Château Ducru-Beaucaillou 1996

Ik proefde de 1996 Ducru Beaucaillou in januari vier keer afzonderlijk uit de fles. De 1996 is lang, met een diepe mid-palate. Hij laat ook tannine in de afdronk zien. Deze wijn is opmerkelijk. Hij is krachtig, geconcentreerd en klassiek. Gebotteld eind juni 1998, toont hij een verzadigde robijn-/paarse kleur, evenals een verbluffende neus van mineraliteit, zoethout, cassis en een onmiskenbare potloodgrafiet-toets die ik vaak associeer met topjaren van Lafite-Rothschild. Hij is zoet en vol van smaak, maar ongelooflijk rijk, zonder enig gevoel van zwaarte of slapheid. De wijn heeft veel tannine, maar die is extreem rijp, en de zoetheid van het zwartebessenfruit van Cabernet Sauvignon, met een kruidige toets, is uitgesproken. Deze diepgaande, nog gesloten Ducru-Beaucaillou is een absolute aanrader om te kopen. Voor lezers die de 1996 bezitten, zal het fascinerend zijn de evolutie van deze uitzonderlijke jaargang te volgen. Verwachte drinkrijpheid: 2008-2035.

Intense aroma’s van cederhout, vanille, leer en braam. Vol van smaak, met koffie, vanille, rijp fruit en een afdronk van gemiddelde lengte. Bijna op dronk. De 1995 is beslist beter. — Bordeaux-retrospectief '95/'96. Nu drinken. 18.000 kisten geproduceerd.

Met alcoholische en dierlijke aroma’s lijkt het bouquet van de 1996 Ducru-Beaucaillou fenolen te hebben bevat. In de mond is hij sappig en vlezig, maar de tannines zijn stroever dan verwacht en de textuur wat mager.

De Ducru 1996 is minder extravagant dan de 2000. Hij heeft een volle body, met stevige tannines en een mooi karakter van bloemen, blad, een licht aardse toets en bessenfruit. Nu drinken. 90 punten

De Ducru-Beaucaillou 1996 is een jaargang die ik al een aantal jaren niet meer heb geproefd. Opgevoed met twee derde nieuw eiken, heeft hij een open en expressief bouquet, een mix van rood en zwart fruit, estuariene geuren en toetsen van zoethout die met de tijd naar voren komen. Hij is hoger van toon dan de 1995, met een jodiumtoets die zich ontwikkelt bij beluchting. In de mond is hij medium-bodied, met sappige tannines, frisse zuren, vrij zoet van smaak en misschien, net als de 1995, ontbreekt alleen die complexiteit en terroirexpressie die volgens mij kenmerkend is geweest voor de recente jaargangen van dit domein. Misschien is hij licht beïnvloed door een aandeel Merlot (25%) dat iets later is geoogst, maar toch valt er veel plezier te beleven aan deze 1996. Geproefd tijdens de Ducru Beaucaillou-verticale op het château.

De beste fles uit de kist bood alles wat je mag verwachten van een rijpe Ducru Beaucaillou. Verfijnde textuur, tonen van tabaksblad, kersen, cassis, specerijen, gedroogde bloemen, kruiden en een sappige mondvullende smaak van bramen, verpakt in een elegantie die alleen de patina van leeftijd kan geven. Decanteren is niet nodig. Drinken van 2024 tot 2040.

Middel-granaatrood met paarse tinten, eerste tekenen van rijping. Ongelooflijk zoet boeket, donker karamel, fijne botertouch, hazelnootpralines, verleidelijke roosternoten, geen primair fruit meer, misschien iets bluffe, wat karakter ontbreekt, toch al erg aangenaam. Fluweels, crème-achtig gehemelte, veel sap, ook hier veel chocoladenoten, vermengd met aardse rijpingsnoten.

