Château Cos d'Estournel 2002

Een van de kandidaten voor wijn van het jaar, deze schoonheid heeft een diepe paarskleur tot aan de rand en een klassiek, nobel bouquet van grafiet, vermengd met zwarte bes, specerijen, drop en rood en zwart fruit. Medium tot vol van body, met uitzonderlijke precisie en definitie, valt deze prachtig getextureerde wijn op als een van de meest geslaagde wijnen van dit grillige oogstjaar. Een briljante prestatie, die zijn beste vorm tussen 2008 en 2020 zou moeten bereiken.

Met een weelderige rand, met smaken van pruimenschil en -pulp, royaal doorweven met tonen van geschroeide tabak en els. Toont flinke rijpheid maar blijft zeer fijn van textuur, met een accent van geroosterde laurier dat in de afdronk naar voren komt. -- Niet-blinde Cos-d'Estournel vertical tasting (december 2015). Nu drinken tot 2020. 16.417 kisten gemaakt.

In de neus zit een truffeltoets en bijna een Pomerol-karakter. Een aantal 2002’s is wat onhandig, maar deze is gul en uitnodigend. De oogst begon op 30 september in dit jaar, met een oostenwind die de druiven concentreerde of uitdroogde, wat resulteerde in een totale opbrengst van 33 hl/ha. Het fruit oogt rijp en dit is nu heerlijk om te drinken, maar het zal mogelijk niet zo goed ouderen als sommige andere jaargangen. Gerijpt in 60% nieuw eiken – het aandeel nieuw eiken werd vanaf dit jaar verlaagd. De blend bevat 1% Petit Verdot.

Een verfijnde en fraaie wijn met specerijen-, bessen- en chocoladearoma’s in neus en mond. Medium tot vol van body, fijne tannines en een frisse, fruitige afdronk. Subtiele kruidige nasmaak. Onderschatte wijn. Nu drinken.

Dit ontwikkelt zich zeer goed, met rijpe, hartige tonen die bijvoorbeeld weinig gelijkenis vertonen met de megafruitige 2009 met 15% alcohol. In de neus een prachtig bouquet van ceder, drop en sandelhout, gesteund door stevige zwartebessenfruit, en stevige maar faire tannines in de mond met goede lengte. De zwakte is een zekere lichtheid in het middenpalet; er ontbreekt dus wat gravitas, maar het blijft klassiek en zeer genietbaar in een lichtere stijl. (RH)

Mooi robijnrood. Diepe, aromatische en zeer complexe neus met tonen van framboos, espresso, boomschors, leer, grafiet, ceder, kokos en exotische houtrook. Weelderig, zoet en puur in de mond, met zeer rijpe smaken van aalbes, pure chocolade en grafiet, fraai omlijst door perfect geïntegreerde zuren. Afdronk breed en soepel; de tannines doen die van de jonge 2004 in vergelijking wat stevig lijken. Superbe, compleet wijn. Drinken van 2010 tot 2020.

Volledig ontwikkeld drinkt deze wijn vandaag uitstekend. Karafferen is niet nodig: gewoon openen, inschenken en genieten van de rond getextureerde rode bessen, tabak, exotische specerijen, vochtige aarde en kruiden die neus en gehemelte vullen. De elegante afdronk toont slechts een lichte hint van droogte op het allerlaatst, wat niets afdoet aan de totale beleving van de wijn.

Donker, fonkelend granaat met paarse reflecties. Intense, dichte neus met rijpe pruimen, edele houttonen, pure chocolade; misschien nu nog wat terughoudend, slechts een glimp van zijn ware grootsheid gevend. Rijke smaak, brede tannines die nu al wat smeuïgheid tonen, kern van cassis, rijpe, kleine gedroogde vruchten, toont reserve, zal zeker een grote Cos worden.

