René Gabriel
Productie: 235.000 flessen. Wat mij zo bevalt aan de Margaux 1996 is zijn zuiverheid, de aroma’s van kleine bessen en dat zachte bloemige trekje dat hem kruidigheid geeft. De wijn is zó goed in balans dat je hem wellicht zou kunnen onderschatten. De ’94 had altijd wat stevige tannines. De ’95 is rond en vol; de ’96 zou je zeker als een Margaux-klassieker kunnen omschrijven. Een groot Cabernet-jaar. Assemblage van de jaargang 1996: 85% Cabernet Sauvignon, 10% Merlot, 5% Petit Verdot. Vatmonster (19/20): klassiek Margaux-bouquet, een spel van rode en blauwe bessen, edele houtsoorten, zeer gelaagd, rijp, gedistingeerd. In de mond vol finesse, subliem in balans, bijna dansend, met zijdezacht extract, uitgebalanceerde adstringentie, zeer lang met een aromatische, bijna geparfumeerde fruitafdronk. Een langlevende, grote Premier Grand Cru met een vrouwelijk karakter. Opnieuw geproefd tijdens de primeurproeverijen van ’97: kruidig-zoet bouquet van edelhout, waarbij—zonder hem te willen degraderen—een zekere Sangiovese-affiniteit naar voren komt, zeer complex. In de mond vlezig, zwarte peper, veel cassis en bramen; de structuur oogt momenteel door de reductie zeer gecomprimeerd, maar straalt een geweldig potentieel uit. 00: Uiterst dicht paars, vol in het midden, violette reflecties aan de rand. Wijd uitwaaierend, geparfumeerd moerbeienbouquet, daarachter karamel, rijpe pruimen, toets van gedroogd fruit en palissanderaroma’s; ondanks zijn geslotenheid nu al verrassend toegankelijk in de neus. In de mond enorm sappig, met een mondvullende adstringentie, rijpe en toch aanwezige tannines die zó doordrenkt zijn met aroma’s dat zij de wijn een krachtige en extreem lange afdronk geven. Duidelijk de meest uitmuntende, verreweg superieure wijn van de appellation Margaux (19/20)! 02: De diepste kleur ten opzichte van zijn rivalen; dicht, vol paars met zwartachtige reflecties. Rokerig, diep terroirbouquet, donkere bospjes, pure chocolade, palissandertoets, van begin tot eind nobel met een verheven, geparfumeerde wijngeur. Mond met veel materie en concentratie, omvattende adstringentie, duidelijke, rijpe Cabernet-kruiderij en zwartpeperige Petit Verdot; de spieren zijn met vlees omspannen, het vlees weer met vet. Een grote, hoogstaande klassieker met een potentieel dat veelbelovender is dan bij de eeuwig gekoesterde ’90. In zijn beste drinkfase zit de maximale score er misschien wel in (19/20). Een magnum bij Nina en Edi in Remscheid, kort voor Kerst 2005: donkerpaars met eerste rijpheid aan de rand. Neus van rood fruit, bessen, fijne toasttonen, vruchten thee, krenten, met peperige contouren. Fijne, elegante mond; de zuren lijken hier nog wat dominant boven het middel-slanke extract, nog jong en onvoltooid, maar zou in het geheel iets meer zoetheid in het lichaam moeten tonen. Heeft nog zeker 4 jaar nodig tot drinkrijpheid en zal pas dan echt tonen waar de reis heen gaat. (19/20). 06: Zeer donker, diep wijnrood met granaatreflecties, aan de rand nog steeds paarse sporen. Groot, ontroerend Cabernet-terroirbouquet met tonen van cassis en pruim, met een verleidelijke, passende zoetheid die breed meevereist. Krachtige mond, nog steeds jong; de tannines vragen duidelijk om verdere flesrijping, nog wat groen-kruidige Cabernet in het hart maar passend bij de wijn; geen bijzonder fijnzinnige wijn, maar wel een met een aanvaardbare aromatische arrogantie. Twee uur karafferen. 