97: Vatmonster (18/20): krachtig vlierbloesemboeket, zeer rijp fruit, uitbundig maar tegelijk ook delicaat, cederaroma’s, pruimen. Sappige aanzet, opnieuw jamachtige contouren; alle componenten zijn rijp en in een unieke harmonie met elkaar verweven. 99: Diep granaat, helder met een robijnrode rand. Delicaat boeket met geuren van edele houtsoorten, met daarin een fijne pruimtoon; discrete maar aangenaam gedoseerde zoetheid, subtiele potlood/grafietnuances, kersentonen. In de mond enorm fluweelzacht, ronde, volle tannines, aanhoudende maar evenwichtige adstringentie; pas in de afdronk komt de nog om rijping vragende structuur naar voren. De finale is typisch cederachtig en ook het totale aromaprofiel doet vermoeden dat dit een klassieke, langlevende Ducru is. (18/20). 02: Middelgarnet-paars, eerste rijpingsschijn. Waanzinnig zoet boeket: donkere karamel, een fijne botertoets, hazelnootpralines, verleidelijke rooster/toasttonen; geen primair fruit meer—misschien wat bluffend en met minder eigen karakter—maar hij lijkt nu al volop te willen behagen. Fluweelzachte, romige mond, veel sap; ook hier weer veel chocoladetonen die zich mengen met een aardse rijpingsnoot. Geen wijn voor overmorgen, maar wel eentje die vandaag volledig in zijn sap zit. 06: Blind geproefd bij Hannes Ehrenhöfer en nadien ook opgedronken. Geeft meteen plezier en is qua smaak zo heerlijk, typisch Ducru! (18/20). 09: 1996 Ducru-Beaucaillou: warm boeket, een vleugje gedroogd fruit, met nog discreet karamels op de achtergrond. In de mond nog erg jong, met wat herfstpaddenstoelen. In deze fase volledig gesloten en momenteel moeilijk te doorgronden. Wachten! Potentieelbeoordeling: (18/20?). 11: De kleur klaart behoorlijk op, maar toont weinig rijping. De neus begint met een bescheiden vraagteken: muffe contour, kippenbouillonpasta; daarachter rood, licht zoetig fruit en vanilline van de barriques. Ook in de mond een bijna onmerkbare onzuiverheid, met vermoeide tannines. Een tweede fles was iets beter, maar ook niet geweldig. Al bij het vorige contact had ik het woord ‘paddenstoelen’ genoteerd. Moeilijke fase? Best wachten! 15: Middelrood, met een eerste, heel zachte rijpingsschijn. Klassiek, zeer kruidig boeket met verschillende edele houtsoorten, vooral ceder, teak en lichte tabak. Het neusbeeld is vorstelijk en bijna volledig open. In de mond fijn peperig; dankzij zijn ragfijne zuren heeft hij een prachtige lengte, de tannines zijn fijn verdeeld. Bij de tweede aanzet proef je ree en truffelnuances. Hij zit tussen afnemend fruit en beginnend terroir. Twee uur decanteren doet hem goed. (18/20). 16: Hij is door zijn tussenfase heen. Voor mij was hij in Faugères, bij een 1996 blinde proeverij, niet de grootste wijn, maar wel de mooiste. 21: Extreem donker, bijna zwart in het midden. Het boeket sloeg me bijna achterover! Dat omdat ik op basis van eerdere contacten niet zoveel verwachtte. Vooral laat hij duidelijk zien wat er in het glas zit: grote Ducru, klassieke Médoc en indrukwekkende Bordeaux in één adem. Het neusbeeld is tegelijk discreet en bedwelmend, zeer gelaagd: Graham-brood, ceder, gedroogde pruimen, een hint van vanille. In de mond prachtig in balans, fijne tannines, milde adstringentie, gebundelde finale. Zo goed heb ik hem nog nooit in het glas gehad en eerlijk gezegd had ik hem bij eerdere contacten zo’n veelbelovende evolutie niet toegedicht. Helaas kost hij inmiddels ruim boven de 200 frank. Bij mij staat hij tegen ‘halve prijs’, dus 100 frank, in de voorraad. Dat maakt de eigenaar buitengewoon blij! Deze fles: 19/20!

Een van de grote, ouderwetse jaargangen van Bordeaux uit het einde van de 20e eeuw, destijds onderschat omdat de forse tannines het geheel een goede tien jaar of langer gesloten hielden. We komen hem nu tegen, op 27-jarige leeftijd, precies nu alles begint te verzachten: de tannines zijn nog aanwezig, maar vriendelijk en soepel, en dragen tonen van cassis, bosbes, zwarte kers, salie, witte truffel, kruidnagel, steranijs, houtskool en munt, die de essentie van de jaargang in St Julien vangen. Het was ook een periode in de Médoc waarin er een ingrijpende verschuiving plaatsvond weg van de traditionele manier van wijnmaken; en hier bij Ducru was er sinds 1995 een nieuwe wijnkelder in gebruik, terwijl Eric Boissenot net het adviesteam vervoegde, samen met zijn vader Jacques.

De Ducru-Beaucaillou 1996, geproefd op het château, is een blend van 75% Cabernet Sauvignon en 25% Merlot. Diep granaat met baksteenrode nuances van kleur, met geuren van zwarte kersen, rodebessengelei en potloodgrafiet die uit het glas springen, gevolgd door toetsen van Ceylon-thee en kruidnagelolie. In de mond is hij medium-bodied, met een fluweelzachte textuur die fijne lagen zwart en rood fruit omlijst, gedragen door een levendige ruggengraat en een lange, kruidige afdronk.

De laatste jaargang onder toezicht van Jean-Eugène Borie, deze 1996 is prachtig in glans. Met grote frisheid, strak maar vol, is het een groot succes van de jaargang.

Robijnrood. Elegant bouquet van gemiddelde intensiteit. Tonen van zwarte bes en braam. In de mond is de wijn fruitig in de aanzet en van gemiddelde intensiteit. Het late opkomen van de tannines, evenals de finesse van de structuur, is verrassend. De wijn lijkt daardoor wat voller dan in de aanzet en heeft een grotere dynamiek dan ik had verwacht. Ik reken op geduld, want gezien zijn potentieel zal de wijn zeker nog toegankelijker en evenwichtiger worden.

Logo op de kurk: een omgekeerde T (Trescases) Slechte fles Donkere kleur, met goede intensiteit, geëvolueerd. Discrete neus, levendig en dierlijk. In de mond eerst rond, daarna wat hol in het midden, om te eindigen met wrange tannines. Alweer een slechte fles!