Château d'Yquem 1986

Er is geen andere wijn ter wereld zoals deze, en geen enkele andere luxewijn kan zijn prijs zo goed rechtvaardigen als Yquem. De uitzonderlijke hoeveelheid nauwgezet, arbeidsintensief werk die nodig is om de nectar genaamd Yquem te produceren, is bijna niet te bevatten. Het is een fascinerende onderneming. Met meer aanwijzingen van botrytis dan de kolossale 1983, maar met minder kracht en alcohol, doet Yquem 1986 denken aan de 1975, alleen eerder op dronk en nog geconcentreerder. Verschillende zeer gerespecteerde Bordeaux-négociants, liefhebbers van Yquem, beweren dat Yquem 1986 de grootste wijn is die op het domein is geproduceerd sinds de legendarische 1937. Zijn betoverende bouquet van ananas, gesauteerde hazelnoten, vanilletonen en rijpe abrikozen is adembenemend. Overtuigend geconcentreerd lijken zowel de breedte als de diepte van de smaak geen grenzen te kennen. Deze volle, krachtige maar onberispelijk evenwichtige Yquem zou nog 40 tot 55 jaar voor onvergetelijke drinkmomenten moeten zorgen. Net als de 1983 is dit opnieuw een tour de force van wijnmaken. Verwachte rijpheid: 2000-2040. Laatst geproefd: 04/91.

Uit een uitzonderlijk jaar in Sauternes heeft deze Yquem wel wat honingtonen, maar hij komt niet echt tot leven. In de neus wat vlak, met een gebrek aan zuren, en in de afdronk wordt hij een tikje droog. — Yquem-verticale. Drink nu tot 2010.

De Yquem 1986 heeft een rijk en gul bouquet met aroma’s van crème brûlée, saffraan en gedroogde mango, samen met een patisseriegeur die op dit moment behoorlijk uitgesproken is. Er zit een alcoholisch, spiritueus element in dat wat verwarrend aandoet. In de mond is hij mooi in balans, met een kruidige aanzet en veel gember, verweven met tonen van mandarijn en sinaasappelschil. Dit is een krachtige, bijna stoere Yquem, al mist hij de complexiteit en de omvang van 1988 of 1989. Dit is een Yquem van statuur eerder dan van nuance. Ondanks een perfecte herkomst zijn er betere flessen te vinden. Geproefd tijdens de Yquem-verticale op het château.

1986 d’Yquem biedt de perfecte balans tussen zuren en zoete, rijpe, honingachtige tropische fruittonen. Ananas, crème brûlée, abrikozen, honing, geroosterde noten en vanille, met frisheid, zoetheid en levendigheid.

Intens goud met amberkleurige toetsen. Mooie bouquetintensiteit: oranjebloesem, amandel, honing, vanille en toastaroma’s. Frisse en intense aanzet in de mond. Verleidelijk, maar ook krachtig. De structuur is uitgesproken en wordt door het fruit gedragen, wat in de afdronk duidelijk merkbaar is. Prachtige fruitintensiteit in de lange nasmaak. Een grote Yquem, met groot potentieel. Je kunt er nu al van beginnen te genieten.

