René Gabriel
02: Vatmonster (18/20): Slechts 38% van de oogst werd geselecteerd voor de Grand Vin. 82% Cabernet Sauvignon, 7% Merlot, 7% Petit Verdot, 4% Cabernet Franc: donker robijn‑paars, vol in het midden. Een dicht bouquet, doortrokken met rozentonen en rode vlier; de Cabernet toont veel tabaksaroma’s en het kleine aandeel Cabernet Franc geeft een florale kruidigheid; zwarte peperkorrels van de Petit Verdot. Alles bij elkaar zeer aromatisch, maar net als bij de Pavillon mist deze Margaux wat warmte en rijpe bessennoot in de neus. Fijn geweven body, met materie, maar qua postuur eerder middelzwaar; inkerige sporen en een nobele bitterheid in het extract; pruimenschillen, laurier en tabak in de lange afdronk. De opvoeding in barrique moet nu helpen om deze wijn meer vulling en zoetheid te geven. De ervaring leert dat dit terroir de klasse heeft om goede kwaliteit te leveren en een potentieel zal onthullen dat niet meteen duidelijk is. De proeverij verborg echter niet dat dit een eerder teleurstellende Margaux is. Misschien zijn we hier de laatste tijd iets te veel verwend. Hoe dan ook, mijn vatenscore ligt dicht bij de volgende lagere drempel. Als hij tegen de botteling geen positiever indruk achterlaat, zal deze dure Premier Cru uitkomen op niet bepaald opwindende 17/20 punten. Vlak voor het bottelen: verrassend lichte kleur. Delicaat, nootachtig bouquet, Parisette‑toastnoten, karamel, gedroogd fruit—eerder teder en terughoudend, maar mooi geparfumeerd in de neus. Sappig palet dat zeer slank aandoet, zijdezachte, ultrafijne tannines, rode kersen, frambozen, delicaat en dansend, met opnieuw een prachtige zoettoon in de afdronk. Zal zeker vrij vroeg plezier geven, omdat de tannines al behoorlijk zacht zijn en de wijn nu al een duidelijke primaire fruituitstraling heeft. Toch lijkt hij, ondanks al deze vrolijke woorden, wat licht. Kan hij weer naar 18/20 klimmen? Huidige waardering: 17/20. Blindproeverij in Berlijn: opklarend robijn‑granaat. Fijn, elegant Bordeaux‑bouquet, delicate Cabernet‑zoetheid met een licht roodbessige indruk, subtiele noot‑ en sandelhouttonen, rode cassis. In de mond zijdezachte textuur, zeer mooie balans, een dromerige, delicate zoetheid in de finale met een zekere Tempranillo‑praliné‑affiniteit. Een delicate, elegante wijn met veel finesse die spoedig zijn eerste fruitrijpheid zal tonen. (18/20). 09: opklarend robijn‑paars. Zoet, fijngeroosterd bouquet, een vleugje rijpe banaan en bosaardbeien; middel‑slank maar behoorlijk intens in de geur en dankzij zijn was‑boter‑toon vrij vol. Fijne, elegante smaak; de tannines zijn zijdezacht en dragen een delicate, verfijnde zoetheid in zich. In stijl een rijpere variant van de Margaux 1985. (19/20). 15: We openden vier magnums voor bijna 50 mensen. Het was een feest! Zo delicaat, fijn en zoet met zijdezachte tannines. 16: Naast Giscours en Palmer oogt hij nog erg gesloten. Hij zit eerder in de roodbessige Richebourg‑sfeer! (19/20). 16: Duidelijk opklarend, lichtgevend robijn‑granaat. Toont meteen een direct, geniaal fruitbouquet—rode kersen, wilde frambozen, veenbessen—dit alles verpakt in een lichte, fijngeroosterde toets van edelhout. Echt een nasale, haast geparfumeerde delicatesse. In de mond fijn van stof, verleidelijk, met een sublieme, bijna dansende balans. Dit is een Premier voor liefhebbers van finesse. Alles klopt. Alleen—voor een legendarische Margaux—heeft hij wat weinig power. Voor mij is dat helemaal prima. Je kunt je bij het genieten bijna ontspannen en je enthousiast verheugen op de tweede slok, als die er is. (19/20). 17: Fijn opklarend granaat. Open bouquet; vergeleken met oudere Margaux die we hebben geproefd, was deze ongelooflijk toegankelijk. Fijne cederhouttonen en Dominicaanse tabak, een vleugje rozijnen en licht mout. In de mond middelzwaar, fijn dragende zuren, de tannines zijn afgerond en nog licht bros; hier heeft hij meer kracht dan in de neus. Met karafferen is hij niet ver van zijn eerste drinkrijpheid. Deze fles—vergeleken met andere grote jaargangen. (18/20). 22: Magnum. Nog steeds verzadigd, weinig ontwikkeld purper. De vrij intense neus levert een heerlijke cocktail van diverse rode bessen, daarbij ingetogen zoet, met een peperige, rechtlijnige aanzet. Hij wint constant met lucht. In de mond fijn vlezig met nog wat meelachtige tannines op de tong. Ook aan de precieze tannines is duidelijk te zien dat hij nog duidelijke reserves heeft. Toch toont hij zich al behoorlijk communicatief en geeft hij een eerste drinkrijpheid door. Die zal waarschijnlijk nog decennialang goed aanhouden. (19/20).