Château Cos d'Estournel 2003

Twee schitterende wijnen uit deze jaargang: de 2003 Cos d’Estournel (70% Cabernet Sauvignon, 27% Merlot en de rest Petit Verdot en Cabernet Franc) blijft een van de supersterren van het jaar. Hij biedt een ondoorzichtige robijn/paarse kleur en aroma’s van wierook, kamfer, drop, crème de cassis en grafiet. Vol, weelderig, ongelooflijk fris en strak omlijnd, kan hij nu en in het komende decennium worden gedronken. Complimenten aan het team van Cos d’Estournel.

Een behoorlijk sappige rand, met smaken van donkere zwarte bes en vijg en een hint van braamstruik. Royale tonen van tabak, ganache en humus geven breedte en karakter en leiden naar een lange, smeulende afdronk. De licht korrelige structuur is het enige minpunt. -- Blindproeverij Bordeaux ’01/’03/’05 (december 2017). Drink nu tot 2030. 15.000 kisten gemaakt.

Uitstekende kwaliteit en verrassend fris gezien het oogstjaar; deze wijn is duidelijk drinkklaar, maar er is geen haast – een van de belangrijkste kenmerken van een grote Bordeaux is dat hij, zelfs als hij zich snel ontwikkelt, een punt bereikt waarop hij stilvalt – en dat is precies wat we hier hebben. Verwacht het volledige palet aan zacht leer, truffel, specerijen en vijg. Begin augustus herinnert technisch directeur Dominique Arangoïts zich ’s nachts gekookt fruit in de wijngaarden te hebben geroken. De gehaltes aan appelzuur behoorden tot de laagste die ooit zijn gemeten en ook het alcoholgehalte was behoorlijk bescheiden. Dit is veel beter gerijpt dan verwacht, ongetwijfeld geholpen door het aandeel Cabernet Sauvignon, evenals de klei-ondergronden van St-Estèphe en de oude Merlot-stokken (tussen 80 en 100 jaar oud). De oogst was tegen 25 september voltooid, eerder dan bij de meeste in de appellatie.

Een intense en exotische neus met moerbeien en bosbessen die plaatsmaakt voor specerijen. Dit is wild, vol en rijk, met een pruimige/portachtige smaak en uitbundige tannines. Een unieke kracht en rijkdom, maar laat deze wijn minstens acht jaar liggen.

Genuanceerd en rijk, met een drogende rand. Biscuitachtig en verfijnd, maar wat ingetogen. Inky. Terughoudend. Ebt wat weg in de afdronk. (Gemiddelde groepsscore: 17) (JR)

Hedonistisch is de aard van deze wijn. Vol, geconcentreerd, weelderig, opulent, diep, vlezig, lang en intens; de wijn biedt onophoudelijke golven van rijpe zwarte, blauwe en rode vruchten die het gehemelte vullen en bekleden. Er is intensiteit, diepte van smaak, lengte, zuiverheid en rijkdom. Nog jeugdig zal hij beter ouderen dan de meeste 2003’s. Misschien is dit niet ieders stijl, maar ik vond hem geweldig! Drinken 2024–2040.

Donker robijnpaars, vol in het midden. Krachtige, bedwelmende geur met rodebessen tonen, bijna confituurachtig, een vleug amarena en vanille van licht getoaste barriques. In de mond verslavend, complex, opnieuw veel roodfruitindrukken maar wel rijp, complex, voorzien van enorm veel power, hypergeconcentreerd. Het is ergens geen Cos, en ook geen Bordeaux; op dit moment wijst alles eerder naar een grote Châteauneuf. Uiteindelijk kun je een wijnmaker niet verwijten dat zijn wijn niet echt typisch is als de natuur anders beslist. In zijn volle drinkfase zal hij vermoedelijk opnieuw (zoals bij de vatmonsters) het maximumcijfer behalen. Voor nu:

