Château Palmer 2000

Een van de meest sensuele wijnen om nu te drinken en de komende 10 à 15 jaar is ongetwijfeld de 2000 Palmer. Een assemblage van 53% Cabernet Sauvignon en de rest Merlot: de wijn heeft een bijna exotische florale neus, zachte, golvende tannines en een enorme weelderigheid en vlezige rijkdom. In de mond is hij vol en zijdezacht, met zijdezachte tannines en tal van florale toetsen verweven met blauwe en zwarte vruchten, aangevuld met hints van rook en wierook in een complexe aromatiek. Deze wijn drinkt momenteel prachtig en zou dat nog tot wel twee decennia moeten blijven doen.

Nog steeds strak, met een kern van jeugdige fruittonen van zwarte bes, braam en pruim, terwijl hints van gedroogde anijs, tabak en licht geschroeide els in de afdronk beginnen door te komen. Ook snijdt er een echt levendige ijzertoon door de afdronk. Nu nog even laten liggen. -- Blindproeverij, Bordeaux 2000-retrospectief (december 2015). Op zijn best van 2018 tot 2028.

In dit stadium is de wijn nog erg gesloten, zeer compact en geeft hij weinig prijs. Toch is nu al te onderscheiden dat dit een prachtige wijn gaat worden. Er zijn smaken van zoete rozijnen en het fruit heeft een rijkdom in New World-stijl, maar de structuur van droge tannines blijft altijd aanwezig. Het lijkt erop dat hij een goed, lang leven voor zich heeft.

Nu 20 jaar oud en werkelijk schitterend, na een soms frustrerend trage start van zijn leven. De tannines zijn rijp, maar rijk en nog altijd breedgeschouderd, en waarschijnlijk komt hij nog steeds het best tot zijn recht bij een goed bord eten, dat de watertandende zuren mooi naar voren haalt. Dicht, krachtig, complex, met een mentholtoets in de afdronk, en nog geen enkel teken dat hij al ergens naartoe gaat. In deze jaargang geen Petit Verdot in de blend, omdat de toenmalige directeur Bouteiller vond dat het niet bijdroeg aan de algehele balans die al was bereikt door de toch al rijke en geconcentreerde Merlot en Cabernet Sauvignon. Oogst van 21 september tot 7 oktober.

Een typische Palmer die finesse met kracht combineert. Ik hou van het karakter van braam, pruim, chocolade en cederhout. Hij is erg lang en prachtig. De fluweelzachte, gestructureerde tannines zijn indrukwekkend.

Moeizame start van het wijnjaar – tot half juli. De zomer begon half juli, maar daarna was het prachtig tot aan de oogst. 53% Cabernet Sauvignon, 47% Merlot. Diep donker robijnrood. Wat cederachtige tonen bovenop het pure, fijne cassisfruit, maar ook een hint van zeer zoete kroospruim. Cederachtige puurheid, en toch volledig rijp. Dik, rijk en weelderig met fijne, chocoladezachte tannines. Rijk en stevig, maar prachtig in balans. Harmonie en proportie. Lederachtig in geur en textuur, maar helemaal niet stroef; het voegt enkel een hartige, licht korrelige rand toe. Eindigt vervolgens fris, met een fijne, aantrekkelijke droogte – als een soepele, droge handdruk. Een hint van ondergroei in de lange afdronk. (JH)

Deze fles was veel beter dan die welke een paar maanden geleden werd geproefd. Met de textuur van pure zijde was de wijn, zodra hij het glas verliet, precies waar hij moest zijn, met een parfum dat leek te zijn gecreëerd in een tabakswinkel met bloemen op elke toonbank. Vol en krachtig, elegant, fris en verfijnd: de zijdeachtige tannines en de lagen zoet, rijp, zacht rood fruit op het gehemelte maakten het helemaal af. U kunt hier met gemak nog twee decennia van genieten.

De kleur is diep kersenrood met purperen schakeringen en een violette glans. In de neus een diep bouquet van edele houttonen, cassis, bramen, truffel en tabak; nog gesloten, maar met een compacte aanleg. In de mond typisch Margaux: rond, weelderig, fluweelzacht, met een spel van rode, blauwe en zwarte bessen, opnieuw veel moerbei. Zeer dicht, met tannines die nu al volle, vlezige rondingen tonen; het fruit is rijp maar niet overrijp, met een klassieke bouw en een schitterend karakter, aangevuld met tonen van pure chocolade. Bramen keren terug in een lange, aanhoudende finale. Een topwijn, met zekere parallellen met het jaar 1985, misschien zelfs nog net iets perfecter.

