René Gabriel
99: Vatmonster (18/20): 15% van de oogst werd gedeclasseerd als derde wijn. 75% Cabernet Sauvignon, 17% Merlot, 5% Petit Verdot, 3% Cabernet Franc: middel robijn-paars. Zoete, slanke moerbeienneus, delicate tabaktoets, edel hout, warme fruitbasis. In de mond veel materie, wilde frambozen, royaal extract; pas in de afdronk komt een stevig raamwerk met intense wrangheid naar voren. De overvloedige tannines versmelten harmonieus met de structuur en geven zo een bedrieglijke lichtheid. In feite is deze Margaux een zeer langlevende wijn die, naarmate de fruitfase afloopt, nog geruime tijd behoorlijk gesloten zal blijven. En als hij al deze positieve eigenschappen tijdens de opvoeding op vat en later in de flesontwikkeling weet te benutten, kan hij uitgroeien tot een wijn van 19/20 punten. In deze fase toont Latour echter meer grandeur – bij gelijke score. 00: Helder, diep granaat-robijn. Delicaat bessenboeket, bijna geparfumeerd, gedragen door zoete eik, wijds, veel wilde framboos. Voor een vatmonster verrassend doordrinkbaar, zacht en zijdeachtig van textuur, een lange, Bourgondische premier cru vol finesse. 01: In juli op het domein geproefd uit een reeds gebottelde fles: zelden heb ik een jonge Margaux zo grofkorrelig gezien (bijna ruwe tannines). Is dit een teken van een zeer lang leven, of heeft men op het einde wat te veel perswijn toegevoegd om meer structuur te geven? In contrast met het eerder lichte lichaam oogt hij nu wat onevenwichtig. Als ik moest kiezen, geef ik nu en voor de komende tien jaar de voorkeur aan de bedwelmende Rauzan-Ségla. Hoe dan ook, deze 98 Margaux zal langer nodig hebben om zijn eerste drinkvenster te bereiken, totdat hij deze tannines heeft verteerd (18/20). 01: Blind geproefd met Lenz Moser in een grotere proeverij tegen Mondavi Reserve van hetzelfde jaar: Margaux had geen moeite, maar Mondavi’s Cabernet Sauvignon Reserve evenmin. Met andere woorden: beide wijnen waren geweldig! 02: In dezelfde reeks zaten ook Mouton en Lafite van hetzelfde jaargang. Margaux was duidelijk de beste wijn: delicate vijgtoetsen, koffie en peperkoek. In de mond substantieel, misschien niet helemaal zo verfijnd, maar dat wijst ook op een misschien onderschat potentieel; opnieuw koffie en warme bessenaroma’s in een voor een Margaux verrassend krachtige finale. Heeft nog veel tijd nodig! Kan zelfs naar 19/20 punten groeien. 03: Sterk geroosterd bouquet, vlierbes-, seringen- en palissander-tonen. Zijdezachte, zeer fijne mond, een dans tussen rode en blauwe bessen, veel cassis in de zacht rokerige dropfinale; pas in de nasmaak manifesteert zich de fijnzanderige tanninetoets, die een behoorlijk groot potentieel bevestigt. Geen echt grote Margaux, maar wel een grote Bordeaux! 04: Donker, zeer dicht granaat met blauwachtige reflecties. Krachtig bouquet dat naar bosbessen geurt, vermengd met cassis en bramen, zeer diep. In de mond momenteel een ware fruitbom, die dankzij rijp extract een vleug amarena en koffie toont, mahonie-toets, vol spieren en vlees, aanhoudend. Het ontbreekt hem slechts aan een nuance om een echt heel grote Margaux te zijn. Ook al scoort hij elders duidelijk beter, de tijd werkt zeker in zijn voordeel. (18/20). De kleur is zeer donker, nog jong, en toont een verzadigd, dicht paars met violette schittering. Kruidig, diep bouquet, rijpe zwarte pruimen, cassis en damassine, drop, truffelsporen, grote diepte. In de mond nog massief, veeleisende wrangheid door een mix van kracht en vlees, zwarte bessen. Een wijn die in het begin misschien wat onderschat werd en zich ontwikkelt richting een echt heel grote Margaux. In vergelijking met andere grote Margaux is de marktwaarde hier nog relatief gunstig. Dus misschien een goede koop bij de volgende veiling! 