04: Vatmonster: de diepste kleur van alle en primeur-monsters sinds de jaargang 1985; violet-zwart. Compact, ongelooflijk diepgravend bouquet; mahonie, zwarte koffie, truffel-, rook- en teer tonen, met daarachter veel zwart fruit (cassis, bramen), gedroogde pruimen. In de mond een indrukwekkende entree, een waanzinnig pakket aan aromatiek en vulling met rijpe, bijna dramatische tannines; deze blauw- en vooral zwartbessige aromatiek (Black Currant) herhaalt zich; zoals altijd bij grote Cos-jaargangen, een zekere Sangiovese-affiniteit; koninklijke maar toch ergens veeleisende adstringentie. De rijpheid van de wijn, de tannineconstellatie en de dichtheid van het extract doen concluderen dat dit de meest perfecte Cos van de moderne tijd is. Cos is definitief naar zijn eigen top teruggekeerd en behoort met deze 2003 tot de absolute leiders in de hele Médoc, en zeker in St. Estèphe (20/20). In mei 2006 voor het eerst geproefd als afgewerkte fles. Kruidig bouquet, nootachtige tonen, mocca, zwarte peperkorrels, nougat en wilde kers qua fruit; maar door de massieve concentratie oogt hij nog zeer gesloten. In de mond stevig, vlezig, praline; qua structuur zoals destijds de nu geniale 1982, maar lang niet zo toegankelijk in de jeugd. (20/20). 05: Donker robijn-paars, vol in het midden. Krachtig, bedwelmend bouquet, red currant-noten, bijna wat confituurachtig, amarena-toets en vanille van licht getoaste barriques. In de mond een drug, complex, opnieuw behoorlijk veel rood-bessige maar rijpe indrukken, complex, uitgerust met waanzinnige power, hypergeconcentreerd. Op de een of andere manier is dit noch een Cos noch een Bordeaux. Misschien doet hij nu denken aan een grote Châteauneuf. Uiteindelijk kun je een wijnmaker niet verwijten dat een wijn niet typisch is als de natuur anders voor schrijft. In zijn volle genietfase zal hij waarschijnlijk weer (zoals bij de vatmonsters) de maximale score halen. Deze proef hier: 19/20. Bij de presentatie van Wein & Co. in de Coburg in Wenen een absolute wijn van de eeuw. 07: Een magnum die nog heel weinig fruit liet zien, verstopt achter een enorm krachtige tanninemantel. Een onvoorstelbare kracht die zich mengt met net zoveel potentieel. 09: Een absolute drug op het World Wine Festival in Bad Ragaz. Dik, rond, sexy en toch harmonieus. Van alles een beetje te veel! 11: Helaas had de 2003 Cos d’Estournel kurk. En zo sterk dat je hem als schoolvoorbeeld in cursussen had kunnen gebruiken. Vanaf de lerarenbank had je die stinkende mega-kurk door het hele klaslokaal kunnen ruiken. (20/20). 11: De neus deed me denken aan een leeg kopje Italiaanse mokka, waarbij het bruin-zwarte schuim nog aan de rand kleefde, pumpernickelbrood en daarnaast binnen deze donkere aroma’s ook nog een zeer donkere toasting van de barriques. Of ligt deze basische aromatiek aan het warme jaar? De mond is licht vintage-portachtig. Ondanks de enorme concentratie is de stroom al zeer sappig en de finale toont opnieuw een donkeraromatische trilogie. Nee – als een grote Bordeaux kun je deze Cos bijna niet bestempelen, daarvoor is de basissmaak te buitensporig. Maar als wijn van wereldklasse zeker wel. En wie dit maximumaantal punten wil begrijpen, moet in godsnaam minstens 10 jaar wachten. Ook al slaat de wijn nu al enorm in. (20/20). 13: Zeer donker, zwarte reflecties. Extreem, dicht, diepgaand bouquet; je voelt de hitte in de vorm van een extreme moccattoon, Brazil-tabak, koffie, Málaga-druiven, zwarte olijven; oogt momenteel droog, maar toont daarbij een waanzinnige diepte. In de mond vol, compact, bijna wat stug, een fijne tongbitter die steelkruidaroma’s en rookcomponenten draagt. In principe is dit een voorbode van wat kopers van de Cos 2009 zullen verwachten. Ver weg van classicisme – maar extreem dicht bij onmiskenbare wereldklasse! (20/20). 16: Bij een lunch op Cos. Net gekaraffeerd en meteen ingeschonken, het ging direct los. Een krachtige, weelderige wijn van een bijzonder, moeilijk vergelijkbaar soort. (20/20). 18: Momenteel sluit hij zich weer en toont hij het eerste half uur reductieve, aan een warme band herinnerende tonen. Daarachter is alles in orde. Ik zou nu twee jaar wachten. (20/20). 18: Op Jörgs verjaardag was er een behoorlijk porty, zelfs licht oxidatieve fles bij. Moeten we ons nu zorgen maken? (Geen beoordeling). 18: Zeer donker purper met subtiel bruine tonen in de kern. De neus toont rook, gekonfijt fruit, koffie maar ook sporen van demi-glace (koude braadsaus). Ondanks zijn intensiteit oogt hij nasaal op dit moment op de een of andere manier wat introvert. In de mond toont hij zich aanweziger, zeer donker-bessig. Hij geeft een compacte zoetheid, de stroom oogt ruw en onvoltooid, bijna zanderig, de afdronk is immens. Op een bepaalde manier is hij groot, anderzijds oogt hij geëxtraheerd en ook wat stevig. Ik ben graag bereid weer naar boven af te ronden als hij zich in de komende jaren positief verder ontwikkelt en nog wat harmoniseert. De fanclub blijft onverminderd groot. Momenteel: 18/20. 20: Vol in de kern, aan de buitenzijde een eerste baksteenrode verkleuring tonend. Het bouquet is van dramatische power; nougat, verse roosteraroma’s, kandijsuiker, karamel, gedroogde pruimen, gedroogde bananen, krenten, mocca, mocca en nog eens mocca. In de mond gaat het granatensterk verder. Volle body met een uitbundige aromatiek en Cabernetzachtheid. Bijna een soort “Cabernet-likeur”. Een zekere kandidaat voor blindproeven. Je kunt hem zelfs in een Amarone-proeverij zetten. Ook daar heeft hij grote kans te winnen. (20/20). 20: Extreem donker, bijna zwart in het midden. Intens bouquet met diepte-indicatie, zoethout, peperpoeder, oogt zacht droog in de aanzet. Bij de tweede kennismaking toont hij krenten, pruimen, teer, bakeliet en Brazil-tabak. Niet meer zo compottig als in zijn allereerste jeugd. In de mond vol, geconcentreerd, weelderig en met een uitgebalanceerde adstringentie. Een grote Cos die steeds meer richting langlevende classicus beweegt. Heeft hij zijn juiste drinkrijpheid al bereikt? Ik denk het niet. Hij draagt een genietgarantie voor minstens 20 jaar extra in zich. (20/20).