De eerste slok deed vermoeden dat dit een mogelijke wijn van de eeuw kon zijn. Maar bij een volgende proeverij bleek het helemaal anders: verbijsterd staarde ik naar het etiket nadat het tijdens een uitgebreide Yquem-blindproeverij was onthuld. Daarna keek ik opnieuw op mijn notities: 15/20 punten! En alle andere proevers schudden eveneens het hoofd, want deze legendarische ’86 presenteerde zich uitzonderlijk slecht. Toen ik hem in het voorjaar voor het eerst dronk met Jean-Pierre Moueix, verkondigde ik aan de lunchtafel dat deze jaargang voor mij als opvolger van de ’37 in aanmerking kwam—en nu dit: eigenzinnig bouquet; sultanarozijnen, die aan een Rijnriesling doen denken. Plantaardige smaak, fijne bitterheid, chlorig, zilt. Als slotopmerking had ik genoteerd: eenvoudige zoetheid zonder klasse. Dit moet een slechte fles zijn geweest! In elk geval is het laatste woord hier nog niet gesproken. Geen beoordeling voor deze fles! 1996, geproefd uit drie verschillende flessen: allemaal waren ze log en mierzoet, en ver verwijderd van welke aanspraak op “wijn van de eeuw” dan ook. Na zoveel slechte flessen moet ik alle Yquem-liefhebbers dringend afraden om de ’86 te kopen. Misschien herstelt hij zich ooit en wordt hij wat hij aanvankelijk beloofde. Misschien beleeft hij een renaissance zoals destijds de ’82. Hoewel ik eigenlijk een optimistisch mens ben, ontbreekt me daar momenteel het geloof voor. 97: Nu weet ik wat het probleem is van deze op zichzelf grote Yquem: hij is te “koud”. Terwijl de ’83, ’88 en ’89 bijna explosief naar gedroogd fruit ruiken, doet deze ’86 zich voor als een koude Chablis: in de neus vind je kalk- en magnesiumsporen en een subtiele, bijna discrete zoetheid. Zo kan ook de botrytis-toon, die in de zuurgraad al zichtbaar is, zich niet openbaren. Ook de komende vijf, misschien zelfs tien jaar zal je er geen echte genegenheid voor kunnen opbrengen. Maar – hij zal winnen en in zijn hoogbloei een Barsac-achtige, grote Yquem zijn. Maar slechts een paar maanden later alweer een fles van 16/20 punten: geparfumeerd bouquet; veelzijdig met aangename zoetheid. Sappige smaak, honingmeloen, goede lengte. Door andere proevers eerder hoger beoordeeld. Helaas valt te vermoeden dat er, zoals bij de ’67 en ’75, verschillende flessen zijn! Wat echter, van alle vermoedens, zeer positief is: deze wijn heeft het in zich om over twintig jaar een wijn van de eeuw te worden. 99: Gedronken als bekroning van een onvergetelijke avond bij Christine en Christoph Rageth in Dietikon en “ten grave gedragen” onder gitaarmuziek: middelgeel met eerste goudreflecties. Zacht rokerig/geroosterd bouquet met vanille- en abrikoosaroma’s, botrytis lijkt bedekt op de achtergrond. Vette, opulente smaak; de aroma’s zijn nog gesloten en de wijn toont zelfs een zekere tannine-astringentie. Kort na de levering door het Château waren de tekenen van een heel, heel groot Yquem-jaar aanwezig. Daarna volgden moeilijke jaren en vaak ook wat lastig te doorgronden bottelingen. En toen had ik de absolute aha-ervaring van een verbluffende Sauternes. Een immens potentieel is hem in elk geval verzekerd. Helaas lijken er verschillende fleskwaliteiten te zijn. De beste: 19/20. 06: De diepste kleur van alle geproefde Sauternes. Koel bouquet, oranjebloesem, abrikozen als vers gekookt, peperig en rijk, compacte zoetheid, vanbinnen zeer geparfumeerd, witte peper, gekonfijte citroen; oogt nog zeer jong en fris, eindigt met enorme fruit- en ook zoetdruk en toont een enorm rijpingspotentieel. Een grote Yquem die op de een of andere manier zijn Sauternes-typiciteit vermengt met een zekere finesse die aan een zeer grote Barsac doet denken. 08: Twee keer op dezelfde dag gedronken! Eerst ’s middags op Cos d’Estournel met Jean Guillaume Prâts en daarna ’s avonds met François Xavier Borie op Grand Puy Lacoste. De primeurhandel heeft dus ook zijn goede kanten! (19/20). 16: Stralend oranje-goud. Geniaal bouquet: fijne citrusnuances en een gelaagde botrytisnoot, oranjebloesem, verse afgekoelde abrikozenjam; zeer evenwichtig. In de mond fijnvullend, gebalanceerd, homogeen in de flow, aanhoudend in de finale. Behoort tot de grote Yquems, maar niet tot de spectaculaire. Of misschien komt dat nog, want in tegenstelling tot alle andere Sauternes 1986 is hier nog extra potentieel aanwezig. Al met al een finesse-pakket dat niet onderschat mag worden. Iedereen de baas. (19/20). 19: Stralend geelgoud, nog niet zo ontwikkeld (de Rieussec ’86 in dezelfde reeks was beduidend donkerder!). Nadat ik heel wat 1986’s telkens weer proefde, is dit de enige wijn waarin je vanaf de eerste seconde botrytis vindt, zij het niet zo intens. Het bouquet is wijd en veelzijdig. Er zijn frisse bessen, zeer rijp fruit en ook gedroogd fruit: abrikozen, perzik, mirabellen en sinaasappel. Ingetogen en teder tegelijk. In de mond subliem en toch vol; de zuren zijn geïntegreerd, het verloop is zacht, met een bijna zijdeachtige textuur. De finale is gebundeld, intens en zeer lang. Het is geen absoluut grote Yquem. Toch is ook hier het laatste woord nog niet gesproken, want de optimale drinkrijpheid begint pas. En omdat het a) een Sauternes en b) een Yquem is, rekende ik hier op een drinkgarantie tot bijna het jaar 2100. (19/20). 21: Tijdens het diner op Lynch-Bages. De wijn werd blind geserveerd. Ik tipte ook 1988 en vermoedde ofwel Suduiraut of Yquem. De Yquem 1988 had ik enkele dagen eerder. Maar het was de 1986. Met halfgerijpte, gouden kleur en fijne groenige reflecties. De neus vol mirabellen, groene pruimen en saffraan. De botrytis dringt (nog) niet echt door en zo komt de aangenaam zoete wijn plantaardig, abrikoosachtig en tegelijk melasseachtig over. In de mond toont hij echter beduidend meer grandeur. (19/20)

