Château Mouton Rothschild 2000

Rond, vlezig en met een licht geëxtraheerd gevoel, met smaken van donkere pruim, braam en vijgenjam die tegen een rozijnige/pruimerige rand aan schuren, gevolgd door volop warme mokka-, licht geschroeide vanillepeul- en ganachenoten in de afdronk. Leunt in de finale meer op gemakkelijke weelde dan op diepgang of zuiverheid. — Blind geproefd, Bordeaux-retrospectief 2000 (december 2015). Nu drinken tot en met 2023. 21.215 kisten geproduceerd.

Met zijn opvallende antiek ogende fles en het in goud geëtste etiket waarop een schaap de hoofdrol speelt, wijkt dit duidelijk af van de klassieke Bordeaux-botteling. Fijn dat de wijn die presentatie ook kan dragen. Het fruit is zó rijp dat het bijna aan rozijnen doet denken, maar die zoetheid wordt mooi in balans gehouden door droge tannines en een geconcentreerde structuur. In de afdronk verschijnen exotische specerijen, die de lange nasmaak een bijna oosters karakter geven.

Iets toegankelijker dan de andere vier Firsts van het oogstjaar, met onderhout, gebakken aarde en zachte kruidigheid naast truffel, gerookte karamel, specerijen en bilberryfruit. Hij toont volop de kenmerkende gulheid van Mouton en een rijpe tanninestructuur en is weelderig van textuur. Dit kwam uit op 80% 1e wijn. Pas enkele jaren later, toen Philippe Dhalluin arriveerde, zou de productie van de 1e wijn worden verlaagd, met aanzienlijk meer Petit Mouton (Lafite en Latour zitten voor vergelijkbaar grote domeinen beide dichter bij 50% 1e wijn). Dat wil niet zeggen dat u niet enthousiast zult zijn om deze wijn te openen en te drinken, en hij zal ongetwijfeld diezelfde koppige onwil om te vervagen laten zien die alle Premiers Crus delen. 100% nieuw eikenhout.

In de neus zeer intens, overrijp en rijk, bijna jamachtig. Tonen van leer, specerijen en pruimen. Vol van smaak, zacht en mooi, met rijpe tannines en een lange afdronk. Nu al zacht en heerlijk. Nu drinken of bewaren.

De Mouton-Rothschild 2000 is een jaargang die beroemd is geworden door de opvallende fles met goudreliëf, al stond ik nogal ambivalent tegenover de kwaliteit. Nu, iets meer dan twee decennia oud, heeft hij een gefocust bouquet van bramen, munt en tabaks-/zwarte truffeltonen, met een mooie intensiteit, maar zonder de verbluffende complexiteit die je van een First Growth in 2000 zou verwachten. In de mond is hij medium-bodied, sappig en rijp, met afgeronde tannines en een matige zuurgraad, maar ik vind hem niet complex en hij verwoordt niet echt het DNA van Mouton-Rothschild of zijn terroir. Met beluchting wordt hij behoorlijk wild en een tikje azijnachtig.

Nog wat gereserveerd van karakter en met bijna 24 jaar oud biedt de wijn niet de flamboyante expressie die de beste jaargangen van Mouton geven. In plaats daarvan treft u een strengere, klassieke interpretatie van Pauillac, met de nadruk op heldere tonen van aalbes, cederhout, sigarenblad en kruiden. Geconcentreerd en stevig in de mond; 1 tot 2 uur lucht in het glas zal de wijn goed doen. Drinken van 2023 tot 2055. .

Ja, uit het jaar van de grote, symbolisch beladen millenniumwisseling. Ik vermeld dit ook omdat zulke jaren bijzonder duur zijn, ook nu nog. Dicht robijnrood, een volle, donkere kern met een lichtere rand. Complexe geur met bourbonvanille, zoete tabak, sappige blauwe bessen en bramen, heerlijk geconcentreerd en sappig verweven. Ook in de mond een sappige, elegante Mouton van het modernere type, die hier echter zeer gedistingeerd en mooi in verhouding overkomt, enorm verleidelijk met een nobele mantel van tannines: een bijzonder verfijnde Mouton-lady die indruk maakt zonder opdringerig te zijn.

