Château Troplong Mondot 1999

Elegante vanilletonen, zwarte kers en rokerige accenten komen naar voren uit deze 1999 met textuur en een medium body. Hij heeft een dichte robijn-/paarse kleur en een enorme, geconcentreerde persoonlijkheid, gedragen door finesse. Geen krachtpatser, maar een prachtig symmetrische, pure, rijpe en goed uitgebalanceerde Troplong Mondot die baat heeft bij twee jaar kelderrijping en vervolgens gracieus zal verouderen gedurende 14 à 15 jaar.

Erg mooi. Heldere aroma’s van bessen en mineraliteit in deze jonge, verfijnde wijn met een medium body. Medium tot vol van body, met fijne tannines en een middellange, kruidige afdronk. Het best na 2004. 6.665 kisten geproduceerd.

Licht, rijpend karmozijnrood. Rijpe neus zonder veel diepgang. Een beetje kruidigheid, veel stoffigheid. Opnieuw duidelijke zuren en nog wat tannines. Toch heeft dit potentieel om zich verder te ontwikkelen. (JR)

De Troplong Mondot 1999 heeft een frisse neus van zwarte bes, lavendel, jeneverbes en lichte florale toetsen. In de mond is hij medium-bodied, met korrelige tannines en een goede body, maar niet veel complexiteit. Qua fraîcheur is hij gematigd en hij lijkt zijn volledige rijpheid te hebben bereikt. De vrij rustieke, ‘forse’ afdronk geeft grip, zij het met net te weinig vlees. Goed. Geproefd op het domein uit een ex-châteaufles.

Een complexe neus met levendige, heldere en frisse aroma’s van rood en donkerrood fruit, zoethout, bloemen, truffel, rook en koffieboon. De wijn zit tussen medium en vol van body, met een zachte textuur, venkel, pruimen en frisheid in de afdronk. Waarschijnlijk volledig op dronk. Als ik flessen had, zou ik ze de komende jaren drinken, want vanaf hier zal de wijn waarschijnlijk gaan terugvallen.

Een rode wijn met een behoorlijk ontwikkelde kleur. In het midden is hij nog vrij diep robijnrood, maar aan de rand is hij eerder tawny. Hij begint wat te verbleken, wat op een zekere leeftijd wijst. De neus is echt verfijnd en geeft duidelijk rijpheid aan; vooral zou ik hem complex noemen. Er komt van alles samen: vochtig tabak, cederhout, bijna als een sigarendoosje, met wat leer, aardse tonen, rook en truffel. Tegelijk is er ook nog behoorlijk levendig fruit, met veel wilde bessen. In de mond nog steeds een mooie concentratie. Fijn verdeelde tannines. Veel extract, maar met een mooie rijpheid. Opnieuw die wilde bessen, met fijne kruiden; als een kruidendoosje, met tabak en hout. In dit stadium zou ik hem best verfijnd noemen. Waarschijnlijk kan hij nog ergens rond de twaalf tot vijftien jaar mee, in die richting. Complex en gelaagd, met een zeer lange afdronk. De kracht zit erin dat hij begint met behoorlijk wat power en een overvloed aan fruit, maar vervolgens uitmondt in een echt lange, genuanceerde en kruidige finale. Een rijpe, verfijnde wijn om vandaag van te genieten.

Diepe, helder robijn-paarse kleur. Iets houtig en gesloten bouquet, met kersentonen en een zekere zoetheid van amarena-kersen. Fluweelzachte aanzet, met rijpe Merlot, melkchocolade en een zacht jamachtig extract; frambozenpitjes in de licht bittere, geëxtraheerde afdronk.

00: Vatmonster (17/20): een wat houtachtig, gesloten bouquet met een zekere zoetheid van Amarena-kersen. Fluweelzachte aanzet met rijpe Merlot, melkchocolade en een licht jammy extract, plus frambozenpitjes in de licht bittere, geëxtraheerde afdronk. 02: Rijpe, confituurachtige neus; veel rood fruit. In de mond verrassend stevig, meelachtige contouren, oogt te geconcentreerd (17/20). 04: Middelgarnet met robijnrode rand. Zeer uitgesproken Amarena-bouquet, koffie, confituurtonen, alcoholisch, fenolische toetsen, een rozijnachtige glans, maar ook een wat storende luchttoets. Intense, compacte mond, grove textuur, bezaaid met pezig, streng, grofkorrelig tannine; ook perzikpit. In totaal echter eerder hard en wat overgeëxtraheerd. Zal hij nog harmoniseren? Anders is dit simpelweg iets voor liefhebbers van “bolidewijnen”. 17/20 2005 – 2013

Kruidige, zoete, krachtige neus met tonen van Damassine-pruimen, krenten en rook. Stevige, slanke smaak met mooie tannines, zoete aromatiek en een droge afdronk. 17/20 nu drinken.

Krachtig en zelfverzekerd in zijn fruitstructuur, met tonen van pure chocolade, sigarenkistje, potloodgrafiet, witte truffel, ondergroei en houtskool. Duidelijk al goed op dronk, met tannines die het fruit nog vasthouden maar het ook ruimte geven om te ademen. Ik gaf hem enkele weken geleden 94 punten uit magnum en zou sterk aanraden om hem in het grotere formaat te zoeken. 100% nieuw eiken, Michel Rolland als consultant.

Logo op de kurk: SBM Brett in de neus! In de mond weinig opgebouwd, verdwijnt snel en laat in de afdronk alleen hout achter. Een eenvoudige wijn. Over zijn hoogtepunt heen.