het begin eerder lastig, daarna zoeter wordend, met roodfruitige tendensen, fijne honingtonen, veel gelaagdheid. In de mond veel concentratie, een rijke, bijna compacte, essence-achtige extractie, droge adstringentie. Een indrukwekkende wijn waarvan de echte drinkfase pas over een jaar of tien echt begint.

Een grote Ausone! Dat was me al duidelijk bij de vatproef (18/20): een terughoudende, zoetige neus met kruidig terroir; zeer zuiver, bosframbozen, met gelijkenissen met een grote Rioja. Fijne, vrouwelijke smaak, fluweelzachte tannine, in balans met een tedere, licht zoetige afdronk. Beter dan de ’89. In de fruitfase noteerde ik hem eveneens met 19/20 punten. Dit doet vermoeden dat deze wijn rond 2010 tot de mooiste ’90’s zal behoren. In elk geval reikt het tanninepotentieel nog vele decennia! 99: diepe, verzadigde kleur, fijne waterige rand. Open, licht chocoladeachtig bouquet, wat wijst op een Merlot die al begint te rijpen; sporen van honing, maar ook een fijne luchtige toon. Zachte aanzet, fijnzanderig extract, nog duidelijke, licht kernige adstringentie; hij zal zich verder ontwikkelen, maar zijn drinkpiek iets vóór de ’88 bereiken. 00: magnum: aanvankelijk eerder moeilijk, daarna zoeter wordend; roodfruitige tendensen, subtiele honingtoets, gelaagd. In de mond veel concentratie, rijk, bijna gecomprimeerd, essentie-achtig extract, droge adstringentie. Een krachtpatser die pas over een jaar of tien aan zijn echte drinkfase begint. (19/20). 15: vrij donker wijnrood, wat dof in het midden. Terughoudend bouquet, licht aards, met een droge zoetheid; opent slechts langzaam, met zweterig leer en rozijntonen van deels overrijp fruit. In de neus mis ik echter de klasse van een Premier. In de mond nog krachtig, maar na 25 jaar heeft hij de harmonie nog steeds niet gevonden; pikante zuurtip, nog veel onrijpe tannines. Op zich zou hij nog potentieel kunnen hebben, maar ik zie de toekomst allerminst rooskleurig. Deze fles: 16/20. 16: vulniveau: perfect. Middelgranaat, met een fijn oplichtende rand. Open bouquet, roze peper, rode aalbes; komt nog altijd vrij fris over, maar toont ook fijne, niet storende licht onrijpe fruittonen. Alles wordt begeleid door een boterige ondertoon en een delicate rozijnzoetheid. In de mond sappig, lang en goed in balans, zacht compote-achtig midden, maar ook met kernige tonen. Hij is de laatste jaren wat vooruitgegaan.

Een zoet, fluweelzacht, complex en fris bouquet met tonen van aardbeien, blauwe bessen, pralines, kaneel, zoethout, verfijnd gedroogd fruit en tijm. In de mond evenwichtig, subtiel weelderig, romig en zoet, met een krachtige, zoete aromatiek en een lange, verfijnde afdronk. 18/20 Drinken tot 2028.

Logo op de kurk: SBM Donkere kleur, middelmatig intens en sterk ontwikkeld. Discrete, rokerige neus. Oud leer. In de mond slank en subtiel vlezig, met meer lengte tussen het midden en de finale, om vervolgens smakelijk en zonder scherpe randen te eindigen. Dit is een wijn van vroeger die vooral estheten en grote kenners zal aanspreken. Maar vandaag is de charme verdwenen.