Château Haut-Bailly 1999

Deze wijn is licht tot medium van body, met zoete zwartebessen- en rokerige smaken en wat eik op de achtergrond, maar ook volop rood fruit, vanille en gedroogde kruiden. Een zachte, mooi evenwichtige wijn om nu te drinken en in de komende 12 tot 15 jaar.

Een warm maar vrij nat wijnjaar, waarbij de goed drainerende grindbodems van Haut-Bailly goed van pas kwamen. Voelt iets verder geëvolueerd dan de 1998, met de nadruk op gerookte framboos, koele as en aardse aroma’s. Opnieuw vallen vooral elegantie en balans op, met een sappige, toegankelijke drinkbaarheid, ondersteund door lagen subtiele aroma’s en exotische specerijen.

Middeldiep rood met een matige intensiteit. Aroma’s van rood fruit, leer, tabak en geroosterd vlees, met een toets van verse kruiden. In de mond een behoorlijke intensiteit van rood fruit, maar het zou wat meer zachtheid en diepgang mogen hebben. Minder gestructureerd dan de daaropvolgende jaargangen. Door de lagere densiteit tonen de tannines een droge kant. De lichte kruidige toets keert terug in de afdronk.

Middelzware, heldere, frisse, florale wijn, boordevol cassis, rode bes en aardbei, met accenten van natte aarde en tabaksblad. Klassiek van aard, met veel knisperende zuren en een licht pikante afdronk van rood fruit, kruiden en aardse tonen. Waarschijnlijk op volle rijpheid.

De Château Haut-Bailly 1999 is opnieuw een verfijnde, elegante jaargang van dit ongelooflijke château. Aroma’s van gedroogde bloemen, tabak, kruidigheid met cederaccenten en zowel rood als zwart fruit bepalen het bouquet. In de mond is hij medium-bodied met beheerst volume, een zijdezachte, elegante textuur en een uitstekende lengte. Allerminst massief, maar des te aantrekkelijker door zijn uitzonderlijke charme, complexiteit en nuance.

Sterk oplichtende robijn-granaatkleur, met opvallend weinig kleurdiepte. Delicaat, nu al vrij toegankelijk bouquet met tonen van rode kers, koffie en toast. In de mond voor een ’99 wat te licht uitgevallen: sappige tannines, licht bitter schilextract, eerder wat ruwe, korrelige tannines, en een terughoudende afdronk. Een gemiste kans.

00: Vatmonster (16/20): open bouquet, florale, bloemige tonen, bosbessen, groene bladeren. Licht mondgevoel, maar toch een vrij romig extract, veel rode bessen- en kroosjespruimtonen, goede lengte, strakke, kernachtige body, mijlenver achter bij de verwachtingen en het algemene potentieel van de regio. 03: Sterk oplichtende robijn-granaatkleur, verrassend weinig kleurdiepte. Delicaat, al vrij toegankelijk bouquet met aroma’s van rode kersen, koffie en toast. In de mond voor een ’99 wat te licht uitgevallen, sappige tannines maar ook licht bitter schilextract; de tannines zijn eerder wat wollig en korrelig, met een terughoudende finale. Een gemiste kans! 16/20 2003 – 2012

Ingetogen, streng bouquet met Maggi en selderij. Strakke, slanke, droge smaak. Middellange afdronk. 15/20 drinken - 2007

De aroma’s neigen eerder naar onderhout dan naar de gekneusde rozen van 1998; de kleur blijft stevig, robijn met roestige schakeringen, en opent met gegrild sandelhout en met cacao bestoven bonen, zachte olijf, ijzer, frambozenfruit, tabak, kampvuur en as. Opnieuw dat zwevende gevoel en strelende tannines: zo evenwichtig en onweerstaanbaar doordrinkbaar. Moeilijk om niet te houden van de ingetogen elegantie die hier wordt getoond. Oogst van 10 september tot 5 oktober. Denis Dubourdieu consultant. 50% nieuw eikenhout.

Een fris, natuurlijk en boeiend bouquet, met een verleidelijk rijke fruitexpressie. In de mond zijn de intensiteit en concentratie van het fruit indrukwekkend voor een wijn van 24 jaar oud. Een zekere geurige zachtheid begeleidt de kracht in de lange afdronk.

De 1999 toont duidelijk zijn leeftijd, maar laat toch de klassieke minerale toetsen zien die het terroir aan Haut-Bailly weet te geven. Hij onthult ook nuances van eucalyptus en kamfer en uiteindelijk fruitige tonen. In de mond is de wijn rank, gul en strak. De afdronk heeft een mooie lengte. De wijn geeft duidelijk aan dat het tijd is om hem te drinken. Tegelijkertijd benadrukt hij de finesse waar Haut-Bailly om bekendstaat.

Donkere, rijpe kleur. Het bouquet begint zich te openen. Nog altijd fruitig. In de mond is hij smeltend en soepel, zacht, zeer geurig en uiteindelijk gewoon onmogelijk uit te spugen. Puur plezier. Hier merk je duidelijk dat flessen die het château niet verlaten over het algemeen in betere conditie blijven.

Het ontroerende classicisme herinnert eraan hoezeer de stijl van Haut-Bailly gemaakt is om te rijpen. Als vroege jaargang, blootgesteld aan de grillen van het weer, is 1999 een voorbeeldige leerling. Het bouquet vermengt toetsen van pels, sigarenkist en kersenpitten. En wat een frisheid nog! De spanning schraagt de structuur, geslepen als een prima ballerina, tot aan een lange finale gedragen door levendigheid. De materie wordt ijler, maar blijft verfijnd, als een soepele sluier.