Zonder Petit Verdot! Wie Palmer 1997, 1998 en 1999 kocht, zal bij de levering ook een heel klein beetje Petit Verdot in de assemblage hebben meegekregen. Niet zo bij jaargang 2000. Die had eenvoudigweg niet de klasse en finesse om ergens in een assemblage te worden opgenomen. Zelfs niet in Alter Ego. Toch is dat geen minpunt voor de Grand Vin: de Cabernet had zó kleine bessen en zó dikke schillen dat hij dit moeiteloos zal compenseren. 01: Vatstaal (19/20): donker kersenrood-paars met een violet schijnsel. Diep bouquet van edelhout, cassis, bramen, truffel, tabak; nog gesloten, maar met compacte aanleg. In de mond een volle hap Margaux: rond, weelderig, fluwelig, met spel van rode, blauwe en zwarte bessen; opnieuw veel moerbei, zeer dicht. De tannines tonen al rijke rondingen; het fruit is net rijp maar niet overrijp en geeft deze Palmer een klassieke gestalte en grootse karakteristiek; tonen van pure chocolade en opnieuw bramen in de lang naklinkende finale. Een topwijn met parallellen met jaargang 1985, misschien zelfs in een nog perfectere vorm. Ook toen was er al een nek-aan-nekrace tussen Palmer en Château Margaux. Bij jaargang 1985 is het tegenwoordig Palmer die net voor de finishlijn lijkt te zitten. 03: Op de grote Palmer-proeverij in Brandenberg in Zug: delicaat, gelaagd, geconcentreerd en geparfumeerd; kersen en cassis. In de mond fijne stof en nog een intense, maar ook hier fijn geledingde tanninepresentie. (19/20). 16: Dicht paars, oplichtende rand. Pruimig-zoet, warm bouquet met toetsen van gedroogd fruit, nootachtige contouren en een hint van donkere pralines. Hij oogt verrassend toegankelijk. Fluwelige aanzet, afgeronde tannines. Alleen een nog niet volledig geïntegreerde zurenstructuur beïnvloedt de perfecte harmonie. Hij presenteert zich bijna rijp en behoorlijk charmant. Over twee, drie jaar heeft hij zijn drinkrijpheid bereikt. (19/20). 19: De kleur zit in het middengebied en toont granaat en robijn, met eerste rijpingsnoten aan de rand. Gezien de grote verwachtingen van de jaargang oogt hij wat te licht. Uiteindelijk drink je niet de kleur, maar de wijn. Al bij het decanteren verspreidde zich wijd en zijd een zoete, verleidelijk geur. Je vindt houtkruiden, gedroogd fruit, vers gelooid leer en Dominicaanse tabak. In de neus is hij open en compleet. In de mond wekt hij de indruk van warme, rijpe aroma’s. De tannines lijken nog steeds—zoals vroeger—wat bloemig, en zo eindigt deze Palmer, die achterblijft bij de verwachtingen, wat ruw. De Petit Verdot werd volledig gedeclasseerd. Daardoor komt hij qua smaak—voor een Palmer—wat atypisch over. Mijn scores lagen altijd ergens tussen 18 en 19 punten. Momenteel mis ik wat harmonie, waardoor hij zich nu met een iets lagere waardering moet tevredenstellen. P.S. Toen ik het depot weggiette, rook het naar koude rook. Hij ontwikkelt zich sneller dan andere, kwalitatief vergelijkbare Palmer-jaargangen, omdat er geen Petit Verdot in de blend zit. En juist die druif geeft ruggengraat en remt de ontwikkeling van de wijn op een positieve manier door de oxidatie te vertragen. Daarom is deze 2000 nu onmiskenbaar rijp. Ook goed! (18/20). 21: Middeldonker granaat, eerste rijpingstonen aan de minimaal oplichtende rand. Het mooiste bouquet van alle geproefde Margaux-wijnen! Eerst gelaagd, geparfumeerd, rood fruit. Daarna duwen vlierbessentonen door, zachte truffelnuances, koude koffie en edele houttonen. In de mond met delicaat extract, zijdezachte tannines, fijn verdeeld en ook prachtig uitgespreid. Prachtige lengte! Waarlijk Bourgondisch. En als hier al met Bourgogne wordt vergeleken, dan is het een mogelijke Musigny. Wat bij een gerijpte Palmer in vroegere jaargangen niet zelden het geval was. Hij heeft zich de laatste jaren zeer positief ontwikkeld. Superbottle! (19/20). 21: Nog donker, verzadigd paars, weinig rijpingstonen. Notig-cederig bouquet, Dominicaanse sigaren; meer kruidigheid dan fruit. Fijne textuur in de mond, grijs pepermeel op de tong; ook hier weer een positief geaccentueerde eerste terroirkruidigheid. Enerzijds lijkt hij nog behoorlijk jong, anderzijds heeft hij zich de laatste jaren goed ontwikkeld en bevalt hij me steeds beter. Aanvankelijk stond ik namelijk eerder kritisch tegenover deze wijn. Rijping op fles geneest blijkbaar niet alleen wonden, ze kan ook kleine wonderen verrichten. (18/20).

Kruidig, krachtig en fluwelig bouquet: Malaga, kruiden, lavas, met een subtiele toets eucalyptus. Dichte, aromatische, zoete aanzet met een romige, brede structuur, fijne tannines, zoete aromatiek en een verfijnde afdronk. 18/20 opdrinken tot de laatste druppel.

Haal diep adem om te genieten van de aroma’s van viooltjes en houtrook die uit dit glas opstijgen. Op 21-jarige leeftijd is de rand verzacht tot een roestig roze, terwijl de kern nog steeds dieprood robijn is. Het fruit is wat meer tertiair dan ik had verwacht: bramenachtige framboos, met tonen van meidoorn, tabak, witte peper, truffel en kampvuur. Maar naarmate hij openkomt, wordt het gehemelte breder en neemt hij toe in concentratie en grip. Geen twijfel: deze ooit koppige jaargang staat nu open voor de liefhebber, en in het geheel is hij zacht en uitnodigend, maar met nog decennia voor zich. Oogst van 21 september tot 7 oktober. 60% nieuw eikenhout.

Zuivere, verfijnde neus. Een zeer stijlvolle, frisse wijn, met balans en een soepele, zachte afdronk in de mond. We houden van zijn zijdeachtige textuur en de prachtige korrel van zijn tannines. Grote, frisse lengte.

Logo op de kurk: omgekeerde T (Trescases) Donkere kleur, middelmatige intensiteit en al ontwikkeld. Neus matig aromatisch, fruitig. Een vleugje karamel. In de mond een koele smaak die de dag ervoor onbekend was, met een ranke body maar met een gebrek aan vettigheid.