Château Cos d'Estournel 2009

Een van de grootste jonge wijnen die ik ooit heb geproefd: de monumentale 2009 Cos d’Estournel heeft zijn potentieel van vóór het bottelen volledig waargemaakt. Een opmerkelijke prestatie van wijnmaakgoeroe Jean-Guillaume Prats en eigenaar Michel Reybier. Deze blend van 65% Cabernet Sauvignon, verder Merlot (33%) en een vleugje Cabernet Franc (2%), werd geoogst met 33 hectoliter per hectare. Hij pronkt met een inkt-/zwart-/paarse kleur en een buitengewoon bouquet van witte bloemen, verweven met bramen- en bosbessenlikeur, wierook, houtskool en grafiet. In de mond treft de wijn met uitzonderlijke zuiverheid, balans en intensiteit, perfect evenwicht en een naadloze integratie van tannine, zuren, hout en alcohol. Een iconische wijn en een opmerkelijke prestatie; het is de grootste Cos d’Estournel die ooit is gemaakt. Nu al voldoende benaderbaar om na enkele uren karafferen te waarderen, maar hij zal zijn hoogtepunt pas over een decennium bereiken en zou moeiteloos een halve eeuw moeten ouderen.

Dit laat zien waarom iedereen dol is op de jaargang. Toont een schitterende weergave van perfect versmolten pruim-, rodebess- en bramenfruit dat prachtig over zeer romige tannines glijdt. Nog bijna volledig op fruit, met spikkels van warme steen en ijzer in de afdronk. Dit kan nog geruime tijd in deze fase blijven, maar het zal moeilijk zijn te weerstaan. Volledig modern en prachtig uitgevoerd. -- Non-blind Cos-d'Estournel verticale (december 2015). Beste drinkperiode van 2020 tot 2040. 20.830 kisten geproduceerd.

Intense aroma’s van gepureerde kroosjespruim doen me denken aan zijn impact en primeur, al was het toen wat overdreven. Het terroir begint nu naar voren te komen, maar het fruit oogt nog wat overrijp en te geconcentreerd, waardoor de sappigheid die de kleigronden van St-Estèphe zouden moeten benadrukken, niet echt naar voren komt. Hij is nog uiterst jong en heeft een lang leven voor zich; dus een wijn om nog wat langer weg te leggen zodat het terroir meer kans krijgt zich te doen gelden ten opzichte van het jaargangskarakter.

Een zeer gedurfde, rijpe en complexe wijn met uitstekende concentratie en een warme, innemende persoonlijkheid (kaneel en piment) waar moeilijk aan te weerstaan is. Met beluchting komt een hint van gedroogd fruit naar voren. Massieve, maar gepolijste afdronk. In het verleden met 100 beoordeeld. We zullen zien. Drinken of bewaren. (Horizontale proeverij, Londen, 2019)

Midden‑robijn. Droog en ingetogen in de mond. Vrij stevige tannines en donker, weinig expressief fruit. Krachtig en somber. Niet streng echter – het heeft zachtheid en toegankelijkheid. (RH)

Nog steeds diep van kleur, geurt de neus naar zwart fruit, specerijen, drop, rook, Aziatische kruiden en zwarte kersen. In de mond is de wijn rijk, diep, lang, voluptueus en uitgesproken. Hij is ook perfect in balans tussen kracht en elegantie. Jeugdig, maar hij blijft zijn babyvet verliezen terwijl hij uitgroeit tot een voortreffelijke proefervaring. Drinken tussen 2023 en 2045.

Diepdonkere robijn-granaatkleur met paarse reflecties, subtiele opheldering aan de rand. Rijk confijt van donkere bessen, een hint van zoete pruimen, verse sinaasappelschil, fijne nougattoets, wat karamel, veelzijdig boeket. Krachtig, uitgesproken fruitig, rijpe kersen, levendige tannines, ook in de afdronk een chocoladetoets, licht vuursteenachtige nasmaak, nu al toegankelijk, minerale finale, zal baat hebben bij verdere flesrijping, groot bewaarpotentieel. Nu al toegankelijk, maar beter om te wachten.

Opnieuw een betoverende wijn van dit domein: de 2009 Château Cos D'Estournel doet me enigszins denken aan de 2005 door zijn ongelooflijk rijke, krachtige en weelderige stijl, gekoppeld aan verbluffende finesse en elegantie. Nog jeugdig maar met een vleugje rijpheid toont hij een diepe robijn‑/pruimkleur, gevolgd door klassieke Saint‑Estèphe‑tonen van zwarte bessen, gedroogde tabak, leem‑humusachtige aarde, Aziatische specerijen en drop. Diep, vol en imposant in de mond, is hij foutloos in balans, met opbouwende tannines die schuilgaan onder zijn overvloed aan fruit, zonder harde kanten en met een groots, groots einde. Dit tour de force is nog 5–7 jaar van zijn optimale rijpheid verwijderd en is een legendarische wijn om de komende 40–50 jaar te volgen.

