Château Lafaurie-Peyraguey 2002

Vanwege ruimtebeperkingen zijn proefnotities niet opgenomen. 2002 was een gemiddelde jaargang.

Opmerkelijk goed voor een lastig oogstjaar. Medium body, lichte zoetheid en een schone, fruitige afdronk. Veel gedroogde ananas. Nu drinken.

Licht citroengeel van kleur. Zeer, zeer zoet en licht eenvoudig. Veel kortetermijnplezier. Tamelijk wrange afdronk. (JR)

Middellicht geel, helder. Subtiel, rijp bouquet, bijna boterige tonen, smaken van ananas en nectarines, toont zich al vrij toegankelijk. Lange, zijdeachtige afdronk, veel souplesse, rijp fruit met zacht compote‑achtige tonen, niet zo zwaar als andere jaargangen, een van de elegantste Lafaurie van de afgelopen twintig jaar.

03: middellicht geel; schitterend. Subtiel, rijp boeket; bijna boterige tonen, ananas en nectarines – oogt al vrij toegankelijk. Lange, zijdezachte smaak met veel souplesse en rijp fruit met een zacht compoteachtig karakter. Presenteert zich niet zo zwaar als andere jaargangen, maar is wel een van de elegantste Lafauries van de afgelopen twintig jaar. 18/20 2005–2050

Frisse, fruitige, geurige neus met grapefruit en frambozen. Dichte, volle smaak met uitgesproken zoetheid en goede zuren. Zeer lange, volle, aromatische afdronk. 18/20 2012 - 2040

De 2002 Lafaurie-Peyraguey heeft een licht- tot middengoud-amberen kleur. Hij spat het glas uit met opengewerkte geuren van kamillethee, citroengras en gedroogde abrikozen, gevolgd door suggesties van gemalen gember, tabak en gekonfijte sinaasappelschil. In de mond zorgt mondwaterend zuur voor balans met de intense lagen steenfruitconfituur en specerijen, eindigend in een aanhoudende, hartige toets.

Een wonder van zuiverheid en subtiliteit, met fruit dat volledig vrij is gebleven van elke zweem van oxidatie of aantasting; het hout is prachtig versmolten met de likeurachtige rijkdom – een grote verleider!

In magnum.

De 2002 Lafaurie-Peyraguey is bijna een ingetogen versie van de 2001. Het heeft een zeer vergelijkbaar bouquet van gedroogde kweepeer en witte bloemen, hier met geuren van kamperfoelie en witte perzik. Niet zo complex als de 2001, maar wel goed gedefinieerd. Het gehemelte is medium van body en romiger dan verwacht, met meer honing en perzik, marmelade, amandel en kokos. Mijn voornaamste kritiek is dat de afdronk wegebt, waardoor hij eerder gedronken moet worden dan andere jaargangen. Thuis geproefd uit een ex-château fles.