Château Cos d'Estournel 1988

De 1988 heeft een intrigerend bouquet van exotische specerijen en zwart fruit. In zijn jeugd was de wijn fel tanninerijk, maar hij is verzacht en heeft meer charme en aantrekkingskracht ontwikkeld. Nog steeds diep robijn/paars van kleur, met weinig ouderdomstekenen, biedt deze medium-body, licht strenge wijn goede cassis, uitstekende zuiverheid en een elegant, klassiek karakter. Verwachte rijpheid: 2000-2012. Laatst geproefd 10/96

Prachtige aroma’s van verse kruiden, zoals dragon en munt, met ondertonen van bessen en kers. Medium tot vol van body, met fijne tannines die gepolijst en zeer verfijnd zijn. Streelzachte afdronk. -- ’88/’98 Bordeaux blind retrospectief (2008). Nu drinken. 30.000 kisten gemaakt.

De Cos d’Estournel 1988 werd geoogst tussen 27 september en 14 oktober en bestaat uit 70% Cabernet Sauvignon en 30% Merlot. Destijds werd hij vergeleken met de jaargangen 1966 en 1986. Ik waardeer het bouquet: gesmolten pure chocolade verweven met donker rood fruit, kruidnagel en tabak. Het aandeel Cabernet was relatief hoger dan in andere jaargangen en heeft deze Cos d’Estournel gracieus laten rijpen. Het gehemelte is middelzwaar met veel teerachtige braam- en bosbessen, doorkruist door een frisse zuurlijn die voor levendigheid zorgt. Hoewel niet zo complex als andere jaargangen, is er een bewonderenswaardige balans en een duidelijk gevoel van old-school classicisme. In de afdronk tonen van truffel en zwarte peper. Hij bevindt zich waarschijnlijk nu, op 30-jarige leeftijd, op zijn hoogtepunt, maar nog een decennium is zeker niet uitgesloten. Dit is de beste fles die ik heb geproefd. Geproefd op het château.

De kleur vertoonde duidelijk baksteentinten. Deze aards geurende wijn had weinig fruit in neus en mond. Hints van onderrijpheid. De afdronk was krijtachtig en niet erg interessant. Dit is al begonnen te vervagen.

Diep donker granaat, scharlaken reflecties. Krachtige, nog compacte neus met mokka, gedroogde pruimen, drop, kruidige tonen, citroentijm; nog jeugdig en wint met lucht. Dichte smaak, toont veel materie in het extract, gedroogde pruimen, vijgenpasta, stevige structuur en nog wat wrang. Een van de beste 1988’ers uit Bordeaux, ongetwijfeld enigszins profiterend van het voordeel van groot formaat flessen.

