Château Mouton Rothschild 1996

Het team van het domein is van mening dat de Mouton-Rothschild 1996 zeer complex is. Ik ben het ermee eens: onder de premiers crus laat deze wijn een verrassende toegankelijkheid en grote aromatische complexiteit zien. Hij heeft een uitbundig, flamboyant bouquet van geroosterde koffie, cassis, rokerig eikenhout en sojasaus. De indrukwekkende Mouton-Rothschild 1996 biedt indrukwekkende aroma’s van zwarte bessen, framboise, koffie en nieuw zadelleer. Deze volle, rijpe, rijke, geconcentreerde en uitstekend uitgebalanceerde wijn is paradoxaal, in die zin dat de neus een veel verder geëvolueerde wijn suggereert dan de smaken laten zien. Verwachte drinkrijpheid: 2007-2030. Ter info: de blend van 1996 bestaat uit 72% Cabernet Sauvignon, 20% Merlot en 8% Cabernet Franc.

Ongelooflijke neus van ultrarijp fruit, tegelijk subtiel en complex. Vol en krachtig, met zeer rijp, bijna zoet fruit en een lange, lange, streelende afdronk. Schitterend. Deze steekt nipt boven de 1995 uit. — Bordeaux-retrospectief '95/'96. Best na 2010.

De uitblinker van de proeverij (zoals verwacht). Weelderig en geconcentreerd, met intense cassisnoten in zowel neus als mond, en een diep paarse kleur in het glas (al is die niet helemaal zo diep als die van 1995). In de neus munt, koel en menthol, met ingetogen hout op de achtergrond. De smaak is uiterst elegant, met frisheid door de zuren en perfect rijpe tannines, gecombineerd met subtiel hout en intrigerende kruidige, cederachtige tonen. Een wijn die nu prachtig drinkt, maar toch nog één (of misschien twee) decennia voor zich heeft. Geoogst van 27 september tot 9 oktober. 77% Cabernet Sauvignon, 13% Merlot, 10% Cabernet Franc.

De fles die ik opende was in de neus schitterend, met aroma’s van bessen, ceder, zoete tabak, wierook en bloemen. Hij was vol van body, met zeer fijne, zijdezachte tannines en smaken die overeenkwamen met de aroma’s. Toch kwam er in de mond een licht groenige ondertoon naar voren. Mij stoorde dat niet, maar de Italianen leken zich eraan te ergeren – zelfs teleurgesteld. Desondanks heb ik de wijn beoordeeld

Uit jeroboam. Mouton maakte in 1996 bijzonder geslaagde wijnen, lang vóór de komst van de huidige hoofdwijnmaker Philippe Dhalluin. Diep, nog jeugdig karmozijnrood. Strak en fris in de neus, met bewonderenswaardige intensiteit en nog (net) waarneembare tannine. De minerale signatuur van dit stukje Pauillac. Deze wijn lijkt steeds jonger te worden. (JR)

De Mouton Rothschild 1996 werd geschonken uit een ex-château magnum. Misschien was ik vergeten dat dit waarschijnlijk de beste Mouton van dat decennium is. Geurig in de neus, met prachtige, pure aroma’s van bramen, verweven met kersenlikeur, cassis en tabak, wat een gevoel van beheerste weelderigheid oproept. Het is gewoon heel… Mouton. In de mond schiet hij uit de startblokken met geweldige tonen van cassis en braam, met een onderliggende sapiditeit die na 20-30 minuten duidelijk naar voren komt. Sapid in de energieke afdronk, lijkt hij met de tijd zachter te worden en steeds meer beheersing te krijgen. Hij drinkt nu prachtig en zal dat nog vele jaren blijven doen. Geproefd tijdens het Académie du Vin-diner in Bordeaux.

In de neus knalt het van rode bessen, cederhout, Aziatische specerijen, tabaksblad en rook. Medium-bodied en binnen de stijl eerder aan de kant van frisse, knapperige rode bessen: de wijn is zacht, verfijnd en leunt meer op charme dan op kracht. Drinken van 2026 tot 2046.