Fluwelig, donker, dicht en romig bouquet met pruimen, gedroogd fruit, mokka, grafiet, donkere tabak. Fluwelige, dichte, gelaagde, romige smaak met fijne tannines, geconcentreerde structuur, diverse donkere aroma’s, lange, dichte, volle afdronk. 19/20 drinken - 2040

Diepe kleur, krachtige neus gedomineerd door kruidige tonen die zich vandaag ontwikkelen tot een oxidatieve persoonlijkheid, hout volledig versmolten, ook in de mond, het lichaam en de omhulling van een groot millésime, geen agressiviteit of spanning in de tannine, lange persistentie. Een zeer gul wijn. De afdronk is mooi met een heldere kruidige frisheid.

Logo op de capsule: De kroon Donkere kleur, middelmatige intensiteit en ontwikkeld. Moie, intense neus, met voor het jaar relatief frisse fruitigheid, florale en truffelaroma’s. Zachte, smaakvolle mond, met sprankeling in de smaak en een strak geweven structuur die in de afdronk wat te streng wordt. Nuances van teer. Goede lengte.

Met aroma’s van nieuw hout, kruiden en zwart fruit belooft dit vanaf het begin een krachtige, gepolijste wijn te zijn. Hij is compact, zeer rijp (door het hoge aandeel Merlot in de blend), maar zit nog steeds boordevol tannines. Het is een massieve wijn, die de warmte van 2003 samenbrengt met de stevige tannines van Saint-Estèphe. Geïmporteerd door Diageo Chateau & Estates.