Château Ducru-Beaucaillou 1995

Deze wijn heeft premier cru-kwaliteit, niet alleen vanuit intellectueel oogpunt, maar ook in zijn hedonistische eigenschappen. Meer opengeweven en toegankelijker dan de uitzonderlijke 1996 vertoont Ducru’s 1995 een verzadigde robijn-/paarse kleur, gevolgd door een verpletterende neus van blauwe bes en zwarte framboos/cassis, verweven met mineralen, bloemen en subtiel getoast nieuw eikenhout. Net als zijn jongere broertje heeft de wijn een zoete, rijke mid-palate (afkomstig van extract en rijpheid, niet van suiker), smaaklagen, goede aflijning en grip, maar over het algemeen onopvallende tannines en zuren. Het is een klassiek, meeslepend voorbeeld van Ducru-Beaucaillou dat men niet mag missen. Verwachte rijpheid: 2003-2025. Het zou duidelijk moeten zijn voor lezers van mijn voorlopige rapporten over zowel de jaargangen 1995 als 1996 dat de familie van Jean-Eugene Borie enkele van de grootste wijnen ooit heeft gemaakt op hun respectieve châteaux — Ducru-Beaucaillou, Grand-Puy-Lacoste en Haut-Batailley — in zowel 1995 als 1996. Dat is opnieuw bevestigd in de gebottelde 1995’s en in de evolutie van de krachtige 1996’s.

Subtiel maar aromatisch karakter van Indiase specerijen, bessen en gedroogde kersen. Vol van smaak, met super goed geïntegreerde tannines en een lange, streelende afdronk. Prachtige textuur. Klassiek en gestructureerd. Lang. Dit was wijn van het jaar in 1998; dik verdiend. — ’95/’96 Bordeaux-retrospectief. Het best na 2009. 18.000 kisten gemaakt.

Dit doet niet onder voor de sensationele Ducru 1996. Meer rechtlijnig en minder uitgewerkt, is deze 1995 even gul en helemaal typisch St-Julien. In deze fase draait het om sigarendoos en ceder, met een naadloze tanninestructuur; dit is nu puur genot. Prachtige balans en een fenomenale lengte die hem nog decennia zal dragen.

Een van de betere wijnen uit een jaargang die moeilijk is geworden door de sterke, ruwe aard van de tannines; hier vind je een wijn met een klassiek karakter. Stevig, licht rustiek en met een vleugje groen in neus en mond – dit is waar klassiek Bordeaux van de oude stempel om draait. De wijn is vol van body en rijk aan fruit, maar de rustieke tannines doorkruisen wat anders een mooi feest had kunnen zijn.

