Château Cos d'Estournel 1998

Gebotteld in april 2000 is deze elegante, stijlvolle en gracieuze wijn aantrekkelijk donker robijn/paars van kleur, met subtiele tonen van zoet eiken, drop, kruiden en zwart fruit. Hoewel niet massief, is hij middelvol en rijp, met zoete tannines. Achtenveertig procent van de productie werd gebruikt voor deze blend van 60% Cabernet Sauvignon en 40% Merlot. Verwachte rijpheid: 2004–2018.

Licht kruidig, met gedroogde rozemarijn en munt onder het braambeskarakter in de neus. Medium body, fijne tannines en een lichte afdronk. Iets verdund. Geen grote Cos. -- ’88/’98 Bordeaux blind retrospectief (2008). Nu drinken. 20.830 kisten gemaakt.

De oogst van 1998 was geen uitmuntende voor de meeste op Cabernet gebaseerde rode wijnen uit Bordeaux, met name uit de Médoc. Eind september regende het, wat de kwaliteit van de druiven beïnvloedde. Dat gezegd hebbende, leverde het grootste deel van de Right Bank, zoals Pomerol en St. Emilion, schitterende wijnen op, omdat daar vóór de regen wordt geoogst. Hoe dan ook, de 1998 Cos was een heerlijke fles met een kruidig en licht kruidig-kruidig karakter in zowel neus als mond, met hints van aalbessen en gedroogd fruit. Hij was vol en zacht met fluweelzachte tannines. Hij moet beslist nu gedronken worden. Dat doet mij vermoeden dat veel 1998 Left Bank-wijnen nu aan de beurt zijn.

Volledig ontwikkeld, middelzwaar, helder en fris, met een kruidige nuance en een kruidachtig accent dat door de mond en neus loopt van deze knapperige, licht terughoudende, met rood fruit gevulde wijn.

Midden granaat, nog met paarse reflecties. Laktisch bouquet, vleugje mokka, caseïne, rijpe pruimen, breed en behoorlijk vol, ondersteund door een passende zoete toasttoets. In de mond rond en romig, in het extract tonen van zwarte peperkorrels en specerijen, met een afdronk die bijna wat te zoet is. Een sensuele wijn, maar qua smaak niet bijzonder typisch Bordeaux.

De wijn werd op de markt “25% goedkoper” aangeboden. Een nieuwe dageraad dankzij de nieuwe eigenaars? Of misschien het inzicht dat Bordeauxliefhebbers wereldwijd de waarde van een wijn uiteindelijk afmeten aan de kwaliteit? Zo ja, dan had men de prijs moeten halveren! 99: Diep purper met robijn- en violettinten. Intens bouquet van edel hout en bramen, rokerige cassisnoot, mooie, complexe zoetheid gemengd met kruidige terroiraroma’s. In de mond zeer fijngebouwd, koninklijke balans, opnieuw veel edel hout dat tussen fruit en adstringentie balanceert; in de finale een vleugje gedroogd fruit, zacht droge tannines, wat hem op dit moment één punt kost. Neus beter dan mond (17/20). Blinde proeverij in het voorjaar van 2006 in het proeflokaal. Hij was zo teleurstellend dat men de 1997 destijds zelfs beter vond dan deze eerder bescheiden overkomende Cos 1998. Hij oogde slank, mager en gespannen en eindigde ook nog met een onnodige bitterheid in de finale. (16/20). 06: Medium granaat met nog paarse reflecties. Lactisch bouquet, vleugje moka, caseïne, rijpe pruimen, ruim en vrij vol, ondersteund door een passende zoete toasttoets. In de mond rond, romig, in het extract tonen van zwarte peperkorrels en specerijen; qua smaak niet bijzonder typisch Bordeaux, de finale bijna wat te zoet. Een sensuele wijn die wellicht nog naar zijn typiciteit zoekt. (17/20). 07: Aards bouquet, humustonen, gedroogde pruimen, vers gelooid leer, Ricola, cacao, vijgtonen, duidelijke kruidigheid van Cabernet Franc die doet denken aan Irish Moss-tabletten. Vlezige, vlekkeloze, fluwelige mond, middelzwaar, prachtige kruidigheid, goede reserve, geweldige lengte. Gemakkelijk 18/20 en kan dat binnen drie jaar bereiken. 08: Mat, rijpend purper, verhelderende robijn- en baksteenkleurige rand. Rode kersen in de neus, subtiel lactisch met een zekere yoghurttouch, daarna klassieke Bordeauxaroma’s, walnotenschillen, bedwelmend door de intense roostertonen. In de mond een terroirtypische capsuletoets; de tannines werken (nog?) wat metallisch. Er zijn hier reserves, maar de wijn moet zich de juiste kant op ontwikkelen, anders dreigt hij wat uit te drogen. (18/20). Gedronken in de Wachau bij F.X. Pichler. Kruidig, tabakachtig, elegant en zeer verteerbaar. Ontwikkelt zich zeer positief. Een totaal onderschatte Cos, die nog vrij gunstig te vinden is. Kopen! (18/20). 12: Lichter wordend, rijpend granaat. Open, zoet-pruimig bouquet, ceder, zwarte peper, vers hertenleer. In de mond vrij zacht met een zekere Cabernet-strengheid en een fijne bitterheid in het extract. Dus voorlopig bevalt de neus iets beter dan de mond. Deze lichte bitterheid kan met verdere flesrijping nog worden geabsorbeerd en dan wint hij nog een punt. Van mij krijgt hij dat extra punt nu al. (18/20). 16: Delicaat kruidig, met een nobele bittertoon op de tong. Hij is niet zo geroosterd als andere Cos uit die tijd, dus mag je dat gerust klassiek noemen.

Logo op de kurk: FP Donkere kleur, middelmatige intensiteit en ontwikkeld. Matig aromatische neus, fruitig en rokerig. Zachte, aangename, geurige smaak met middelzware body en gemiddelde lengte.