Château d'Yquem 1996

Vergeleken met de uitbundige aromatiek van 1997 houdt Yquem 1996 zich meer op de vlakte, al gebeurt er een hoop. Lichtgoud van kleur, met een strakke maar veelbelovende neus van geroosterde hazelnoten, verweven met crème brûlée, vanillestokjes, honing, sinaasappelmarmelade en perziken. Deze wijn met een medium tot volle body toont in zijn ingetogen, beheerste karakter een indrukwekkende kracht. Bewonderenswaardig zijn de zuren, het gewicht, de textuur en de zuiverheid van deze onberispelijk gemaakte Yquem. Geduld zal echter lonen. Verwachte drinkrijpheid: 2012-2060. Noot: Yquem rijpt 42 maanden op 100% nieuw eikenhout. Proeven uit het vat is niet toegestaan en de wijn wordt pas 5 jaar na de oogst op de markt gebracht. Zo wordt de 1998 ergens in 2003 vrijgegeven; de 2001 pas in 2006.

Dit neigt naar de tropische kant, met op de voorgrond tonen van mango en guave, terwijl daarachter smaken van ahornsiroop, dadel, bloedsinaasappel en citrusolie invullen. De afdronk schakelt nog een versnelling hoger en vertrekt met accenten van kamperfoelie, oranjebloesem en frangipane. Toont vandaag bijna ongebreidelde kracht, terwijl hij toch een serieuze spanning behoudt. Een zeer indrukwekkende prestatie in een eerder over het hoofd gezien oogstjaar. -- Niet-blinde Yquem-verticale (juli 2014). Drink nu tot en met 2035.

Halve fles. Diep goudkleurig, hartige/zuurachtige aroma’s van abrikoos en sinaasappelschil. Intens, stroperig, geconcentreerd en er is nog steeds een licht stroef mondgevoel. Grote diepgang, toetsen van amandel en gebakken appel, en al die zoetheid wordt in balans gehouden door een verkwikkende zuurgraad. Lijkt nog zo jong en belooft meer. (JH)

Een schoonheid die nu al heerlijk is om te proeven en van te genieten, met een profiel van honing, abrikoos, kruiden, ananas, sinaasappelschil en vanillestokje. Laag in zuren en met een volle, ronde stijl: dit glas vol zonneschijn en plezier raakt precies de juiste snaar.

Vroeger kon je het proeven van deze wijn vergelijken met een bezoek aan het casino. Je won of je verloor, al waren de kansen uiteindelijk kleiner dan bij kansspelen; keer op keer waren er flessen met een uitgesproken nagellaktoon. Inmiddels is de situatie verbeterd. Middelgoudgeel. Acaciahoning, citroen, abrikoos, saffraan. In de mond een pittig, strak karakter met een uitgesproken structuur, wat veelbelovend is voor de toekomst. Fruitige aroma’s zoals mandarijn en abrikoos. In plaats van botrytis merk je vooral de overrijpheid van de bessen. Markante zuren in de afdronk. Zal de tijd hem een kans geven om een grote Yquem te worden? Het is mijn huwelijksjaar, dat moet toch goed komen!

02: Hoe kan zoiets werken? De wijn wordt geproduceerd en gebotteld. In 2002 wordt hij gelanceerd via zo’n 20 Bordeaux-négociants. Honderden wijnhandelaren kopen hem en bieden hem aan potentiële kopers aan voor een schandalig bedrag. Ik vond de prijs veel te hoog, dus ik sloeg al mijn “allocaties” af. Gelukkig maar! Want dat slokje dat men mij tijdens een Wine & Dine in Düsseldorf in een chic restaurant plechtig presenteerde, was een soort zoete spookhuisrit. En alsof die horrorvisie nog niet genoeg was, moest ik de wijn ook nog becommentariëren. Net toen ik wilde inzetten met een berispende tirade, keek ik in gelukkige gezichten van heel wat etiketdrinkers. Dus koos ik het algemene Yquem-lofliedje en kon ik Godzijdank—bij gebrek aan tijd—naar het vliegtuig richting Zürich vluchten om een wijncursus aan de Académie du Vin te volgen. Daar was er een eenvoudige maar zeer geslaagde 1998 Haut-Bergeron. In de ongeveer twee weken daarna proefde ik nog minstens 30 andere grote Sauternes. Dat stelt me vandaag, terwijl ik mijn herinneringen aan deze toch eerder mislukte 96 Yquem in het toetsenbord ram, in staat om een relatief neutraal en volledig overzicht te geven: licht, briljant geel met een lindegroen toets. De neus is onthutsend grassig; vegetaal, met een rottige bladnoot; de zoetheid toont zich terughoudend met een zweem acaciahoning; de geur is metaalachtig—kortom volledig groen. In de mond een karikatuur van Yquem: zoet, strak, met een vreemd vruchtvlees dat noch citrus, noch abrikoos, noch sinaasappel toont. Maar op de een of andere manier worden het toch abrikozen (weliswaar volledig onrijp!), die in de licht bittere finale merkbaar zijn. Yquem zou echt moeten overwegen om een soort tweede label op te bouwen. Zulke bedroevende prestaties als in de jaargangen 1993, 1994 en 1996 gebotteld werden, zouden uiteindelijk zelfs de domste wijndrinkers op het idee moeten brengen dat prestige en kwaliteit in deze specifieke gevallen twee totaal verschillende begrippen zijn en op geen enkele manier bij Yquem in elkaars buurt komen of elkaar zelfs maar raken. In rechtszaken worden zulke vergrijpen streng bestraft als “het voorwenden van valse feiten”. (13/20). 11: De wijn is bijgetrokken en toont een neus die eerst aan gelatine en glucose doet denken, vervolgens aan saffraan en appelmoes, geforceerde botrytis, en in de finale patchouli-achtig fruit. Een behoorlijk goede Sauternes—maar een middelmatige Yquem. (16/20). 14: Ik mocht/moest de wijn op twee avonden becommentariëren. Het is zeker een mooie en ook een zeer goede Sauternes. Maar een Yquem met zo’n prestatie is nog altijd veel te duur.

De Yquem 1996 heeft een licht- tot middelamberkleurige tint. Levendige geuren van oranjebloesem, kamperfoelie en omgekeerde ananascake springen uit het glas, gevolgd door toetsen van groene mango, limoen-cordial en gemberpoeder. In de mond is hij relatief hartig en energiek, met heldere citrus- en tropisch-fruitaroma’s, gedragen door een levendige ruggengraat, en hij eindigt sierlijk, prachtig in balans, met een aanhoudend parfum. De restsuiker bedraagt 122 gram per liter.

Net als de 1994 is de evolutie van deze wijn teleurstellend. Rokerige, eenvoudige neus. Fruitige, eenvoudige smaak met gemiddelde lengte. Duidelijke verschillen van fles tot fles.