Paul Jaboulet-Aîné : La Maison Bleue 2017

Jaboulets Hermitage La Maison Bleue 2017 is ronduit verleidelijk: vol, weelderig en gul, zonder overrijpheid of gebrek aan structuur. Drop, cassis en Aziatische five-spice-poeder springen uit het glas in een complexe werveling van geuren en smaken. Afkomstig uit het oostelijke deel van de appellatie biedt hij directe voldoening en bewonderenswaardige kwaliteit voor een fractie van de prijs van La Chapelle.

Dit is buitengewoon heerlijk en heeft een zeer weelderige, zoet-fruitige kern, met een breed, rijk en opvallend fluwelig mondgevoel. De tannines zijn hier zeer fijn; slank en assertief, ze lijken op vroege drinkbaarheid te wijzen. Het is ook prachtig in balans. Toch verdient dit het om nog even weggelegd te worden, want er komt nog veel meer aan. Probeer vanaf 2024.

Voorheen La Petite Chapelle (sinds de oogst van 2015 hernoemd). Zuivere zwarte vrucht, bedwelmende munttonen, licht harige tannines en een vleugje bitterheid in de afdronk. Vrij licht voor Hermitage. (RH)

Magenta dat het glas kleurt. Een complex, ruim bouquet doet denken aan rijpe donkere bessen, potpourri en wierook. Exotische kruiden- en mineraaltonen nemen toe met lucht. In de mond zoet, gefocust en doordringend, met smaken van gekruide boysenberry, kersenconfiture en viooltjespastille, ondersteund door een kern van sappige zuurgraad. Combineert concentratie en energie naadloos en eindigt met een sterke, zacht tanninerijke persistentie.

Medium body, fris, zacht en fruitig, met rijpe, elegante tannines, frisheid en zoete, rijpe, donkere pruimen in de afdronk. Drinken van 2023 tot 2035.

Er zijn 2.000 kisten van de 2017 Hermitage La Maison Bleue, volledig afkomstig van de kalkrijkere en leem-zandige bodems aan de oostzijde van de appellatie. Gerijpt in 15% nieuw hout en demi-muids, heeft hij een jeugdig, fruitgedreven, zelfs sensueel profiel met geweldige tonen van zwarte frambozen, gesmolten drop, truffels, viooltjes en bloedig vlees. Hij is jong en ongeëvolueerd, met een prachtige fruitdiepte, en hij is onmiskenbaar beter dan veel jaargangen van La Chapelle uit de jaren 1990 en 2000.