René Gabriel
Meer dan twintig keer gedronken. Hij had een ongelooflijk lange fruitfase, sloot zich slechts kort en toonde in 1991 al het begin van zijn drinkrijpheid (19/20): open neus met verse truffel (zeer intens), roodbessige, fruitige confituur zonder zoet over te komen. In de mond geconcentreerd zonder overladen te zijn, perfecte elegantie, zeer veelbelovend, aan het begin van een lange en uitermate verheugende ontwikkeling. In 1997 bij een proeverij blind in één keer herkend. Hij toont momenteel een kruidige toon die je ook bij de ’86 Margaux kunt vaststellen. In de mond slanke elegantie met goed ondersteunende zuren. Hij staat pas aan het begin van een zeer lange drinkfase. Zeker op koers naar 19/20 punten! 00: In topvorm en op de een of andere manier nog maar aan het begin van een zeer lange drinkrijpheid. We dronken hem naast een magnum Pétrus 1979, die geen schijn van kans had tegen wat waarschijnlijk de beste wijn van dit jaargang was. De kleur toont weinig rijping. Het fruit is nog zeer primair; vooral vossenbessen en een heerlijk Margaux-parfum bedwelmen de zintuigen in de neus. In de mond slank, zijdeachtig, elegant en weer die verbluffende zoetheid. Grote wijn, meer waard dan hij op veilingen opbrengt. 02: Een schitterend mooie Impériale-fles bij de halfjaarlijkse rariteitenproeverij in Haus Paradies in Ftan. De neus is nu al bijna explosief met zijn combinatie van kruiden- en fruittonen. In de mond pure extracts-zoetheid, sappig en veel materie. Weinig geschreven, veel gedronken! 07: Bij het Wine & Dine van Credit Suisse. Nog zeer donker van kleur, vol in het midden, aan de rand de eerste rijping tonend. Het bouquet eerst droog, daarna zoeter wordend, rokerige tonen, truffel, pruimen en veel tabak die zich vermengen met een keukenkruidtoon zoals tijm; na een kwartier toont hij meer frisheid in de vorm van gedroogde vossenbessen en munttonen. In de mond stevig, goede bite, vlezig met nog ondersteunende tannines, krachtige finale. Een grote Médoc-klassieker die tot de besten van zijn jaargang behoort! 08: Blind als Margaux herkend maar als ’82 vermoed. Fijne turfnoten, vossenbessen, rode bessen. In de mond wat rustiek maar gecompenseerd door kracht. (19/20). 12: Ik had hem al vanaf het begin klaarstaan, maar ik wist niet zeker hoe dorstig mijn gasten zouden zijn. Dus eigenlijk een neergezette reservefles, die toen dringend nodig bleek om niet met lange gezichten naast lege glazen te hoeven zitten. En precies dit deed het genot van deze Margaux wat tekort, want ongekarafeerd smaakte hij niet zo goed als in mijn beste herinneringen. De grootste ervaring met deze wijn is precies 10 jaar geleden. Toen opende ik een Impériale in Haus Paradies in Ftan. Zo snel heb ik nog nooit de inhoud van een groot formaat fles zien verdwijnen. Terug naar deze normale fles: helder, vrij donker robijn, slechts een heel fijn zweempje rijping. Het bouquet begon droog, wat hooi, gedroogde tijm, rozijnentonen van overrijpe druiven, daarna fruitiger; vooral vossenbessen merk je duidelijk in de steeds zoeter wordende neus. In de mond fijn spel van spieren, goed ondersteunende zuren, verdere tanninereserves. Neemt toe met lucht, dus absoluut twee uur decanteren. (19/20). 13: Donker, dicht wijnrood, nog zeer jeugdig ogend. Veel rijpe rode pruimen, lichte tabak, een vleugje karamel en, voor deze leeftijd, nog ongelooflijk veel vanilline, in aanzet licht lactisch. In de mond Bourgondisch, sappig en zeer romig, met een hint van rode paprika binnenin. Voelt onlogisch modern en jong. De genotgarantie reikt nog 20 jaar verder. 14: Begint rijp en rokerig, droog. In de mond de eerste vijftien minuten tamelijk rustiek. Indrukwekkend is zijn concentratie. Na een half uur wordt hij ronder. Hij is zeker nu op zijn genietpunt. (19/20). 16: Een fles met middelhoge schouder. Licht oxidatief. Bosachtige tonen, maar ook met een droge zoetheid. Compact in de mond, discrete capsule-achtige tonen. Zeker geen optimale fles. Maar hij paste toch. Er waren cervelat en kaas bij. (19/20). 17: Intens Bordeauxrood met weinig rijping. Ongelooflijk kruidig vanaf het begin, suède-tonen en rozijnaccenten. In de tweede benadering gedroogde keukenkruiden, zwarte peperkorrels, koude haard, alles zeer intens. In de mond geconcentreerd, wat broos in zijn licht korrelige textuur, vlezig en misschien wat rustiek. Het belangrijkste is dat deze 1979 tot de besten van zijn jaargang behoort en vandaag nog zeer aanwezig is. (19/20). 20: Middeldonker granaat met laatste paarse reflecties. Zeer intens, dicht bouquet. Een geconcentreerde lading kruiden, gedroogd fruit, edel leer en kruidig terroirparfum. In de tweede neus zindert een dromerige nuance van prachtig zoete Madeira mee, zonder het bouquet richting oxidatief te trekken. Al in de neus straalt hij grote klasse uit. In de mond vol, geconcentreerd, meer gestructureerd dan vlezig. Opnieuw vind je veel aroma’s van gedroogde bessen, meestal in het roodfruitige spectrum. Deze prachtige Margaux hoort bij de allerbeste wijnen van het oogstjaar 1979. En daar zijn er helaas niet veel meer van. Afgezien van een paar verouderde veilingresultaten vind je in Zwitserland praktisch geen aanbiedingen meer. Jammer – want deze grote Margaux houdt het nog een paar jaar vol! (19/20).