De Château Mouton Rothschild 1996 is een blend van 77% Cabernet Sauvignon, 13% Merlot en 10% Cabernet Franc. Deze wijn toont de frisse, zuivere en ongelooflijk klassieke stijl van het oogstjaar, met levendige tonen van donker fruit, lentebloemen, tabak en koffie. En zoals bij veel 1996’s is er een prachtige kruidige frisheid in zowel de aroma’s als de smaken. Medium tot vol van body, geconcentreerd en precies in de mond, met mooi geïntegreerde tannines en een perfecte balans. Deze wijn drinkt vandaag al uitzonderlijk goed en zal zich naar verwachting nog twee decennia verder ontwikkelen.

Nog steeds zeer diep van kleur, granaatpaars, zonder rijpingstonen. Kruidige, zoete neus met veel toast, cassis en mokka. In de mond verrassend toegankelijk: volle, golvende tannines, aroma’s in het spectrum van blauwe tot zwarte bessen, een gebundelde finale, opnieuw met die klassieke, bedwelmende Mouton-zoetheid – pure Cabernet-erotiek.

Hervé Berland, directeur van de Baronnie: <div style="font-style:italic;color:#990033">Qua stijl is Mouton 1996 een mix tussen 1986 en 1988. Niet die verpletterende concentratie, maar een klassieke Mouton met veel rijp fruit en veel rijpe tannines. Samengevat: Il est trés Mouton!</div> Vatmonster (19/20): fijn en genuanceerd cassisbouquet, subtiel geroosterd, veel kruidig terroir, gedroogde kruiden, een vleugje munt, een zacht boterige toets die de complexiteit van deze wijn benadrukt. In de mond perfect in balans; zachte, rijpe, bijna mollig aanvoelende tannine die nu al met zuren en extract versmelt; veel koffietonen, gedroogde cassis, vlierbes en black currant; de tannines zijn ondersteunend, met rijke adstringentie; lange afdronk. Arrivage-proeverij in 2000 (19/20): geconcentreerd, geroosterd cassisbouquet, broodkorst, sojatonen, exotische edelhouttoetsen; bedwelmende neus, ook al lijkt de wijn eronder nog erg gesloten. In de mond sappig, Amarena-zoetheid, zachte, fluwelige extractrijkdom, volledig harmonieus opgebouwd; duidelijk geconcentreerder dan de 1990 en veel beter te doorgronden dan de lastig te benaderen 1995. Samen met jaargang 1994 een echte Mouton zoals je hem graag hebt. 02: Uit angst dat de gewone tafelwijn niet zou volstaan, nam René Schmidlin een Jéroboam van deze wijn mee op de Bordeauxreis. Nu werd er iets van mij verwacht. Hoe integreer je een fles van 5 liter in een menu waarbij nog zoveel andere mooie wijnen worden geschonken? Of anders gevraagd: hoe verdeel je een fles van 5 liter als je ervan uitgaat dat er voor 15 personen uiteindelijk omgerekend 35 flessen beschikbaar zijn? Ik koos voor de tafelwijnvariant. Dus had elke deelnemer twee middelgrote wijnglazen voor de proeverij en een groot glas om “chic te drinken”. Omdat ik aannam dat we in totaal zo’n vier uur van deze grote fles zouden nippen, leek het me zinloos om de wijn te decanteren; ik wilde hem de kans geven zich in alle evolutiefacetten aan ons te tonen. De belevenis op zich vulde de hele avond: van aanvankelijk fruitig met een enorme diepgang sloot hij zich na een goede halve uur. Daarna had hij zo’n uur lucht nodig en opende langzaam, heel gemoedelijk, zijn vechtersvuist. Deze grote Mouton draagt veel in zich dat je van andere grote jaargangen zou kunnen optellen of zelfs vermenigvuldigen: de diepgang en kruidigheid van 1986, het fruit en de finesse van 1982 en de roast- en koffietonen van 1989. Hoe dan ook is dit zonder twijfel een geniale wijn, die eigenlijk veel meer zou moeten kosten dan wat er momenteel op veilingen wordt betaald. Wederom een trouvaille: wanneer de wijn voor het eerst echt rijp zal zijn, zullen velen zeggen: <div style="font-style:italic;color:#990033">Toen had je moeten kopen.