07: Jörg Studach nam hem mee en ik dronk het grootste deel. Nog zeer jong, maar dankzij de vrij fijne “Château Margaux-tannines” en vooral door zijn moerbeienzoetheid en rijpe roodkersentonen in het extract nu al geniaal. 08: Middel-donker paars. Kruidig, jong bouquet, zeer strak en toch diep, duidelijke, directe Cabernet Sauvignon-expressie, truffelnoten, teak- en ceder-touch en vooral koffie. In de mond veel materie, uitgebalanceerde maar nog veeleisende adstringentie, toont misschien op dit moment bijna meer grootsheid dan de fijnere ’95. Deze wijn herbergt een enorm potentieel en heeft nog minstens 5 jaar nodig tot zijn eerste grote drinkrijpheid. Dankzij zijn briljante innerlijke zoetheid is er nu al een zeker genot. (19/20). 11: Helder, donker robijn-paars. De neus is bijna teder, weichseltonen, rijpe kersen, lichte café au lait, delicaat en op de een of andere manier zacht, toont een bijna geparfumeerde verfijning met wasnoten en moerbeien in tweede instantie. In de mond zoals het moet; zijdezacht, fijn en zoet. Dit is een dansende Margaux in de stijl van 1985, 1999 en 2001. Eindeloos veel facetten, allemaal in het frisse roodfruitbereik, met extreme lengte. Hij zou ook in een Bourgogneglas excelleren — misschien zelfs beter. Al met al ongelooflijk fris en jong door zijn nog samengeperste primaire fruit. 11: In Engelberg had hij er aanvankelijk gewoon geen zin in om nu al gedronken te worden. De Cabernet was behoorlijk vlezig, wild en nog uitbrekend, als een jonge dekhengst. Toen kwamen rook en fijne rumtopf-aroma’s van het warmzoete fruit op de achtergrond; hij won daarna voortdurend aan aromatiek en opende steeds meer een dramatische reeks moerbeien. Moet men hier al beginnen? Ik zou geneigd zijn te wachten. Want hier tekent zich over 10 jaar een mogelijke wijn van de eeuw af. (19/20). 16: Verzadigd, donkerpaars. Het bouquet is kruidig en peperig en toont met zijn cedertoets een zekere Saint-Julien-affiniteit; nog te jong in aanleg, maar toch wat toegankelijker dan de 1995, die ernaast in het glas stond. Met zuurstof komen er steeds meer fruittonen naar voren. In de mond veel materie, met een geweldige, veelbelovende adstringentie. De tannines hebben veel finesse en het potentieel — bij zeer goede balans — is voor decennia gegarandeerd. (19/20). 16: In een blinde proeverij in Faugères beviel hij vooral door zijn kruidige tonen. (19/20). 17: Verzadigd paars. Het bouquet is zeer intens en ruikt naar een verscheidenheid aan donkere edele houtsoorten, prachtige mokka, veel ceder en lichte tabak. Toont zich vrij communicatief en peperig. In de mond nog streng, vol en veeleisend; de adstringentie manifesteert zich niet alleen achter in de keel, maar ook op de tong. Een veeleisende, strenge wijn met een immens potentieel. Nog ver verwijderd van zijn eerste drinkrijpheid. Zelfs langer karafferen helpt niet. (19/20). 22: Magnum. Oplichtend wijnrood met voor zijn leeftijd typische eerste rijptinten. Nu al behoorlijk toegankelijk bouquet; hertenleer, wild, lichte tabak, sporen van rozijnen en edele houtsoorten. Zeer gelaagd, bijna geparfumeerd en duidelijk zijn herkomst tonend. In de mond prachtig in balans, de resterende fruitcomponent met rode en blauwe bessen. Wanneer je hem slurpt, toont hij het prachtige Margaux-parfum. Lange, vorstelijke afdronk. Deze fantastische Château Margaux lijkt — ook in magnum — nu precies op zijn hoogtepunt te zijn. (19/20).