Waar moet je deze Mouton plaatsen? Op het Château trekt men parallellen met het oogstjaar 1986. Qua power en de vettigheid in extract en tannines heeft hij echter ook trekken van Mouton 1982! Daar komt bovendien een veel dramatischer concentratie bij. Hopelijk zal hij zijn eigen identiteit zo uitdragen en tijdens de flesrijping minder capriolen uithalen dan andere Mouton-jaargangen die eerst vaak werden bejubeld en vervolgens voortdurend werden bijgesteld, zoals 1989, 1990 en de onverbiddelijke 1995, momenteel bitter samengeperst. Eén ding staat vast: deze Mouton 2000 behoort tot de beste Moutons in waarschijnlijk honderd jaar en dus ook tot de absolute topwijnen van het jaar 2000, die toch meestal van de linkeroever van de Gironde komen. Net als bij de buren Cos en Lafite werd ook hier afgezien van het gebruik van Cabernet Franc in de assemblage. Mouton 2000 is een blend van 86% Cabernet Sauvignon en 14% Merlot. De totale productie viel iets lager uit door de lage opbrengst van slechts 39 hl/ha en de declassering van de Cabernet Franc. Normaal vult men bij Mouton zo’n 300.000 flessen af. In het oogstjaar 2000 waren het er ca. 280.000. 01: Vatmonster (20/20): Diep, dicht granaat met zwarte en violette reflecties, ondoordringbare diepte. Rokerig bouquet van cassis, bramen en blauwe bessen, zoethout, palissander en ebbenhout. Daaronder al bindende mouttonen, geroosterde sesam, zwarte olijven en die verbluffende eucalyptus-, munt- en fijngehakte gekonfijte sinaasappeltonen zoals je ze vandaag nog terugvindt in de legendarische Mouton 1959. Het neusbeeld is compact, geconcentreerd en met een terroir- en fruitkracht zoals nog nooit bij een vatmonster vastgesteld. De neuservaring cumuleert in perfecte vorm in de mond; opnieuw blauwe bessen en nog meer zwarte bessen, vlees in overvloed; de tannines zijn veel sappiger en vetter dan in de wijnen van de voorbije jaren, die van dit domein vaak wat teleurstellend waren; het gehemelte-omvattende astringente karakter is uitgerust met een power-aromafinale die minutenlang nazindert. Tweede contact in oktober 2001: een cassisbouquet in puurvorm, edelhout, koffie en vanillestokjes; in wezen geen uitbundige concentratie, maar een Cabernet-parfum zonder weerga. Romige mond, munt, chocolade, karamel, veel gedroogde pruimen; toont zich momenteel behoorlijk sexy en weet al vanuit het vat te betoveren, wat mijn lege spuugbak verklaart (20/20). 03: Extreem diep granaat-violet. Warm, donkerbessenbouquet; pruimen, cassis en teertonen, zeer diepgaand en zacht in de aanzet, al erg present. In de mond zacht, fluweelachtig en met chocolade-extract; vrij duidelijke, zelfs zacht dominerende koffiebranderijtonen, florale Cabernet-uitstraling; helaas momenteel in de finale een licht storende bitterheid (perswijn of reductie?) die de verder krachtige bouw domineert en de fruitexpressie terugschroeft. Proeft momenteel veel terughoudender dan kort voor de botteling. Je merkt het immense potentieel van een eeuw-wijn, maar in vergelijking met andere Premiers van 2000 staat hij momenteel niet aan de winnende kant. En als hij op dit moment “slechts” 19/20 punten van mij krijgt, dan is dat een volkomen verklaarbare, natuurlijke evolutie. Ook 100-meter-topsprinters lopen die afstand niet elke dag onder 10 seconden (19/20). 05: In december gedronken tijdens een grotere flessenstrijd in het tweede derde bij Clos d’Agon in Spanje met een paar vrienden. De wijn kwam behoorlijk “vet” over. Open, zoet, soepel met fijne, vette tannines. Hij toont enige Merlot-ambities en dus een zekere Pomerol-zoetheid, zoals destijds de ’70. Helaas ben ik er steeds zekerder van dat dit een prachtige Mouton is, maar niet eentje die die enorme prijs momenteel waard is. Met het oog op zijn effectieve drinkrijpheid koop ik dan liever de 2002 voor aanzienlijk minder geld (19/20). 08: Een magnum op de verjaardag van Irene Berwert. Dan schrijf je niets meer op, je drinkt gewoon. 09: Zeer donker wijnrood met lila en zwarte reflecties. Fijn cassis- en bramenbouquet met geparfumeerd hout, subtiel geurig met vele lagen en momenteel verrassend toegankelijk; aromatisch een zekere Napa–Harlan-affiniteit. In de mond een mondvol Pauillac met veel finesse en uitwaaierende fruitcomponenten, delicaat en tegelijk krachtig; je proeft de wijn en slikt dan de hele portie schaamteloos door—zonder ook maar de minste zweem van schuldgevoel (19/20). 