Al uit het vat was deze wijn een openbaring en behoorde meteen tot de topwijnen. Hier ontpopte ik me haast tot ambassadeur. Met wat geluk vind je hem ook vandaag nog tegen faire prijzen op veilingen. 98: Bij de grote Cos-verticale in Cellier Mövenpick, Zürich was hij de ster van de avond. En slechts één andere wijn kwam in de buurt van deze fenomenale ’88 Cos: Cos 1991! Aantekeningen van die proeverij voor de ’88 (19/20): zoet, licht Malaga-achtig bouquet, veel pruimtoetsen, gedroogde porcini. In de mond weelderig, opnieuw een moutig-pruimige extracttoets, veel gedroogd fruit in de typisch kruidige Cos-finale, nu volledig op zijn hoogtepunt. 00: Hin- und hergerissen ben ik door deze wijn, die steeds meer zijn aromatiek lijkt te verliezen en nu straalt met een finesse die aan Lafite doet denken. Zo delicaat en zo teder dat hij met geen enkele andere St. Estèphe te vergelijken is. Was hij in de fruitfase indrukwekkend en eerder iets voor liefhebbers van kracht en aroma, nu is hij een vioolklank voor die wijnliefhebbers die ook het woord “finesse” in hun vocabulaire hebben. In Arosa in het voorjaar opnieuw publiekslieveling. Bij een wijnlunch in het Sempacherhof een magnum: goddelijk fijn en geurig als een St. Julien (vanwege de kruidigheid). Geen wijn van power en druk, maar – zoals altijd vermeld – fijn, delicaat en dansend. 04: Nu weer meerdere keren meegemaakt. Hij is volledig op dronk, elegant en kruidig en lijkt zich op dit niveau nog langere tijd te handhaven. (18/20). 2006: In een drieluik 1988, 1989, 1990 was Cos duidelijk de beste wijn en nog vrij jeugdig ogend. (19/20). 06: Diep donker granaat, scharlaken reflecties. Krachtig, nog compact bouquet, mokka, gedroogde pruimen, zoethout, kruidige tonen, citroentijm, nog jong en winnend bij lucht. Stoffige mond, veel “vlees” in het extract, gedroogde pruimen, vijgenpasta, stevige gestalte en nog adstringent. Een van de allerbeste 1988’s van de Bordelais en zeker – uit deze jéroboam – profiterend van het grootflesvoordeel. 08: Tamelijk donker wijnrood, weinig rijpingstonen, nog steeds blauwachtige reflecties. Kruidig bouquet, wildtonen, groene paprika, duidend op een slanke, middelmatige diepte, staalwol. In de mond nog behoorlijk vlezig, toont spieren, tanninereserves op de tong, werkt nog wat onvoltooid en heeft zich de afgelopen 20 jaar prachtig ontwikkeld. Er zit nog veel in en de wijn wint met lucht. Blind geproefd 18/20. 09: In Bad Ragaz toonde hij zich rijp met iets meer aardse dan fruitige tonen. Dat is zijn goed recht na 20 jaar. Wie hem nu drinkt – maakt geen fout. 10: Wordt nu steeds fijner, maar ook wat slanker. (18/20). 13: De Cabernet-expressie toont een wildvleesachtige toon, slankt af; in de finale kruidnagel en grafiet, alsook ceder. (18/20). 16: Middeldonker, maar nog vrij jong. De neus begint wat koel (groenige Cabernetglans), vegetaal, en pas bij de tweede benadering komt de wijn los. Toont een discreet, klassiek bouquet dat nog verrassend fris is. In de mond met goed dragende, maar nu langzaam naar lactisch neigende zuren, smaakt de finale – onder andere – naar koude chocoladedrank. (18/20). 17: Ondanks zijn rijpheid is hij nog steeds prachtig om te drinken. Veel kruidigheid met een slank lichaam. (18/20). 17: Ik nam een fles mee naar een diner met runder-tong bij Ruedi Waser. Geweldig. Beiden! 18: Hij toont een van de diepste kleuren van alle geproefde 1988’s, vol granaat met bijna zwarte reflecties. Nobele neus; cedergeur, Brazil-tabak, krenten, edele houtsoorten en zelfs nog kokostonen (rode Bounty). Toont diepte en komt – ondanks de destijds moderne vinificatie – vrij klassiek over. In de mond nobel, verfijnd, elegant met een filigrane restastringentie, donker biermout in de finale, wat zich ook uit in een zekere toets van Guinness, aangevuld met aroma’s van pumpernickelbrood. Hij is volledig rijp, dus niet lang karafferen. Of beter nog – helemaal niet. (18/20). 20: Licht mat, weinig ontwikkeld wijnrood. Koel bouquet, schillen van kwets, bietensap, inktachtige tonen, donker leer, Brazil-sigaren, zoethout, Szechuanpeper, jasmijnthee en licht edel hout. Presenteert zich direct na ontkurken volledig open. Daarna wint hij nog licht. Wordt subtiel zoeter, toont pruimtonen en fascineert steeds meer. Ook de lagen nemen toe. Nobele mond, goede flow. Tamelijk fijne tannines voor het vaak vrij ruwe jaar 1988. Bij het slurpen toont hij resten rood tot blauw bessenfruit, aromatische finale. In de nasmaak vindt men een nobele chocoladebitterheid. Heeft zich door de jaren heen zeer goed gehouden. Een prachtige Cos, die al jaren op de top staat. Op de een of andere manier levert hij toch nog een extra overlevingsgarantie. (18/20). 21: Toont nog steeds een superkleur. Bijna zwart in de kern! Het bouquet toont vanaf de eerste seconde een klassieke, rijpe grote Médoc! Truffel, teer, krenten, donker leer, koude rook, pruimen en Brazil-tabak. In de mond gaat het precies zo verder. De Cabernet toont minimaal groenige, maar daardoor ook kruidig-muntige sporen. Hij is op volle rijpheid en geeft nog steeds veel plezier. Niet decanteren! (18/20).

Diepe, dichte, klassieke, complexe, kruidige neus, edele houttonen, rijpe cassis, tabak, grafiet, krenten. Dichte, gelaagde smaak met klassieke structuur, fijne tannines, krachtige aromatiek, lange, aromatische afdronk. 19/20 drinken

Donkere kleur, middelmatige intensiteit en geëvolueerd. Kruidige en wat vermoeide neus. Toets van kerrie. De mond is weliswaar krachtig, maar de afdronk droogt uit. In de huidige staat had hij al gedronken moeten worden.