Ik speel vaak een ongemakkelijke rol, want tijdens mijn bezoeken aan Cos d'Estournel wordt mij telkens om mijn persoonlijke mening gevraagd over de zojuist geproefde wijnen. Sinds de jaargang 1985 heb ik geen enkele en primeur-proeverij gemist. En helaas leek Cos in de afgelopen jaren zelden aan mijn verwachtingen te voldoen. Als een van de duurste Super Seconds stond hij meestal niet, of slechts gedeeltelijk, op gelijke hoogte met de top van de Médoc Grands Crus en kreeg hij dienovereenkomstige cijfers. Bij de jaargang 2002 gingen mijn opmerkingen gemakkelijker over de lippen en was geen diplomatie nodig om de wijn bij te sturen: 19/20 punten voor een van de allerbeste Cos van de afgelopen 20 jaar! Jean-Guillaume Prats: <div style="font-style:italic;color:#990033">Misschien heb ik mijn leerschool bij Cos nu voltooid en heb ik soms leergeld moeten betalen. Vakmanschap is één, ervaring is iets anders. Pas in de allerlaatste jaren heb ik Cos echt goed leren kennen. Het valt niet te ontkennen dat de eigenaarswissel ook negatieve sporen naliet in de kwaliteitsfilosofie. Ook binnen het team waren bepaalde aanpassingen slechts moeizaam te managen. Nu is het oude team weg, er is een nieuwe eigenaar en ik kreeg de kans alles weer te herstellen zoals dit domein verdient. Overigens is de basiskwaliteit van deze Cos 2002 al in de wijngaard ontstaan door natuurlijke invloeden. Het afsterven van de vrucht tijdens de bloei verminderde de opbrengst al in het voorjaar. Omdat het vóór de oogst meerdere weken niet regende, bleven de bessen klein en concentreerden ze zich enorm. Alcoholpotentieel van 13,4% vol. betekende een record. We maten nog een record na de vergisting in de kelder: de tannine-index steeg op de schaal van honderd tot 90. De zuurgehalten zijn hoog, maar zeer rijp en zorgen samen met de dramatische concentratie en de ondersteunende tannines voor een evenwicht op zeer hoog niveau.</div> 03: Vatmonster (19/20): Droomachtig, dicht boeket, pruimen, teeraccenten, gedroogde bananen, ceder, extreem diepgaand, blijft zeer nobel ondanks de ongelooflijke intensiteit. Ook in de mond vorstelijke waardigheid, zwarte bessen en mahoniehouten tonen, truffel en zwarte bes, uiterst fijn getemde tanninestructuur met een subtiel zoete gloed, brede adstringentie, extreem lange afdronk. Hier bewijst het Cos-team dat het mogelijk is aan te knopen bij de oude successen van 1985, 1988 en 1996, en deze 2002 is opnieuw het definitieve bewijs dat hij tot de topcategorie van de allerbeste Médoc-wijnen behoort. Een langlevende wijn die klassiek en modern verenigt. (19/20). Nogmaals geproefd kort voor het bottelen in april 2004: Diep, extreem donker violet-granaat. Gek, nobel boeket, veel edelhout, warme vrucht, bramen en donkere noten. In de mond vol, met rijke, ronde tannines, een fijne pure-chocoladetoon in het romige extract, een droom-Cos die zijn balans al vroeg heeft gevonden en zich verder op zeer hoog niveau zal ontwikkelen, prachtige, intense nasmaak. (19/20). 07: Intens, dicht boeket, rijpe pruimen, edelhout, pure chocolade, misschien op dit moment wat terughoudend, maar toont een ware grootheid in de aanzet. Rijke mond, volle tannines die nu al glans tonen, cassis in de kern, rijpe, kleine gedroogde vruchten, toont reserve en wordt zeker groot. 09: Momenteel eerder gesloten en toont wat kanten door zijn concentratie. Ik neem hem een beetje terug naar 18/20 en hoop dat hij over twee, drie jaar weer op vatmonsterniveau zit. 11: Nu aan het begin van een waarschijnlijk zo’n 15 jaar durende drinkrijpheid. Veel mokka en geroosterde tonen, wat pumpernickelbrood, met een middelzwaar maar toch vlezig lichaam. Vanuit marktperspectief een absoluut betaalbare Cos. (18/20). 12: Nog zeer donker met een bijna violette glans. De neus toont zwarte kersen, ceder-touch, exotisch hout, gelaagd en veelzijdig, middelmatige drive. Fijne materie in de mond, geconcentreerd extract, drop en zwart peperpoeder in de licht brokkelige finale. Men ging hier bij de vinificatie bijna tot het uiterste. (18/20). 13: Tijdens een diner op Cos gaf hij zowel jonge als grootse drinkvreugde. Het is een van de weinige grote 2002’s die nog behoorlijk wat reserve heeft – behalve Mouton. (17/20). 16: Nu is hij afgeslankt, het fruit is vrijwel verdwenen en er kwam niet veel meer achteraan. In de mond slank en met een wat frontale kernachtigheid. Absoluut nu opdrinken. Ik had niet gedacht dat hij zo snel zou inleveren zonder oxidatief te worden. (16/20). 20: Verzadigd, zeer donker wijnrood met een dichtheid die de jaargangen 2000 en 2001 naar de schaduw verwijst. Intens boeket, zacht reductief (mercaptaan), zwartbessig, mokka, pumpernickelbrood. In de mond vol, met een voor het jaar onlogische spiermassa. Ook hier toonden donkere geroosterde aroma’s een forse vinificatieroute. Hij bluft zich er een beetje doorheen en lijkt te graag te willen behagen. Typiciteit en eerlijkheid zouden anders zijn. In de finale toont hij duidelijk de royale extractie. In elk geval presenteert hij zich vandaag beter dan vroeger. Toch vermoed ik dat hij beetje bij beetje zal uitdrogen. (17/20). 21: Nog vrij donker granaat, aan de rand minimaal baksteenrode reflecties tonend. Het boeket begint subtiel floraal en toonde een koele, dus net-rijpe Cabernet-glans. Inktachtige aanzet, een vleugje geraniol en opkomende tonen van lavas. Goed gedragen mond, en in de aromatische finale vindt men enerzijds restfruit, anderzijds ook verwelkte-bladtonen. Eindfase op goed niveau. (17/20).

Vergeleken met de twee voorgaande millésimes heeft het een nerveuzer, meer vegetaal karakter, maar ook een interessante mondsensualiteit. Nog niet volledig af, maar een overgangsoogst.

Logo op de kurk: De kroon Slechte fles Donkere, intense kleur met lichte evolutie. Gematigd aromatische neus met rijp fruit en een vleugje ceder. Zacht in de aanzet, streelend in het middenpalet, maar de wijn wordt naar het einde toe toch geëxtraheerd en stroef. Dit is een slechte fles!