</div> Vandaag (2005) kost de wijn op veilingen ongeveer 220 frank. Ik reken erop dat hij rond 2010 ongeveer 500 frank zal kosten: een ontspannen verdubbeling in de komende acht jaar. En nog eens tien jaar later haalt deze wijn misschien zelfs 20/20 punten. (19/20). 04: De neus is onstuimig zoet, met romige karameltinten; hij waaiert uit en leeft vooral van uitbundig veel cassistonen, amandelgebak en gekonfijte sinaasappelschil, Napolitaines-zoetigheid. In de mond zet die zoete fruitaromatiek door; de wijn is zeer gebundeld en heeft enorme druk in de finale. Op dit moment weet hij – door zijn open aromatiek – enorm te behagen met zijn aroma-orgie. 06: Wat ik niet begrijp is dat Mouton 1994 en 1995 geslotener zijn. Deze hier geeft nu al veel plezier! Nog steeds een zeer diepe kleur, granaat-paars, geen rijpingstonen. De neus is kruidig, zoet, met veel roast, cassis en mokka. In de mond verrassend toegankelijk; vette, rollende tannines; aromatiek in het blauw- tot zwartbessengebied; de finale gebundeld en weer met de klassieke, ja bedwelmende Mouton-zoetheid – pure Cabernet-erotiek! 07: Wat onderscheidt deze Mouton van zijn eigen 1995? Terwijl die laatste nog steeds erg gesloten is, maakt deze vanaf het begin een grootse entree en is hij helemaal “Mouton”! 08: Zeker nog te jong, maar toch de zonde waard en met veel zoetheid, rijpe, warme Cabernet-aroma’s. 08: Momenteel in een heerlijk zoete Mouton-fase. Ongeremde jonge Pauillac-genieting. 09: Zacht en aanhalig, met uitbundig veel roasttonen. 10: Lijkt zich te sluiten. De fles die we in Hergiswil dronken was wat stroef en toonde meer spieren dan tot dusver. 11: Ik decanteerde een Magnum 4 uur. Maar dat was zinloos. Het beste is deze grote wijn nu zijn reductierust te gunnen. 11: Donker granaat. Delicaat zoet bouquet, fijne, passende roasttonen, cassis, vlierbes; een fijne sinaasappelzeste boven het bouquet die het neusbeeld verfrist; pralines en amandelgebak; hij waaiert prachtig uit en doet in zekere zin denken aan de Mouton 1959. In de mond toont hij een feminiene Pauillac-gratie; geweldige, volzoet uitstralende concentratie, bijna als een essens. Zoals ik steeds weer zeg: Mouton is het oenologische erotiekcentrum van Pauillac! Al heel dicht bij de maximumscore. (19/20). 12: Vol en donker. Donker geroosterd bouquet met veel zeer rijpe, donkere pruimen en cassis, zeer complex. Ronde, volle, ongelooflijk streelzachte mond; ondanks zijn zeer veelbelovende potentieel al veel charme, en kan nu weer worden benaderd na een paar jaar sluiting. Al is vijf jaar wachten zeker de betere optie—dat voel je uiterlijk aan de enorme reserves zodra je deze droom-Mouton hebt doorgeslikt. (19/20). 12: De wijn sloeg in als een bom. De 80 gasten in de Waag in Zürich waren dolenthousiast. En iedereen kreeg een goede slok, want het was een Impérial-fles. Voor dit grootformaat kon je de 20/20-kaart al trekken, en ik denk dat de normale flessen daar ook snel zullen komen! (19/20). 