65% Cabernet Sauvignon, 33% Merlot, 2% Cabernet Franc. 65% van de oogst werd geselecteerd als Grand Vin, met een opbrengst van slechts 33 hl/ha. Extreem donker paars met lila en violet-zwarte reflecties. Compact bouquet, tonen van zwart fruit, zwarte kersen, bramen, donkere edelhoutsoorten, zwarte olijvenpasta, Guinness-maltaroma’s, ingedikte perensap, pumpernickelbrood, drop, vanillezaad, gedroogde Málaga-rozijnen… Op de een of andere manier doet het warme tot hete bouquet denken aan een Amarone. Als je echter uit de rijkdom en zwaarte van de neus afleidt dat de smaak overbeladen zal zijn, zit je er waarschijnlijk naast. De immense concentratie wordt vorstelijk beheerst door de majestueuze Cos 2009, die een koninklijke finesse etaleert tot aan de complexe finale, met zwarte kersencompote, Arabische mokka en een nobele, puur-donkerechocoladebittere mouttoets. Deze Cos is een soort overgedimensioneerde 1982! Of als een blend van een kwart Cos, een kwart Quintarelli Amarone, een kwart Ridge Monte Bello 2003 en een kwart van een jonge grote Vintage Port. Een zeer controversiële, maar onmiskenbaar geniale wijn!

Een wijn die destijds voor de nodige discussie zorgde onder critici en liefhebbers, en vijftien jaar later nog steeds vol en opgepompt overkomt. Zijdezachte textuur, gerookte karamel, intense gekneusde peper, kruidnagel, wierook, olijven­schil, braam en sleedoorn, indrukwekkend maar zelfs nu nog wat overdreven. Het terroirkarakter begint zich net te laten gelden, en dit is één punt hoger dan bij mijn proefmoment op tien jaar. 100% nieuw eikenhout.

Zeer jaartypische bosbessenneus, hoog alcoholgehalte, een zeer “geroosterde” smaak maar evenwichtiger dan die van de grand vin, met beter geïntegreerde tannines. Een groot, origineel product waarvan we de evolutie met grote nieuwsgierigheid zullen volgen.

Cos 2009, geproefd op het moment van bottelen, blijft even spectaculair als atypisch. In de neus zeer rijpe zwarte vruchten; in de mond uitzonderlijk volume en dichtheid, met een immense tanninestructuur. Het meest verrassend is de balans, want de wijn blijft goed doordrinkbaar.

Dichte aanzet, mooie materie, lichte zweving, fijne specerijen, een licht kauwbare dropafdronk. Veel charme.

De 2009 van Cos onderscheidt zich door zijn subtiliteit en zijn vermogen om een warm oogstjaar te verheffen. Zoveel details, finesse en veelzijdigheid met talloze nuances. Hij onthult jodiumtoetsen, ceder, grafiet en zwarte bessen. Het is in de mond dat de wijn zich bijzonder onderscheidt. De aanwezige dichtheid, de zijdezachte tannines met zeer fijne korrel en de zo serene, imposante, elegante kracht maken hem tot een van de grootste successen van het oogstjaar. Hij getuigt van een verbluffende frisheid, een oogverblindende grandeur en een eindeloze lengte.

Logo op de kurk: AL Donkere, intense kleur met lichte evolutie. Intense neus met licht overrijp fruit, doet denken aan Merlot op grindbodems. Zacht in de aanzet, soepel in de ontwikkeling, geurig en aangenaam; ook al is de afdronk een tikje stevig, de wijn blijft hangen op tonen van inkt en zoethout. Goede lengte.

