Château Grand-Puy-Lacoste 1983

Volledig op dronk toont deze wijn met een middel- tot donker robijnrode kleur een aantrekkelijk kruidig aroma van zwarte bes, waarbij de altijd aanwezige, typisch 1983-achtige groene toets zich duidelijker laat gelden naarmate de wijn zich heeft ontwikkeld. Zacht, rond, met een goede maar niet uitzonderlijke concentratie: dit alcoholische, laagzure voorbeeld van Grand-Puy-Lacoste heeft voldoende tannine om nog 6-8 jaar mee te gaan. Laatst geproefd: 5/93.

Extractrijk en wat onbeholpen, met tonen van rozijn, pruim en teer, vol van body en met een flinke dosis tannines. Alcoholische afdronk. Misschien over een paar jaar beter. --The Bordeaux 50.

Grand Puy Lacoste is een Château dat voortdurend boven verwachting presteert als een ‘quintessential Pauillac’. Dat gezegd hebbende is de 1983 nu volledig op dronk en laat hij de klassieke kenmerken niet langer zien, maar zit hij boordevol aroma’s van zwarte thee en leer. De tannines zijn volledig versmolten en de wijn is fris maar volledig rijp. De afdronk mist lengte en ik heb het gevoel dat hij tien jaar geleden op zijn piek was.

De Grand Puy Lacoste 1983 vertoont inmiddels wat baksteenachtige evolutie aan de rand. In de neus zacht en afgerond, met bosgrond, morieljes, warm grind en een vleugje munt. Volledig op dronk. In de mond middelzwaar, met korrelige tannines; wat hol in het midden van het gehemelte met droge tannines en misschien een licht metallisch accent. Een tertiaire GPL die zijn frisheid heeft behouden, maar ik zou dit eerder vroeger dan later drinken. Geproefd op het château.

Volledig op dronk en niet meer in verbetering, maar nog altijd een solide Pauillac: de 1983 Château Grand-Puy-Lacoste heeft een robijn-/pruimkleur met een duidelijke ambertoon aan de rand, en een houtachtig, rijp bouquet van donker fruit, gerookte tabak, oud leer en cederhout met een potloodachtig accent. Medium-bodied, redelijk goed in balans en prettig om te drinken; hij houdt nog stand en biedt een bevredigende, zij het weinig inspirerende, drinkervaring. Nu opdrinken.

Vrij donker wijnrood, met een baksteenrode rand. In de neus eerst sterk door terroir gedreven: hoorn des overvloeds, natte boomschors; daarna wordt het steeds compacter en ook wat fruitiger. In de mond majestueus: een Cabernet die met lucht de droogte van het jaar 1983 verliest, vervolgens wat cassis toont en eindigt met pure chocolade.

Hij begint met de typische GPL-ziekte, noteerde ik in 1991; namelijk met een muffe toon die hardnekkig wel 30 minuten blijft hangen. Vlezig in de neus, bouillonpasta. In de mond een bijtende prikkel op het puntje van de tong, leerachtig, droog. Het best een uur van tevoren decanteren. De laatste tijd waren sommige flessen sterk uitdrogend. 03: Vrij donker wijnrood met een baksteenrode rand. De neus start sterk terroirgedreven; herfsttrompetten, natte boomschors, daarna steeds dichter en ook iets fruitiger. In de mond toont zich een verheven Cabernet, die met wat lucht zijn zekere droogte van ’83 van zich af kan schudden en dan eindigt met wat cassis en vooral pure chocolade. (17/20). 09: Bij een diner op Grand-Puy-Lacoste. Eerder lichte kleur, baksteenrode rand. Peperig bouquet, rozijnige fruittonen maar met eerder een ‘droge zoetheid’. In de mond een uitgesproken, tot pittig extract, breed maar vlak, overeind gehouden door zuren, tannines en nu ook fijne metallische tonen. Heeft zijn beste tijd gehad. 17: Lichter wordende, bruinig kleur. De neus toont een beeld van oxidatie; Málaga, lavas, oud leer. Ik heb hem wat denigrerend weggezet, omdat hij simpelweg overrijp overkwam. In de mond toonde hij nog een minimale neiging tot genieten, met Málaga-contouren en aroma’s van een oude militaire ransel. Bij rundertong met Madère-saus zou hij zeer waarschijnlijk toch nog behoorlijk drinkbaar zijn. Mits je daarbij de helft van de fles voor de saus gebruikt. Op basis van eerdere ervaringen met deze wijn is ‘dit ding’ helaas voorbij.

Klassiek bouquet, gekenmerkt door toetsen van ceder en rode bessen. Interessant om vast te stellen dat de neus frisheid toont, maar ook gekonfijte nuances. In de mond een verleidelijk, gul karakter, waarbij de wijn perfect in balans is dankzij een mooie symbiose tussen tannines en zuren. Fruitige finale.

Donkerrode kleur. Gemiddelde intensiteit. Gerijpt. Vlezig, rijp in de neus. Aardbeienjam. In de mond fruit, body en toetsen van afgevallen bladeren. Finale met eenvoudige, rustieke tannines.