14: Normaal gesproken vermoed ik hier dat hij ooit 20 punten kan halen. Zijn handicap dit keer: hij kwam direct na de fabelachtige Lafite 1995. Het is een bijzonder delicate Mouton, die met zijn cedergeur ook een nuance van een zeer grote Saint-Julien heeft meegekregen. De tannines zijn typisch Mouton-zoet. Het geheel is zo fijn dat hij nu al prachtig drinkt, ondanks groot potentieel. (19/20). 16: Bij een blindproeverij in Faugères. Viel niet bij iedereen in de smaak. Bij Gabriel wel. (19/20). 16: Zeer geroosterd en door zijn expliciete ceder-touch ook herinnerend aan een zeer grote Saint-Julien. 16: Opnieuw veel ceder waargenomen in de Rütli-fles. Hij slankt nu aromatisch af en biedt zoveel kruidigheid. (19/20). 17: Aan de keldertafel van Charlie B. Ik decanteerde deze Magnum zeven uur van tevoren. Hij knalde als een genietgranaat en vond snel bijval. Want de fles was behoorlijk snel leeg. (19/20). Wie eens een rijpe Mouton wil genieten en het aardse minder waardeert, moet deze 1996 binnenhalen. Max Gerstl nam hem mee naar de algemene vergadering van de wijnbeurs. Het leverde reisplezier op een enorm niveau! Zoals al eens gezegd: qua drinken is dit een “snelle” Mouton. De fles is begeerd aan tafel! (19/20). 19: Diep purper, licht bruinige rand. Het bouquet is extreem geroosterd. Zo toont hij de vinificatiestijl van Mouton uit die periode (destijds werden consequent 100% nieuwe barriques gebruikt). In tweede aanzet: moutige zoetheid, eerste donkere ledernnoten en sporen van licht overrijpe Merlot in de vorm van donkere rozijnen. In de mond zeer geconcentreerd, strak geleding. Vlezig en tegelijk stevig; van binnen nog veel fruit. Hij lijkt binnenkort voluit te willen losgaan. De eerste rijpheid is dus in zicht. (19/20). 20: In de Engel in Warendorf. Een bijna onbeschaamd doordrinkbare Pauillac-wijndroom. (19/20). 21: Zeer diep, dicht purper-granaat. Typische Mouton-geur uit die tijd: geroosterd, moutig, chocoladeachtig, met een sojatoets en sporen van glutamaat; veel rijpe pruimen; verheven, uitbundig. Samengevat: gewoon een prachtig neusbeeld met een snufje Mouton-erotiek. In de mond fijnvlezig, geconcentreerd, evenwichtig, imposant en tegelijk zacht; intense finale met bijna dramatische druk. Nu in eerste rijpheid voor jonge-wijndrinkers en met veel belofte voor wie de juiste Pauillac-smaak in een grote Mouton verwacht. Bij Orvinum onder de 500 frank. (19/20).

Fluwelig, krachtig en vol bouquet met cassiscrème, edele houttonen, pinda’s, tabak en After Eight. Een aromatische, krachtige en evenwichtige smaak met een brede waaier aan aroma’s, fijn tannine, een dichte, subtiel romige structuur. Lange, krachtige afdronk met veel terugkerende aroma’s. 19/20 drinken tot 2035.

Helemaal in lijn met de stijl van het oogstjaar, met een rechtlijnige mond die nog altijd wat strak aanvoelt. Een mooi gemaakte Mouton, met stevige, dicht op elkaar staande tannines, maar hij haalt niet het topniveau waartoe hij zou kunnen reiken.

Logo op de kurk: Geen logo Slechte fles Donkere, intense en licht geëvolueerde kleur. Fruitige en animale neus. In de mond aangenaam en fruitig, maar wat dun. Gemiddelde lengte. Een vrij fletse wijn. Opnieuw afwijkingen!