Château Troplong Mondot 1989

Verleidelijk. Prachtig geparfumeerd, met volop framboos en florale aroma’s. Vol van smaak, met fluweelzachte tannines en een heerlijke afdronk van braam en pure chocolade. -- Bordeaux horizontale proeverij 1989.

De Troplong-Mondot 1989 heeft een aards bouquet van aardbeipastille en leer, met een toets kruidnagel; aantrekkelijk, al oogt hij net wat vermoeid. In de mond is hij medium-bodied, met wat korrelige tannines en tonen van rood fruit, zwarte thee, leer en tabak, licht kruidig en zacht, maar naar de afdronk toe ontbreekt het aan echte body en grip. Binnenkort drinken. Ter plaatse op het domein geproefd uit een magnum uit de kelder.

Waarschijnlijk bijna volledig op dronk, met een duidelijk lichtere kleur, zat de wijn boordevol kruidige zwarte kersen, natte aarde, rook, jam, zoethout en mokka. Zacht, zijdeachtig en rond van textuur, met een zoete afdronk van morelkers, pruim en specerijen, met een chocoladetoets. Voor wie van feiten houdt: het alcoholpercentage kwam uit op 13,5%.

Middelmatige, rijpende wijnrode kleur. Open, moutig bouquet met bakchocolade, Chinese paddenstoelen, selderijpoeder, chemische tonen, bakeliet. In de mond wel een imposant lichaam, maar weinig harmonie; rumtopf-fruit in het extract, overwegend vrij scherp en agressief, arrogante tannines. Een wijn die van andere wijncritici aanzienlijk hogere scores krijgt, maar ook na inmiddels tien verschillende proeven blijven wij pessimistisch.

In theorie waren de uitgangsvoorwaarden voor deze wijn sensationeel. Met slechts 45 hl/ha opbrengst was hij bij de vatproef bedwelmend, met rook, rum en gedroogde bananen. In zijn jeugd had ik hem wel een te dominante houttoets aangewreven, maar ik was ervan overtuigd dat dit, gezien het veelbelovende bewaarpotentieel, zou worden goedgemaakt. Vanaf 1995 ging de wijn steeds verder achteruit, werd hij almaar droger en verloor hij bijna maandelijks aan aroma’s. In 1996 stuurde ik, met het verzoek om commentaar, een fles terug naar het Château. Hij zou iets rijper zijn dan de flessen in de kelders van het kasteel, maar verder helemaal correct, antwoordde de eigenares Christine Valette. Diezelfde week proefde ik opnieuw een Troplong ’89 uit een totaal andere kelder: het bouquet vertoont gebrande sporen en een zweem van vluchtig zuur. In de mond is de wijn ruw en onevenwichtig. Je kunt je afvragen of hij door zo’n massieve reductiefase gaat. Ik geloof echter steeds meer dat er na de fruitfase een zeer grote teleurstelling zal komen. Met elke slok begin ik de hoop meer en meer op te geven! De Amerikaan Robi geeft hem 96/100 punten. Nou, proost dan! 99: nadat hij sinds de hoopgevende vatproef steeds verder verslechterde, dringt zich nu een zekere parallel op met de politieke gebeurtenissen van toen in Duitsland: de val van de Berlijnse Muur. Ondanks een diepe, veelbelovende kleur valt de wijn steeds meer uiteen in losse onderdelen: gebrand bouquet, licht vluchtige tonen; compact, maar droog. In de mond onevenwichtig; wel krachtig en met concentratie strooiend, maar nog steeds zonder harmonie, wat er ook nooit zal komen. Op naar de veiling en op zoek naar degenen die het nog niet weten (14/20). 03: middelmatig, rijpend wijnrood. Open, moutig bouquet: pure bakchocolade, Chinese paddenstoelen, selderijpoeder, chemische tonen, bakeliet. In de mond wel een imponerend lichaam, maar zonder harmonie; rumvruchten in het extract, maar overwegend eerder scherp en agressief, arrogante tannines. Ik ben me ervan bewust dat deze wijn elders herhaaldelijk aanzienlijk betere scores krijgt, maar na een tiental verschillende proeverijen denk ik dat mijn pessimisme dichter bij de waarheid ligt. 15/20 opdrinken

Opnieuw het bewijs van het ongelooflijk krachtige terroir van dit domein: 37 jaar oud en nog altijd met brede schouders, met tonen van pruimedant, vijg, (damson)pruim, cacao en rokerige aarde. In 1989 had de familie Valette de leiding, met Christine Valette, die zich in 1981 op slechts 22-jarige leeftijd bij het familiedomein aansloot toen haar vader het wilde verkopen. Geserveerd uit magnum.

Bij deze jaargang van Troplong Mondot zijn er verschillen van fles tot fles. Op het château heb ik in 2005 een ’89 geproefd met een te oxidatieve neus, die volledig op zijn retour leek. Daarentegen was een andere fles opmerkelijk: hij rook naar fruit en koffie en bood een krachtige smaak met fruit en zoethout, ondersteund door volle, lange tannines. Ik gaf hem 17,5. Tijdens een diner tijdens Vinexpo 2007 bleken echter ook meerdere flessen van de ’89 uit het château geoxideerd.