Fluwelig, romig, vol, zoet en krachtig bouquet met tonen van rozijnen, gedroogde abrikozen, honing en Pertinax. Fluwelige, dichte, romige en volle smaak met uitgesproken zoetheid, fijne zuren en nuances van lindebloesemthee. Romige, volle, fluwelige smaak met een zeer gevarieerd aromapalet, romige structuur, duidelijke zoetheid en een lange, volle afdronk. 19/20 Drinken – 2040

Een hete, droge zomer in Sauternes, na een lastig begin van het seizoen, en dit was een van de meest late jaargangen ooit: de oogst kwam pas echt op gang na een regenperiode eind oktober, gevolgd door een droge, zonnige novembermaand waarin er de hele maand door geplukt werd (het château herinnert zich dat veel ervan plaatsvond onder een deken van schilderachtige mist). Het resultaat is bijzonder indrukwekkend en zelfs nu heeft deze Yquem nog een jeugdige punch. Reken op veel pittige marmelade, ananas en sinaasappelschil, gedroogd fruit met lagen van truffel, saffraan, gekonfijte citroen, gezouten karamel en gegrilde komijn. Alexandre de Lur Saluces stond in 1986 aan het hoofd van het domein, zoals hij dat al sinds de jaren 1960 deed. Rijping op 100% nieuw eikenhout.

Met een bleek- tot middengouden kleur met een vleugje amber ontvouwt de d'Yquem 1986 zich langzaam in het glas met een krachtig crescendo van sinaasappelmarmelade, honingraat, praliné en zwarte thee, gevolgd door toetsen van bruine suiker en geroosterde amandelen. In de mond is hij prachtig hartig, met een venijnige ruggengraat van zuren die een opwindende spanning creëert, en eindigt hij lang met een nootachtige toets. Het restsuikergehalte bedraagt 96,9 g/l.

De jaargang 1986 leverde niet de krachtigste wijn op, maar de botrytis is van eersteklas kwaliteit en de wijn is verfijnd, lang, verrassend gestructureerd en slank, met een eeuwige jeugdigheid en mooie saffraannoten.

Koperachtige kleur. Fruitige neus, licht vanilleachtig en geroosterd. Tonen van crème brûlée en vanille. Zacht en zijdeachtig bij de aanzet; de wijn smelt in de mond, uiterst fruitig en rond, met energie en concentratie. De afdronk zakt even licht weg om daarna weer op te leven met mooie, complexe aroma’s. Op dit moment heel open.