95: Vatmonster (19/20): fijn geroosterd, rijp fruitboeket, pruimen, truffel, extreem verfijnd. In de mond perfect in balans, bijna romige textuur, toont nu al zijn bijna-volmaaktheid, ongelooflijk lang. Sinds de grandioze ’89 de absoluut beste Ducru-Beaucaillou. Op Premier Grand Cru-niveau! Een must-buy in het oogstjaar 1995. Daarna opnieuw geproefd tijdens een Bordeaux-reis in juli: een droomwijn met een unieke perfectie. Zo geconcentreerd is een Ducru nog nooit geweest. Ik vermoed dat dit misschien wel de beste Ducru-Beaucaillou van deze eeuw is. 98: Gedronken op het Château: donker wijnrood, vol in het midden. Overweldigend ceder‑ en edelhoutboeket, weids met veel heerlijke, warme terroirtonen. In de mond perfect in balans, stevige body, veel ruggengraat en een geconcentreerd Ducru-aroma zoals ik het nog nooit in deze perfectie heb ervaren. Een grote, legendarische Bordeaux die nog veel geduld vergt (19/20)! 02: De wijn is nergens en toch overal! Een zondig jonge magnum op een wijnavond in Restaurant Brandenberg in Zug: delicaat boeket van rode kers en lichte koffie, witte peper en aroma’s die doen denken aan een heel grote Sangiovese. In de mond nog meelachtig, met beet en een gespierde, omvattende wrangheid. Pas bij het doorslikken komt de ontluikende grootsheid naar voren. Wachten en hopen dat je nog relatief jong bent als je deze regels leest. (19/20). 06: Zeer donkere kleur, purper met violet‑zwarte reflecties. Prachtig, diep boeket, cassis, bramen, krenten, truffel en donkere chocoladetonen, werkt zeer nobel in de neus. Romige, elegante smaak, veel souplesse, vol aanvoelend en voorzien van een gracieuze vulling, warme, verheven finale. Hoewel er nog veel reserves zijn, is deze wijn momenteel een geweldig genot. 08: Heeft zich weer gesloten. Je voelt echter het enorme potentieel in deze hele grote Ducru. Dus liever wachten of lang decanteren. 10: Nog steeds enorm donker en praktisch zonder rijpingsreflecties. Diepgravend boeket, misschien in het eerste uur wat onduidelijk en dus met decanteerplicht. In de mond dichte en vrij ronde tannines, veel Ducru-finesse maar nog net niet helemaal op punt. In de afdronk een subtiele Amarone-zoetheid. Twee uur decanteren. (19/20). 12: Een magnum bij Lucien. Ik herkende hem als Ducru, maar gokte op 1998. Waarschijnlijk omdat ik niet wist dat het om een magnum ging. Prachtig sappig en fijn. De kruidigheid doet nu eerder denken aan een Cabernet Franc dan aan een Cabernet Sauvignon, maar dat kan een tussenfase zijn. (19/20). 13: Precies zo moet Ducru zijn! Niet voor rumoerige zalen, maar voor stille kamers. Vanaf nu wordt dit minstens 20 jaar een subliem genot. 14: Op skivakantie in Mürren. Prachtig gerijpt en met fijne terroirtonen. Alles in een filigraan, zeer elegant register. (19/20). 14: Lichter van kleur, maar nog geen rijpings tonen. Delicaat, eerder ingetogen boeket, rode pruimen, Dominicaanse tabak, cederhout, gedragen door een geparfumeerde zoetheid. In de mond de fijnste tannines, evenwichtig en dus een koninklijke balans tonend; de op de achtergrond werkende resttannines wijzen op extra potentieel zonder het huidige drinkplezier te schaden. Dus een model “én‑én”! Hij won continu aan lucht. Wie Ducru beter kent, weet dat dit een garantie voor decennia is. (19/20). 17: Middeldonker, half gerijpt rood. Zijdezacht, gelaagd boeket, nat teak, fijne peperige contouren, delicate cederkruiden, bouwt langzaam, gestaag op. In de mond toont hij de ongelooflijke finesse van een delicaat ogende Saint‑Julien. Rijp, maar belooft nog decennialang verder genot. (19/20). 17: Een Impériale tijdens een grote‑flessenavond in de Vila Vita in Portugal. In de neus ceder en zomertruffel. In de mond fluweel en zijde. Het terroir straalt fijn zoet en bijna geparfumeerd in het nadroesjem. Ik dronk er zoveel mogelijk van. En dat was niet weinig. (19/20). 18: Op dit moment is dit geen gemakkelijke wijn. Hij begint met een paar fruitige seconden en slaat dan om naar een vegetale Cabernet‑fase. Misschien wat braadjus en veel aardse tonen. Er zit dus onderaan meer dan bovenaan. Ik begeleidde hem twee uur lang. Dat was eenvoudig. Ik was alleen thuis. Als je hem slurpt, komt alles. Als je hem drinkt, komt maar een deel. Lang decanteren. Dat zal waarschijnlijk de oplossing zijn. (19/20). 21: Diep granaat, van binnen nog steeds violette reflecties tonend. Het boeket begint reductief; kamfer, laurierblad, Tasmaanse peper, toont een indrukwekkende diepte en heeft moeite zijn vermoedelijk nog verborgen aroma’s in de neus te onthullen. Hij is zó terughoudend dat zelfs langer decanteren op dit moment niet veel zou opleveren. In de mond oogt hij gecomprimeerd, met hobbelige stroming en nog sterk wrang. Het potentieel is immens, vandaar dat het actuele plezier dat niet is. (19/20)

Dichte, elegante, frisse neus, zwarte cassis, pinda’s, ceder, donkere tabak. Jonge, dicht verweven, elegante en gelaagde smaak met klassieke structuur, donkere vrucht, fijne tannines, lange, krachtige afdronk. 19/20 drinken - 2036

De 1995 Ducru-Beaucaillou is samengesteld uit 65% Cabernet Sauvignon, 25% Merlot, 5% Cabernet Franc en 5% Petit Verdot. Middelbaksteen van kleur, komt hij het glas uit met uitgesproken rijpe tonen van pruimen, gestoofde frambozen en gedroogde kersen, met daaronder hints van tabaksblad, ijzererts, sandelhout en kruidnagelolie. Het medium-bodied gehemelte is zacht en verfrissend, met expressie van exotische specerijen en aardse nuances, en eindigt met een minerale fluistering.

Logo op de kurk: omgekeerde T (Trescases) Slechte fles Niet gekarafeerd. Donkere, licht ontwikkelde kleur. Intense neus met rijp fruit. Teerachtige tonen. Vanaf de eerste slok zet de tannine dit wijnprofiel neer en laat niet meer los. Eerder droge afdronk. Verschillen van fles tot fles.

Stralende schittering in het glas, met een granaatrode kern en aan de rand uitlopend naar baksteenrood. Een delicate neus met gedroogd fruit, leer en een vleugje kreupelhout. Opent zich duidelijk met wat lucht en toont dan ook tonen van cederhout, potpourri en een hint van marsepein. In de mond komen gedroogde sinaasappelschil, lichte tabaksbladeren en een zweem van gedroogd fruit naar voren. Fluweelzacht, maar met een stevige textuur en grip. Vult het gehemelte en blijft lang aanhouden.