René Gabriel
01: Vatmonster (19/20): 80% Cabernet Sauvignon, 10% Merlot, 7% Petit Verdot, 3% Cabernet Franc. Donker, volpurper met paarse reflecties. Rijp, complex moerbeienboeket, zeer gesloten en lastig te benaderen, maar bij een tweede benadering toont het gebundelde, dichte aroma’s, edel hout, Dominicaanse tabak, teeraccenten, walnoottonen; boven alles troont echter dat zeer rijpe fruit van kleine rode en zwarte bessen. Zijdezachte, verheven mond met uiterst fijne tannines die zich in deze dichtheid optellen tot een het hele gehemelte omvattende wrangheid. Op het eerste gezicht lijkt deze Margaux simpelweg verfijnd en geniaal. Kom je dichterbij en subtieler bij deze Premier en slurp je bedachtzaam om het parfum aan deze essensachtige wijn te onttrekken, dan verbergt zich daaronder een Margaux-klasse die waarschijnlijk pas echt tot uiting komt wanneer de wijn over tien, misschien pas over vijftien jaar zijn eerste echte drinkrijpheid bereikt. Alles is zo perfect dat je geen waarzegger hoeft te zijn om te weten dat hier een mogelijke wijn van de eeuw sluimert. Het ontbreekt hem nu nog aan een snufje expressie en aromatiek om dat nu al te bewijzen (19/20). In maart 2001 was nog niet besloten of men al in augustus, direct na de Pavillon, zou bottelen of mogelijk – gezien het potentieel van de wijn – tot november zou wachten: het bouquet is geweldig, toont een bedwelmende zoetheid met gedroogde bananen, moerbeien en Amarena-kersen, fijn geparfumeerd met koffie, nobel en extreem gelaagd. In de mond blijft de wijn ondanks zijn vulling delicaat en bijna speels, heerlijke bessenzachtheid in het zacht moutige extract, perfect in balans, begeleid door edel hout, karamel en bepaalde sandelhouttonen; merkwaardigerwijs vertoont de finale een zekere Barbera-affiniteit door de prachtige Amarena-toetsen, wat niet negatief moet worden gezien, maar eerder als een bijkomende poging tot aromabeschrijving; de typisch licht dominante zuurgraad boven het extract toont de typiciteit van het millésime 2000 en geeft hem een sensationele lengte. Een grote, indrukwekkende Margaux (uiteindelijk 24 maanden op vat gebleven). 03: Absoluut verleidelijk bouquet, gelaagd, warm, complex met daarover een gebonden, zelfs subtiel boterige wasnoot; eronder cassis, bramen, pruimen, munttoetsen, gekonfijte sinaasappelschil of ander gekonfijt fruit en karamel. In de mond sappig, fijn, delicaat en nu al een enorm doordrinkbare wijndroom; vrouwelijk teder, romig en subliem in balans, perfect geïntegreerd eikenhout dat hem frisheid en dynamiek verleent. Een legendarische, grote wijn die proevers bij bosjes weet te betoveren en zijn immense potentieel zonder enige arrogantie draagt (19/20). 04: De eerste wijn op de grote blindproeverij in het Ritz-Carlton in Berlijn. Ik kwam er steeds op terug, maar de andere wijnen waren deze, die vrij verfijnd en bijna wat oppervlakkig overkwam, torenhoog de baas: donker robijn-granaat. Slank bouquet, vleugje vossenbes, delicate roostertonen, zeer gelaagd, maar toch wat schuchter. Delicate, dansende mond, ook hier weer rode bessen. Somehow ontbreekt het ondanks de aangegeven klasse aan drive en uitstraling. Kan het zijn dat de zeer lange houtopvoeding de aromatiek toch een beetje heeft om zeep geholpen? Het vatmonster overtuigt me meer dan de daaropvolgende proeverijen en dus haal ik hem in de huidige waardering één punt naar beneden (18/20). In een blinde proeverij opnieuw met 18/20 beoordeeld. Ofwel is hij zeer gesloten, wat zijn basisaromatiek herdimensioneert, ofwel kon hij de beloften van de eerste vatindrukken niet in de fles brengen. Aangezien het verouderingspotentieel nog steeds enorm is, zal hij zich vermoedelijk over 5, zo niet 10 jaar weer omhoog bewegen. Wie hem nu al opent, drinkt wel duur maar niet sensationeel. Potentieelscore: 19/20. 15: Donker paars, weinig ontwikkeld. Geniaal, zeer gelaagd bouquet, veel zoete tonen, rozijnen, licht leer; het fruit ebt langzaam weg en het grootse terroir neemt over. In de mond romig, sappig en zeer dicht, ook hier weer een bedwelmende maar delicate zoetheid, gefocuste finale. Dit wordt een fijne, elegante Château Margaux. Wat heet ‘wordt’? Hij is nu al ontroerend en biedt een onmiskenbaar eerste, zeer groot genot (19/20). 16: Zeer donker granaat-paars, in het midden nog bijna zwarte reflecties. Al het allereerste neuscontact werkt dramatisch diep, rokerige nuances die zijn diepte aangeven, truffelsporen, en zo met een extreem fundament voor de dag komend. Ondanks de reductie op de neus kan men een solide prognose stellen voor een zeer lang leven. In de mond massief, markant, vlezig en toch met afgeronde tannines die zich positief ontwikkelen; in de finale vervolgens bijna alleen nog zwart fruit, donker mout, koffie. Een Margaux-mammoet. Het zou kunnen dat hier in de verdere ontwikkeling 20 punten lonken (19/20). 16: Prachtig robijn-paars, verlichtende rand, nog steeds heel helder van kleur. Het bouquet toont nog veel primaire vrucht, frambozen, vossenbessen, moerbeien, dit alles begeleid door een zeer delicate zoetheid en een licht peperige toon. In de mond stoffig, behoorlijk forse concentratie, de tannines zijn droomachtig gevormd en laten zo de grote Margaux-elegantie schitteren. Hij is nog zó fruitig dat ik aanneem dat hij zich opnieuw zal sluiten en dat zijn echte drinkvenster pas over zo’n 10 jaar te verwachten is (19/20). 17: Intens met heel veel lagen. En al behoorlijk toegankelijk. Gedronken op Melchsee-Frutt bij Ruedi Bewert. (19/20). 17: Uiterst donkere kleur, nog steeds violet met haast zwarte reflecties in het midden. Etherisch, naar het hoofd stijgend bouquet, dus krachtig in de aanzet en met een breed gespreid aromabeeld. Het fruit loopt van rood tot zwart bessenfruit. Hij toont overweldigende olfactorische power. In de mond een bundel concentratie, in het extract een bessenessence tonend, met in de afdronk donkere edele houtsoorten, melk koffie en veel, haast verpletterende power in de finale. Grote 2000 met solide toekomstbasis (19/20).