Château Grand-Puy-Lacoste 1982

Dit is een tour de force en een van de grootste Grand-Puy-Lacostes ooit gemaakt, zoals ik hoop dat de 2000 en 2005 zullen worden. Het is een inkt-/paarsgekleurde, krachtige, brede en uiterst rijke Pauillac met klassieke tonen van crème de cassis, vermengd met hints van lentebloemen en verbrijzelde rots. Vol, met zoete tannines, verbluffende concentratie en lagen fruit is deze onweerstaanbare 1982 in zijn ontwikkeling nog jeugdig. Verwachte rijpheid: nu–2035. Uitgifteprijs: (85,00 $/kist)

Niet meer zo indrukwekkend als vroeger; desalniettemin een rijke, streelende wijn. Zoete bessensmaak, met hints van tabak en rozijn. Medium tot vol van body, met fluweelzachte tannines en een streelende afdronk. — 1982 Bordeaux-horizontale proeverij. Nu drinken.

Florale aroma’s vermengen zich in de neus met toast en karamel – zowel zacht als zoet – met geplette rozenblaadjes en ziltige stenen naast donker fruit. De aanzet is gespannen en direct, levendig met priemende zuren, gecompenseerd door een kristallijne textuur en fraaie, fijne tannines die het raamwerk ondersteunen maar nauwelijks merkbaar zijn. De vlezigheid en uitgesproken fruitigheid zijn verdwenen, maar er is nog steeds structuur, een sierlijk raamwerk en veel verfijning. Goed gemaakt, maar het begint meer op een omhulsel van zijn vroegere zelf te lijken. Ik heb er toch erg van genoten, vooral vanwege de mineraliteit, de kracht en de hartige elementen.

De Grand-Puy-Lacoste 1982 is een jaargang waar ik al vaak van heb genoten, en dit is opnieuw een prachtig voorbeeld. Er is slechts een lichte baksteentint aan de rand. De neus is rijp, met braam, potlooddoos en een vleugje geperste rozenblaadjes. In de mond heeft hij ruggengraat en grip, typische kenmerken van deze Pauillac Grand Cru Classé. Misschien is hij bij de aanzet wat “correct” en rechttoe rechtaan, maar beluchting doet hem enorm goed; harmonieus en gestructureerd, met een toets kruiden in de afdronk. Zo jeugdig, als je bedenkt dat hij nu 43 jaar oud is… of jong! Op dit moment. Single blind geproefd tijdens het 1982-diner bij Cornus in London.

Klassieke Pauillac, met stevigheid, strikte tannines en volop ceder, tabak, sigarendoos en aalbessen. In de mond zit hij aan de old-school, strenge kant van het stijlpalet en hij is niet helemaal zo goed als ik me herinnerde. Dus als u gewacht hebt, stel het niet langer uit. Drinken van 2025 tot 2032.

Krachtig granaat-rood. Kruidig, geconcentreerd aroma van bijna overrijp fruit, nobele weelde. Een spierbundel in de mond, nog steeds gebouwd op frisse vrucht, barstensvol extractzoet, rustieke charme, een kleine Latour in zijn constellatie en een karakterwijn pur sang, puur drinkplezier, aroma’s die minutenlang nagalmen, heerlijk, potentieel voor nog 20 jaar in deze glansvorm.