10: Sinds zijn geboorte, respectievelijk sinds het vatmonster in maart 2001, had ik elk jaar de mogelijkheid om minstens één keer aan Mouton 2000 te ruiken om zijn evolutie te volgen. Het is een zeer delicate, zoete Mouton, die zeker tot de grote Mouton-jaargangen behoort, maar die toch een klein beetje genialiteit en power mist om de maximale score te halen. Etiketverzamelaars ergeren zich omdat hij helemaal geen etiket heeft, maar slechts een (toegegeven) zeer chique flesgravure. De andere Premier-eigenaars ergeren zich omdat hij—sinds dit oogstjaar—in een aanzienlijk grotere, luxueuzere en ook zwaardere fles werd gebotteld om zich, althans optisch, van de concurrentie te onderscheiden. En wijnliefhebbers ergeren zich omdat hij—en daarin staat hij niet alleen—heel veel geld kost. “Alweer zo één”, dacht ik toen ik voor het eerst in de kelder van dorpsslager Werner Limacher in Hünenberg stond. In het midden provocerend pronkend meerdere verzegelde kisten Mouton-Rothschild opgestapeld en eromheen weliswaar goede, maar toch eerder “aardige” flessen. Ik haat Mouton-verzamelaars. Verzamelen betekent daar heel vaak—laten verkommeren. Mijn vrienden namen uit hun kelder ook een paar wijnen mee voor de lunch en het daaropvolgende jass. Maar op een gegeven moment raakten onze voorraden op en kwam het idee op dat we nu uit zijn voorraad zo’n zware kist Château Mouton Rothschild 2000 uit de kelder konden hijsen en met een koffielepeltje (er was geen schroevendraaier in de buurt…) konden proberen het deksel open te breken om dan samen zo’n fles te drinken. Ik onderstreepte dit voornemen door Werner uit te leggen dat ik eigenlijk elk jaar één keer Mouton 2000 moest degusteren voor een professionele proefnotitie… Er waren geen verdere overredingskunsten nodig en een minuut later fonkelde het diepdonkere rood in een elegante karaf. En een gelukkig moment later was ik de trotse bezitter van een goede deciliter “Schäfliwein” in mijn Gabriel Test-glas dat nog voor deze zomer op de markt komt. Ik weet niet meer precies of het aan het ongelooflijke glas lag of aan de ongelooflijke Mouton van het moment. In elk geval bood dit moment een prachtige belevenis met goede vrienden in dit houten, huiselijke carnotzet. Een paar minuten lang damp­ten kleine witte worstjes, Wienerli en pittige mini-varkensworstjes op tafel. En omdat er zoveel heerlijke kleine worstjes waren, moest er ook nog een tweede fles aan geloven. Dank je wel, Werner! 11: Bernd Neuhaus wilde absoluut een jéroboam openen en zo zaten we met 14 verwachtingsvolle wijnvrienden, met andere flessen die ze meebrachten, aan de Tobler-tafel in Hochdorf. In wezen is dit qua smaak een meer geconcentreerde en fijnere variant van Mouton 1995. Deze ervaring zat weer eens op 20/20 en ik denk dat deze Mouton dat over 10 jaar bij elk nieuw contact zal halen (19/20). 15: Vol granaat, fijne rand, weinig rijping. Het bouquet dat meteen losbarst toont de typische, bijna overzoete Mouton-glutamaattonen, dan licht edelhout, karamel, gedroogde pruimen. De Cabernets wijzen op een momenteel wat vulgaire evolutiefase; gelukkig is alles vermengd met chocolade en geroosterde noten. In de mond geeft hij zich dicht, romig en met veel ongebreidelde zoetheid; de tannines lijken daarbij nog wat brokkelig. Naar mijn idee sluit hij zich net weer. Het loont dus om nog een paar jaar te wachten (19/20). 17: Op de Frutt vergeleken met verschillende andere 2000’s. Het is een geweldige wijn, maar tegenover Haut-Brion en vooral Latour legt hij het wat af. Wat hij aan grootsheid mist, maakt hij bijna goed met zijn ongelooflijke zoetheid. Hij is nu wat toegankelijker dan twee jaar geleden. 17: Vrij donker wijnrood. Donkerbessen, subtiel melkachtig bouquet, bramen en cassis, breed uitwaaierend, donkere edelhouten, veel koffiebranderijtonen; komt nobel en tegelijk ook wat arrogant over. Volle mond, bitterheid van pure chocolade, aromatische finale met veel zwarte aromacontouren. Er blijft een fijn kernige noot op de tong achter. Vanuit de constellatie valt aan te nemen dat hij momenteel behoorlijk gesloten is. Er komt nog wat. Er komt nog veel! Vooral de aanhoudende finale is indrukwekkend (19/20). 20: Voor een 20 jaar oude Premier Cru uit een groot jaar vertoont hij toch al heel wat rijpingsnuances. Middelmatig wijnrood met een eerste baksteenrode glans aan de rand. De neus gaat vanaf de eerste seconde los: rozenbottelconfituur, edelhout, Dominicaanse sigaren, cederhout, pruimencompote en eindeloze roostertonen. Een betoverend neusspel waarbij alles al aanwezig is. Wijst deze enorme kracht erop dat deze Mouton—tenminste aromatisch—al op volle rijpheid zit? In de tweede aanzet vindt men fijne groenige Cabernetsporen, die kruidigheid en diepte geven. In de mond voelt hij als een Pauillac-wijncrème. Hij lijkt me nog voller dan de 1982 in zijn jeugd was. Met die laatste vindt men overigens behoorlijk wat parallellen. In de finale laat hij op de tong toch nog tannines achter die op verder verouderingspotentieel wijzen—zonder het huidige genot te willen verminderen. Als proever schommel je in de analyse heen en weer tussen bluf, grootsheid en drug (19/20).