65% Cabernet Sauvignon, 33% Merlot, 2% Cabernet Franc. 65% van de oogst geselecteerd als Grand Vin. Slechts 33 hl/ha. Extreem donker purper met paarse en paars‑zwarte reflecties. Compact bouquet, tonen van zwart fruit, zwarte kersen, bramen, nobel donker hout, zwarte olijvenpasta, Guinness‑malttonen, ingekookt perensap, pumpernickelbrood, drop, vanillemerg; op een of andere manier doet het warme tot hete bouquet denken aan een Amarone, verder onderstreept door gedroogde Malaga‑druiven. Als je je door de volheid en zwaarte van de neus instelt op een overladen wijn in de mond, zit je er eerder naast. Deze kolossale concentratie wordt vorstelijk beheerst door deze Cos, die koninklijke finesse behoudt binnen een uitbundige grootsheid; hij eindigt met zwarte kersencompote, Arabische mocca en een edele, pure‑chocolade‑bittere maltnote. De meest geconcentreerde nectar ooit in het Saint‑Estèphe‑gebied. Al met al meer Cos dan Saint‑Estèphe, en zelfs meer Cos dan Bordeaux. Daarmee is dit een kanshebber om te winnen in een blinde proeverij waar ’s werelds beste rode wijnen worden gepresenteerd. In een blinde proeverij met de beste Bordeaux zal hij het lastiger hebben. Hier hangt het van de journalisten af. Met 14,5% alc. een powerbom die toch op de een of andere manier met finesse kan pronken. Een soort overvoede 1982! Of een soort blend van een kwart Cos, een kwart Quintarelli Amarone, een kwart Ridge Monte Bello 2003 en een kwart van een jonge, grote Vintage Port. Een zeer controversiële wijn! (20/20). 13: Verzadigd, dicht violet‑zwart, intens tot aan de rand. Compacte neus, gedroogde pruimen, cassisbessen, Brazilië‑tabak, veel versgebrande Arabica‑koffie en sporen van een halfdroog aandoende Vintage Port, notendoppen, wijzend op grote diepte. Volle, weemoedige smaak, op de een of andere manier tegelijk zoet en droog, veeleisende, licht korrelige adstringentie, een volledig vleespakket met stevige, strenge, gespierde tannines. De gebruikelijke vroege verleiding van een Cos ontbreekt hier, maar de tannines maken duidelijk dat pas over tien tot twintig jaar een wijn zal ontstaan die voor een derde wereldwijn is, voor een derde klassiek, antiek Saint‑Estèphe en pas in het laatste derde mogelijk aromatisch naar Cos hint. Wie hem te vroeg drinkt, zal zeker teleurgesteld zijn. Hoe dan ook, hij is controversieel. Wordt vervolgd! (20/20). 19: Zwart in het hart, naar buiten toe lichter met een paarse glans en minimale bruinachtige reflecties. Die komen van de verbrande Merlot‑schillen. Al bij de allereerste glimp kan de gedeeltelijke Amarone‑toets niet verzwegen worden. Koude rook vermengt zich met krenten, bakeliet en koude jus. Waar is het fruit? Primaire aroma’s vind je hier niet. Maar wel heel veel en intense tonen van allerlei gedroogd fruit. Soms geurt het zelfs naar een Sauternes zonder botrytis, door de nasale zoetheid en rozijnentonen. In de mond stroef, onvoltooid, met hobbelige tannines. Wie kolossale kracht zoekt, is met deze Cos uitstekend bediend. Wie naar harmonie hunkert, blijft er beter vanaf. Je moet hier 10 jaar wachten om een volgende prognose te kunnen geven. Zoals al tijdens de primeurfase heeft deze controversiële Cos zowel vijanden als vrienden. En dat zal waarschijnlijk zo blijven tot aan een rijpheid die vandaag de dag nog niet te definiëren is. Huidige beoordeling: 19/20. 20: Violet‑zwart, ondoordringbaar. De neus begint reductief, toont mercaptaan en verzet zich lang tegen luchtcontact. Dus gaf ik hem eerst een rondje tijd. Pas na een kwartier kwam hij op gang. De aromenstoet maakte enorme indruk: vlier, rook, stoofpruimen, krenten, zwarte olijven, drop, Tasmanische peper. Alles kan op de een of andere manier muteren naar een niet‑bestaande categorie ‘dubbelzwart’. In de mond is hij de laatste jaren veranderd. Eerder leek het extract verbrand; nu — althans op dit moment — komt hij behoorlijk cool over. Gaat hij een andere kant op dan verwacht? De concentratie is mega en de wijn zit in zo’n evolutiefase dat je hem het beste zo’n vijf jaar met rust laat. (19/20). 20: Diep purper met zwarte reflecties. Buitenwerelds bouquet — van Amarone tot Napa zit alles erin. En Bordeaux? Jawel, maar dan de soort Bordeaux die beter bij het jaar 2009 past dan bij de klassiek. Peperpoeder, rook, krenten en gekonfijte bosbessen, black currant en kruiden in overvloed. Temidden van al die compote‑achtige zoetheid is er ook een gedeeltelijke frisheid die de neus zowel ras als zelfvertrouwen geeft. Eindeloos bedwelmend. Je kunt er bijna niet genoeg aan ruiken. In de mond is hij duidelijker georiënteerd en toont hij waar de reis nu langzaam heen gaat. Geweldige adstringentie, maar niet met moordende tannines. Drop, drop en nog eens drop, dan cassis, bramen en donker mout (Guinness). Dramatische finale. Wanneer komt de rijpheid? Een deel is zichtbaar, maar de feitelijke definitie lijkt richting 2030 te gaan. Of eerder? Of later? Deze buitenaardse Cos is en blijft (nog) een Estournel‑raadsel. (20/20)