Uiterlijk hier had het bij veel Bordeaux-kenners moeten dagen. Deze wijn was in 1991 bij Louis Robin in Chénas, aansluitend op de Mövenpick-Beaujolaisselectie (ca. 200 wijnen!), een bijna overweldigende ervaring: eerste opening in de neus, opulent en klassiek traditioneel. Krachtige, gezonde mondstructuur van een Bordeaux-stijl die je vandaag de dag helaas nog maar zelden tegenkomt. Bovenal maakte de verbluffende bosbessentoon veel indruk op me. Tien jaar na zijn geboorte nog steeds diep van kleur, bijna ondoorzichtig. Een bosbessenconcentraat met weinig zuurgraad, maar intense tannines die dit manco weer goedmaken (hadden de ’53ers en ’59ers ook niet weinig zuren?). Een grote wijn die vooral diegenen zal verheugen die hem en primeur voor zo’n 22 frank kochten. In 1992 de geheime ster van een blindproeverij van ’82s: zoete neus, vossenbessen, room, koffie, gebrande suiker. Openende Merlot met veel charme, daarachter ondersteunende, goed gestructureerde Cabernet met kruidige tabaktoets, honingachtige afdronk. Een sensationele 19/20-puntenwijn. 00 (19/20): pruimig zoet bouquet met vulling, wijds, zachte Malaga-toon, wijst op warmte. In de mond weer fluwelen volheid, veel charme, rijpe tannines, vlees, chocoladefinale. Een mondvol Pauillac! 05: De magnum werd twee uur gedecanteerd. Dat was echt erg leuk. Daarvóór dronken we de Latour 1982. Twee mega-ervaringen uit Pauillac. Wie zich in zulke grote wijnmomenten niet bewust wordt van een zeer goed leven, hoort niet tot de genieterscategorie. (19/20). 07: Ik nam een magnum uit mijn kelder mee voor de Waldgargtenstamm. Echt Pauillac. En grote Pauillac. Ik zou hem graag eens direct vergelijken met de Mouton uit magnum. Het zou me niets kunnen schelen—als ze allebei winnen. 08: Nadat op het château een magnum verschrikkelijk tapte en de tweede ook nog een beetje, opende ik thuis een magnum voor onze vrienden Romy en Kaspar Bättig. Dat is grootsheid en plezier in één. Je moet jezelf echt dwingen niet te grote slokken in één keer te nemen. 09: Magnum: diep, donker granaat, weinig rijpings tonen voor een 25 jaar oude wijn. Grote, fijne, zoete Cabernet Sauvignon, fijne ledertonen, sporen van zwarte bes, tabak. Krenten, honing, een droge zoetheid. In de mond een orgie van een rijpe, grote Pauillac, vol, zoet en met een bedwelmende finale. Niet helemaal zo groot als Mouton of Latour, maar wel veel, veel goedkoper. (19/20). 10: Soms help ik bij dergelijke proeverijen spontaan met inschenken en dan grijp ik tijdens mijn ‘onbaatzuchtige’ hulpactie naar dit soort flessen. Dan krijgen alle anderen iets minder dan anders en ik iets meer. Krachtig bouquet dat nog steeds bramen en cassis toont, wijds, van adembenemende schoonheid, en dat begint al in het neusbeeld. In de mond een schitterende, geniale Pauillac-charmeur die spontaan tot een tweede slok uitnodigt—als je er eentje hebt, zoals ik in dit geval. (19/20). 12: Donker wijnrood, veel minder rijpings tonen dan bij de andere magnums van dezelfde serie. De intense neus toont nog veel fruitresten, zwarte bes, bramen, drop, oogt gebundeld met een bedwelmende weelderigheid. In de mond romig, zacht aantrekkelijk en toch zijn er nog ondersteunende, zeer fijne tannines voor verdere jaren, in de finale gebundeld en zeer, zeer lang. Een droom-GPL, dat tot de allerbeste Pauillac behoort, ook al is dat geen eenvoudige opgave gezien de topelite! Het was de allerlaatste rode wijn van de lange avond en ik was eigenlijk doodop. Na het genieten van deze geweldige wijn was ik weer helemaal terug! (19/20). 17: Donker wijnrood, in het midden nog steeds verzadigd, aan de buitenkant rijpend. Warm, rozijnachtig bouquet, krenten, teer, diepgravend, absoluut geniaal en in tweede aanzet zelfs nog minuscule restjes cassis tonend. In de mond rijp, rond, vol, met veel charme onderweg, gebundelde finale. Een grote Bordeaux en precies overeenkomstig het oerbeeld van het in het algemeen fenomenale oogstjaar 1982. (19/20). P.S. De wijnhandelaar ‘Caviste Authenique’ Parijs zou nog een imperial (6 liter) aanbieden voor zo’n 4000 frank…

Zijdeachtige, dichte, weelderige en complexe neus met tonen van pruim, gedroogd fruit, cassis, ceder, nougat en lichte tabak. Een dichte, evenwichtige, gelaagde smaak met een superbe aromatiek, een dichte, fluwelige structuur, fijne tannines en een zeer lange, geconcentreerde afdronk. 19/20 drinken - 2030

Ontwikkelde, middelmatige kleurintensiteit. Fijne neus met animale, fruitige en vanilletonen. Samengesmolten en aromatische smaak, soepel, met goede body zonder krachtig te zijn. Aangename finale met fijne korrel en normale lengte. Naar mijn mening is deze wijn in terugval. Hij was flamboyant op 20-jarige leeftijd. Over zijn hoogtepunt heen, maar blijft zo.