08: Blind geproefd in München: 1998 Château Margaux, Margaux: middel-donker granaat-robijn, oogt wat mat. Open, prachtig fruitig-kruidig bouquet, bramen, ceder, een vleug mocha, met veel typisch Bordeaux-terroirlagen. Fluwelige mond, fijne en toch zeer vlezig tannine, die een geweldige aromatiek door de hele mond-keelholte verspreidt, vlak voor een eerste mogelijke rijpheid; wie nog 5 jaar wacht, beleeft zeker het beste moment. Grote, verheven wijn met veel finesse. (19/20). 11: Tamelijk vol purper, verhelderende rand. Fijn wasachtig bouquet, sporen framboos, rode bes, geparfumeerd en nog wat terughoudend. Zeer fijne materie in de mond, nog extreem veel primair fruit, prachtig geconcentreerd extract, zeker nu al eerste genot biedend maar nog opmerkelijk weinig ontwikkeld. Type: 1985+! 15: Twee keer in een week geproefd. Het fruit is nu langzaam weg. Het terroir is echter nog niet begonnen. De tannines lijken wat korrelig. Ik zou nog wachten. Voor alle zekerheid. (19/20). 16: Donker granaat met eerste, zuivere rijptonen aan de uiterste rand. Wasachtig gelzenboombouquet, nog delicate roosteraroma’s van de barriques, dan een bloemige glans, bloementonen, krieken en donkere rozenblaadjes. De neus is geruststellend klassiek. Sappige mond met harmonieuze, vrij fijne tannines. Als je bedenkt wat (te) jonge Château Margaux vandaag kosten, dan is deze variant, nu in zijn eerste rijpheid, geen ‘onverstandige’ maar een aantrekkelijke aankoop. (19/20). 17: Donker, diep granaat met nog paarse reflecties in het midden. Het bouquet is absoluut fascinerend, richting blauwe bessen en cassis, zacht begeleid door subtiel peperige kruiding, precies passend bij de basisconfiguratie. Hij glijdt fluweelzacht over de tong en overtuigt met een prachtige balans. De finale: precies, lang, fijn en verheven. Ik hou van zulke 1998’ers. Deze zijn vergelijkbaar en zelfs beter dan de beste 1985’ers. Je wordt nooit moe van genieten. (19/20). 20: Zeer donker granaat-paars, geen rijptonen. De neus begint ‘koel’. Dat wil zeggen, je merkt de net niet volledig rijpe Cabernet in discreet bladige vorm; hij oogt eerst floraal, vóór hij bosvrucht kan tonen. Al met al geeft hij zich nog vrij gereserveerd. In de mond vol, vlezig en nog samentrekkend. Hij ontwikkelt zich relatief langzaam en lang decanteren zou geen slecht idee zijn. Over ongeveer tien jaar wordt dit een echte klassieker, ergens tussen de vroegere en de huidige vinificatiestijl. (19/20). 21: Middel purper met scharlaken reflecties. Vanaf het begin een vrij krachtig bouquet: granaatappelpitten, frambozen, wilde kersen, licht hout en hertenleer. In de neus kruidig en peperig. In de mond toont hij een levendige zuurgraad die zich verbindt met fijne spieren. Dat maakt hem subtiel ascetisch, de textuur licht ruwend, de wrangheid verrassend aanwezig. Op de een of andere manier oogt hij nog wat onvoltooid en zoekt of meer harmonie of verdere flesrijping. In elk geval blijven er na het doorslikken kernachtige stoffen in de mond achter. Zo bezien is het potentieel groter dan het huidige plezier. Hoewel gelijk beoordeeld, geef ik momenteel de voorkeur aan Palmer. Drie uur decanteren. (19/20).