Diepgaande, geconcentreerde, complexe en frisse neus, met cassis, fijne toastaroma’s, eucalyptus, After Eigth. Geconcentreerd, gelaagd, krachtig en elegant in de mond, met een dichte, donkere aromatiek, een geconcentreerde structuur, veel fijne tannines en een zeer lange, imposante afdronk. 20/20 2024 - 2060

Ongelooflijk vol en sappig, met een fluweelzachte textuur die zeer sensuele, tastbare sensaties geeft, en een fenomenale lengte.

Weelderig hout, mooi kruidig en toastig van karakter, met zeer exotische aroma’s… Een wijn in de pure traditie van de Mouton-stijl. Hoewel hij niet de frisheid van fruit heeft van zijn gelijken, weerspiegelt hij toch een duidelijke zoektocht naar rijpheid en een indrukwekkende rijkdom in de afdronk, in de voluptueuze geest van de grote jaargangen van het château. 30 minuten gedecanteerd.

Logo op de kurk: K Donkere kleur, van gemiddelde intensiteit en al wat ontwikkeld. Intense neus, fruitig, romig en verleidelijk. Mooie, brede aanzet in de mond, daarna ontwikkelt de wijn zich vol en rijk, met volume in het midden, gevolgd door kracht in de afdronk. Hij eindigt zeer smaakvol, met een grote lengte en een nobele textuur. Spectaculaire expressie.

Een rijpe, schitterende wijn: de 2000 Château Mouton Rothschild is gebaseerd op 86% Cabernet Sauvignon en 14% Merlot en werd opgevoed met 85% nieuw Frans eiken. In de neus komen zwarte bessen, rokerige tabak, chocolade en grafiet naar voren. In de mond is hij vol en krachtig, met een diepe, gelaagde mid-palate, rijpe, fluweelzachte tannines en een prachtige afdronk. Het volume, de rijkdom en de diepte zijn helemaal typisch Mouton, terwijl hij toch de meer gefocuste, gestructureerde stijl van het jaar behoudt. Hij bereikt nu net zijn optimale drinkvenster en zal nog eens 40-50 jaar moeiteloos meegaan. Drinken 2026-2076.